De parabel van de CD-handelaar

Langs een drukke steenweg die Internet heette, lag een grote CD-winkel. Steven Taakjes, de eigenaar van de winkel had niet slecht geboerd. De parking al even ruim als de keuze binnen. Sedert kort kon je er zelfs de hele CD-collectie van The Beatles kopen. Voor die gelegenheid was Taakjes er zelfs in geslaagd de lokale pers bijeen te krijgen.

Zo ging het immers altijd. Taakjes slaagde erin de verwachtingen zo hooggespannen te laten worden dat er zelfs op voorhand gespeculeerd werd van wat hij nu weer zou aankondigen.

Taakjes was een graag geziene gast. Op een dag was het hoofd van de lokale radio, Jan-Otto Kaas bij hem komen aankloppen. “Taakjes”, zo sprak hij, “ik heb een idee”. Kaas legde uit hoe hij zijn radioprogramma’s zou opnemen en Taakjes zou die dan via zijn winkel kunnen verdelen. Terwijl de mensen in zijn winkel kwamen, zouden ze ook CD’s van hem kopen. Taakjes was meteen overtuigd en sedert die dag lagen er ook gratis CD’s in zijn winkel.

De tijden veranderden en Taakjes begon meer te verkopen dan alleen CD’s. Computerspelletjes en programma’s, video’s en boeken. Daarvoor had hij een nieuwe vleugel laten bijbouwen. Aan de kassa stonden inmiddels enkele week- en maandbladen.

Dat had de eigenaar van de lokale krant gezien. Ook hij zag het succes van Taakjes’ handeltje en wilde zijn graantje meepikken. Pedro Del Prado pakte het slim aan. Hij verpakte zijn magazines in plastic en vertelde Taakjes dat hij ze gratis mocht weggeven. Binnenin waren immers toch enkel lege pagina’s. Door geld te storten op de rekening van Del Prado, verschenen de letters als bij wonder.

Taakjes aarzelde even maar stemde toch toe. Hij zou Del Prado immers nog nodig hebben om over zijn nieuwe producten te schrijven. Samen met Robert Verwater, een oude krantenhandelaar die nooit veel van de steenweg had moeten weten, begon hij echter ook plannen te smeden voor een eigen weekblad.

Taakjes had immers door dat de magische pagina’s van Del Prado niet zo goed waren als de andere magazines die hij verkocht. Daarenboven bleek Del Prado dezelfde prijs te hanteren voor de kranten die verkocht werden via de andere winkels in de gemeente. De klanten begonnen bij Taakjes te klagen.

Hij stuurde dan maar met wat lood in de schoenen een bericht naar Del Prado en van Stylo, een andere lokale krantenmaker die steeds in het spoor van Del Prado volgde. Hij vertelde daarin dat hij, Taakjes, niet langer voor de verspreiding van de zogenaamde gratis bladen zou instaan, dat hij, net zoals op de CD’s, een percentage zou nemen.

Del Prado en van Stylo reageerden verbolgen. Dat de technologie speciaal voor de toonbank van Taakjes was geschreven en dat zij hun waren nu bij geen enkele andere kranten- of cd-boer konden slijten.

Waarmee ik maar wil zeggen: dit bericht kan toch niet helemaal onverwacht gekomen zijn, wel? Een website met een betaalslot waar iedereen aan kan, ware toch beter geweest, niet?

Overigens is deze post gebaseerd op en een reactie op een andere gelijkenis van de hand van Stef.

13 thoughts on “De parabel van de CD-handelaar

  1. Leuk verhaal.
    De kranten moeten niet zeuren, immers men moet ook betalen om in de boekhandel/tijdschriftzaken te liggen.
    Dus ja, dit had men kunnen zien aankomen.

  2. Een bijzonder gladde helling hoor …

    Het gaat niet over “in de boekhandel” te liggen, het gaat over de vraag hoeveel de winkel nog te maken heeft nadat het boek al verkocht is.

