Hoogmoed

Gisteren publiceerde De Standaard een transcriptie van een gesprek dat plaatsvond tussen Kardinaal Danneels en een slachtoffer van seksueel misbruik. Het masker valt. Danneels, standbeeld van het voetstuk. De geloofsbelijdenis uitgesproken in de zondagsmis een holle frase.

Er was nog wel een commissie. Een commissie die tot doel had de klachten te behandelen i.v.m. seksueel misbruik in een pastorale relatie, m.a.w. door priesters, religieuzen, diakens, pastorale werk(st)ers en catechisten in het raam van hun pastorale activiteiten.

Een commissie die onderzoek doet naar en oordeelt over eigen leden is sowieso verdacht. Fifa, voetbalbond, Olympisch comité, comité P, er is overal altijd een beetje rook.

Dus mocht, bij het uitslaan van de eerste vlammen, Toon Ossaer optreden. Dat is de rol van de woordvoerder. Woordvoerders zijn er altijd. Zij spreken de gedachten uit en zwaaien met hun loonbrief.

“De kardinaal betreurt dat een vertrouwelijk gesprek getapet is en publiek wordt gemaakt”, zo meldt deze Faust via deredactie (link verbroken). “Het gesprek is tot stand gekomen in een vorm van discretie, die toch altijd geprobeerd is te bewaren. Het was trouwens een eerste gesprek en er was een vooruitzicht dat er een vervolg zou komen. Dat is belangrijk om eventjes te onderstrepen.”

Kijk, laat mij hier even enkele belangrijke dingen onderstrepen. Er zijn kinderen misbruikt. Jarenlang. En de kerk vindt het jammer dat het potje niet gedekt kan blijven? Het enige wat jammer gevonden wordt is dat de discretie werd verbroken? Hoogmoed is het begin van alle zonde.

Geef een reactie