Categories
Autohagiografie

Oneerbare voorstellen

Soms, als ik laat moet werken, bestel ik bij Cambio een auto en maak ik van mijn hart een steen en vergeet ik dat ik ’s morgens aan filerijden moet gaan doen. Soms denk ik na en ga ik gewoon per trein. vanavond ook dus.

Ergens tussen Nationale luchthaven en Mechelen kwam de conducteur en er was een man zonder kaartje en zonder taal duidelijk ook want hij begreep geen smurf van wat de conducteur in zijn beste Kempisch sliste. Ik ook niet maar die mens was iets bruiner gekleurd dus dan is dat verdacht.

Of mijnheer zijn papieren kon tonen. Even dacht ik me om te draaien en voorzichtig te informeren of de conducteur niet uit het verkeerde uniformenhout gesneden was om identiteitscontroles te doen maar dit was de laatste trein en ik had geen zin in rotzooi of roepen ofzo.

Die conducteur, zo’n Ludo Van Campenhouttype, ostentatief zijn telefoon genomen en de politie gebeld. Dat er zo één zonder papieren (die mens had overigens wel papieren, een berg) op zijn trein zat, serienummer zus en zoveel en of er wat geregeld kon worden. De man verhuisde van wagon.

De noodoproep kwam te laat. De snel ter plaatse gekomen politie moet de trein hebben zien wegrijden. Of niet. Een halve wagon nog in het station en met een schokje kwam de trein tot stilstand. De conducteur kondigde het aan als een jachttrofee.

Een man zonder vervoerbewijs deed oneerbare voorstellen aan een andere reiziger. De lokale politie zou nu haar werk doen.

1 reply on “Oneerbare voorstellen”

Ik heb dat ooit opgezocht. De conducteur heeft politionele bevoegdheid wat betreft het controleren van identiteiten. Ik erger mij daar ook aan. Zeker sinds ik er een keer zonder geld, abonnement en pas in Oostkamp ben afgezwierd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.