    Je vind het normaal dat de uitgevers een stuk aan Apple moeten afstaan als ze via hun eigen app hun krant verkopen aan de klant?
    Dat ze dat hadden moeten zien aankomen is een andere zaak, dat vind ik ook, maar dat is een ander punt.

    Dus de boekhandel verkoopt een applicatie, of geeft hem gratis weg. Zijn dan de inkomsten die via de applicatie lopen, en waarvan de distributie niets meer met de boekhandel te maken heeft ook nog voor een stuk voor die boekhandel?

    Als je daarop “ja, want de boekhandel faciliteert het contact tussen uitgever en klant” antwoord, bedenk dan eens het volgende:
    Stel, ik maak een applicatie, die gratis verspreid wordt via die boekhandel, die specifiek dient om de klant boeken te laten zoeken buiten die boekhandel. Als de klant iets koopt, wordt die aankoop zelf afgehandeld, zonder via de boekhandel te passeren. Dat is hetzelfde scenario, niet ?
    Heeft de boekhandel dan nog steeds recht op een deel van de koek?
    Als je vindt van wel, dan heeft de Kindle app misschien ook wel een probleem, niet? (en nog hopen andere apps die iets verkopen)

    de volgende stap: stel je hebt een browser, die gratis verspreid wordt via de boekhandel.
    De klant koopt via die browser iets. dus OP het platform van de boekhandel MET de browser van de boekhandel.
    Dan faciliteert de boekhandel toch het contact tussen de klant en de uitgever, niet?
    Dan heeft de boekhandel toch ook recht op een percentje, correct ?
    Als je zegt “ja, inderdaad” dan heeft Apple dus recht op een percent van alles wat je via hun browser online koopt.

    Als je zegt “nee, natuurlijk niet” waar in deze redenering ben je dan van ja naar nee gegaan?

    Waarom is de app van bijvoorbeeld standaard anders dan een browser? (technisch gezien is het net hetzelfde: een applicatie die online gaat en daar nieuwe inhoud gaat downloaden)

    Volgens mij hoort er een duidelijk onderscheid te zijn tussen Apple als boekhandel en Apple als platform.

    Als je iets verkoopt via de boekhandel, nogal logisch dat de boekhandel dan een deel krijgt.

    Als je iets verkoopt via het platform, dan heeft die boekhandel daar geen snars mee te maken.

    De boekhandel kan natuurlijk aanbieden de verkoop binnen je applicatie af te handelen, maar het wordt toch iets te gortig als ze het gaan afdwingen.

    Noem me naïef, maar dit raakt toch wel degelijk aan een vrij fundamentele issue, volgend mij.

    Als je daar anders over denkt, begrijp dat ik niet, en wil ik dat – ik zeg maar iets – gerust eens in een tech45 bespreken :-)

    • Ik volg je redenering volkomen en je hebt ook wel gelijk, echter, er zijn een aantal dingen die je vergeten bent.
      – Apple maakt het makkelijker voor de aanbieders door een groot aantal dingen uit handen te nemen, zoals bijvoorbeeld het afhandelen van betalingsverkeer en hosting van data.
      – voor de gebruiker is het ook makkelijker om direct te kunnen kopen via hun Apple ID ipv eerst naar een andere site te moeten gaan.

      Daarbij is dit een manier om het hele abonnementen verhaal op de schop te gooien. Beetje zoals iTunes gedaan heeft met albums vs losse nummers te verkopen.

      Het laatste is nog niet gezegd hierover denk ik, ik denk dat er ergens wel een middenweg is. Overigens zijn er al genoeg bladen die afdragen aan Apple. Het is niet zo dat dit nieuw is, alleen dat het nu vereist wordt.

