Categories
Autohagiografie

De vraag en het aanbod

Er was de vraag of ik het zou zien zitten om voor een kleine groep van hooggeplaatste mensen een workshop te geven rond social media. Insteek: personal branding. Dat zag ik zitten want ik heb daar wel een idee over. Over hoe je dat vooral niet moet gaan doen en hoe je dat dan niet doet. Het kon in mijn agenda gepland worden.

Het ging niet door. Agenda’s aan andere kanten lukten niet, vakantie, dat slag. Het bleef een aanvraag. Intussen had ik wel al nagedacht. Mijn mening verder gevormd. Er was een concept en ik zou eens iets anders doen. Dat probeer ik altijd. Weg van de platgetreden workshop-en-tipspaden.

Als zoiets dan niet doorgaat, vind ik dat altijd jammer, want ik stel me in op dat soort dingen en ik denk na en er is een concept en dat concept is dan uiteraard het beste wat er ooit is geweest. En dan kan ik dat niet doen.

Dan bekruipen de vragen mij: moet ik daar een workshop van maken (ik heb daar geen tijd voor om dat te organiseren) of wacht ik op een nieuwe vraag maar zal dit concept dan nog wel het beste zijn want in de regel doe ik nooit twee keer hetzelfde. Of maak ik er een blogpost van maar dan moet het concept toch wat bijgestuurd en ik kan niet vermijden dat ook andere mensen dan een kleine groep het zouden lezen.

Er zal nooit nog een kleine groep van hooggeplaatste mensen zijn die deze vraag aan mij stelt terwijl ik dit concept het beste concept ter wereld vind en dat hooggeplaatst, dat maakt ook deel uit van het concept. Enfin. De vragen die een mens zich soms stelt, je houdt het niet voor mogelijk.

2 replies on “De vraag en het aanbod”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.