      Ik vind het wel een goede zaak. Loskoppeling van digitaal met “analoog” abonnement. Want ik vind het grote onzin dat je een digitaal abo gratis bij je krant kan krijgen, maar niet los een digitaal abo kan afsluiten. En dat is waar Apple naartoe wil. En ik ook :-)

      • Ik denk ook dat wel allemaal de zelfde kant op willen hoor, en ik heb ook niets tegen de Appstore.
        Nogal logisch dat Apple een procent krijgt als zij bv de betaling afhandelen.
        Het gaat erom “dat het nu vereist wordt”
        Veel klanten zullen “het kopen van hun kranten via itunes” geweldig vinden, en wellicht is het dat ook, maar laat de vrije markt dat eens beslissen, zeg.
        Als blijkt dat het itunes abo model goed werkt, zullen de kranten dat zeker toepassen. Maar dat Apple dat hen nu door de strot ramt, dat is pure mafia – misbruik van hun machtspositie om 1 gebied om iets op een ander gebied af te dwingen.

  3. Stef,

    Eerst vond ik het niet zo onlogisch wat apple wil doen. Maar jou redenering klopt als een bus en moet ik dus mijn mening herzien en is het dus gewoon flauwekul van apple! Persoonlijk vind ik de app store best wel ok. Alleen vindt ik de geslotenheid en het monopolie van apple eigenlijk niet kunnen. Indien ze microsoft zouden noemen ipv apple zouden ze hier ook wel voor veroordeeld worden.

    Guy

  4. Voor alle problemen die jullie hier opsommen hebben Tim & Robert een oplossing uitgevonden: het wereldwijde web.

    Het wereldwijde web is een grote marktplaats waar iedereen zijn kraampje mag opzetten. Volledig gratis en al. Er zijn wel een aantal standaarden waaraan uw kraampje moet voldoen. In de omliggende straten van de marktplaats zijn er winkeltjes die u daarbij helpen. Iedereen kan trouwens aansluiten bij de vereniging van marktkramers om mee te werken aan de ontwikkeling en uitbreiding van het hele marktgebeuren.
    Echt een gezellige boel, die marktplaats. En ook een enorm succes. Ze zijn nu zelfs een aantal verloederde winkelstraten aan het slopen om de marktplaats te kunnen uitbreiden.

    http://en.wikipedia.org/wiki/World_Wide_Web

  5. Ik begrijp dat iedereen zich in eerste instantie blind staart op het, toch wel ruime, percentje dat Apple wilt nemen.

    Maar hebben jullie al stil gestaan dat Apple eigenlijk vooral de uitgevers dwingt van alle gegevens over hun abonnees op te geven?
    Deze informatie is, met oog op platformen zoals iAd, veel meer waard dan de intiële marge die Apple zal nemen op de verkoop aan de abonnees.
    Als Apple erin slaagt om eerst hun systeem terug volledig af te sluiten en een enorme hoeveelheid, heel persoonlijke en kritische, data te verzamelen over zijn gebruikers, dan zal de logische volgende stap zijn dat externe advertising ook verboden worden en iedereen gedwongen zal worden om over te stappen naar iAds.
    Op dat moment zullen ze in staap zijn om heel gericht te kunnen adverteren en hiervoor ook veel hogere sommen te vragen.

    Naar mijn menig is dit het hoofdonderwerp van de discussie welke de komende weken zal ontluiken. En niet “het percentje” dat moet worden afgedragen aan Apple.

  6. Pingback: Tech45 Podcast - Tech45 – 043 – 5TB aan WC papier

  7. Interessante discussie, ook op de podcast. Een verhaal, vele kanten.

    Mijn grote vraag:
    Gaat dit ook gelden voor abonnementen op andere content-typen?

    Bijvoorbeeld:
    – zal men binnenkort ook een Spotify abonnement apart moeten gaan aanschaffen voor de iphone?
    – kan ik in mijn ipad dropbox app alleen de files zien die binnen mijn gratis quotum staan?

    Zoals steffest zegt: een hellend vlak.

    Mijn stelling: een Open platform is altijd beter.

    Ik hoop dat dit leidt tot meer Web, en meer Android.

Geef een reactie