Categories
Autohagiografie

To follow or not to follow, that’s the question

Sedert ik 500 volgers heb op twitter, voeg ik nog maar heel zelden mensen proactief toe. Wel volg ik standaard terug. Na screening. Follower/followingratio, laatste tweets, biografie. Als niets wijst op spam kan je mij krijgen. Jij bent geïnteresseerd in mijn tweets neem ik aan? Dan ik ook in jou.

In de kleine lettertjes staat dan wel dat ik niet alles van je zal lezen. Iets meer dan 1000 mensen volgen lukt on the spot nog wel maar laat ons een kat een kat noemen, als je naar het kleinste kamertje over en weer moet, ga je naderhand niet langs die tijdlijn lopen om te kijken of je wat gemist hebt. Laat staan als je een vergadering hebt gehad of een les hebt staan geven. De nacht.

Op die manier zie ik waardevolle links niet, mis ik inzichtelijke tweets. Veel mopjes ook die me aan het lachen hadden kunnen brengen. Dat geloof ik sterk. Dat is het jammere aan dit systeem.

Soms. Heel soms wil ik radicaal zijn en iedereen buitengooien en opnieuw beginnen zoals Davy gedaan heeft. Maar dat doe ik dan niet. Ik ben niet zo sterk in het onthouden van namen en ik val niet graag mensen af. Want ik ben vader en niet meer zo wham-bam-radicaal.

Soms twijfel ik. Denk ik dat ik een geheime lijst aan moet leggen met mensen die ik altijd wil lezen. Maar elk vogeltje zingt zo verschillend dat die lijst ook weer niets wordt. Dus heb ik geen lijstjes. Enfin, ik heb ze maar ik gebruik ze niet.

De lijstjes die ik gebruik zitten in mijn hoofd. Die scannen een tijdlijn als was het een concertzaal. Het tafeltje. De tafeltjes met mijn vrienden haal ik er zo uit. Als zij gaan bomen over politiek of sport of media of whatever, doe ik mee of ik luister met een heel of een half oor.

Af en toe ga ik, met behulp van een programmaatje eens gericht langs de volgers en af en toe flikker ik er eens iemand af. Meestal doe ik dat niet. Ik word zelf ook niet graag uit zo’n lijst gehaald. Echt. Niet. Ik wil niet dat mensen denken dat ik me beter voel of zoiets.

Soms moet het. Niet actief genoeg. Te actief. Negatieve karma. Geen wezenlijke bijdrage. Al te foute opmerkingen. Soms is dat zelfs niet nodig.Dan stuurt iemand me (vaak vlak na terugvolgen) een DM  dat ik zonodig haar blog moet gaan lezen of dat hij mijn boek wil signeren of dat ik korting krijg als ik naar zijn lezing wil en wat nog al niet. Als iemand meent een iPad te kunnen winnen middels een retweet en de naam of de avatar zegt mij echt niets. Sorry. Het is 2011 voor iedereen.

Vooralsnog hou ik het er maar op denk ik. Sterrensystemen of lijstjes zijn aan mij niet besteed. Twitter is voor mij een plaats voor conversatie. Ik wil me niet beperken tot dat ene clubje dat hip is en wat onder zichzelf gaat kwekkelen. Daarvoor ben ik niet alleen niet hip genoeg maar ook niet hard genoeg. Ik geef dat toe.

Ik deel kennis en beantwoord een vraag van een haast willekeurig gekozen persoon, ik post de link naar mijn blog en krijg er een andere voor in de plaats. Ik voer een discussie. Geen formules. Iedereen min of meer zichzelf.

Wat jij?

5 replies on “To follow or not to follow, that’s the question”

sinds vorige week volg ik je niet meer op twitter. ik heb de slechte gewoonte om alle tweets te lezen van mensen die ik volg, waardoor ik mijn lijst beperkt moet houden. als er te veel tweets komen die me niet interesseren, dan gaat die persoon er uit. je moet dit zeker niet persoonlijk nemen. ik blijf je blog lezen omdat deze voor mij interessanter is dan wat je op twitter schrijft. voor mij persoonlijk zit daar jouw waarde.

iedereen gebruikt elk medium op zijn manier. twitter moet voor mij een mix van humor, voor mij relevante info en persoonlijke relaties zijn om iemand te volgen. wie weet volg ik je wel opnieuw als we elkaar in het echte leven hebben ontmoet.

ik vroeg me altijd af hoe mensen de informatiestroom managen als ze meer dan 500 mensen volgen. ik heb het al moeilijk met 100.

Twitter is instant dus je moet niet proberen om die hele stroom te volgen. Dat is net het leuke en verslavende eraan. Net zoals een soap: het is niet erg als je een aflevering mist want je kan direct terug volgen.
Als je iets gemist hebt wat de moeite is zal iemand anders dat nog wel RT’en en duikt het nog wel een keer op. Het enige nadeel is dat ik bijvoorbeeld wel enkele mensen in US volg maar ik mis dus wel een hoop tweets door het tijdverschil.
Ik volgende mensen die ik interessant vond (professioneel of persoonlijk) maar voeg steeds minder mensen toe. Ik heb het idee dat mijn timeline ongeveer covert wat ik zoek. Als mensen mij volgen volg ik terug als ze me aanspreken.
Maw als er een blijk is dat ze mijn tweets ook echt lezen en met me willen dialogeren.

Ik volg een beperkt aantal mensen, en daar moeten er niet te veel meer bijkomen.
– interessante mensen, vrienden, kenissen, follow-me-follow-back
– bedrijven die interactief zijn
– niet interactieve bedrijven die twitter als een slechte RSS-feed beschouwen. Die zou ik er eens moeten uitkegelen.
– paar politieke partijen en politici. Als ze te veel zagen (@vincentvq anyone?) dan gaan ze ook uit m’n timeline

Als iemand mij wil volgen (ik zit achter een slotje omdat ik geen zin heb om geïndexeerd te worden) dan is dat geen probleem (tenzij spamaccounts van marketeers enz). Of ik dan per sé terug volg? Soms.

Voor de rest lig ik er vooral niet te veel van wakker.

@Steven, of je die stroom nu al dan niet volgt, is toch een persoonlijke keuze?

Ikzelf volg die stroom helemaal. Om die reden volg ik maar 10 twitteraccounts. Als er iets belangrijk is, dan zal een van die 10 dat wel retweeten.

Ikzelf sta in ontzettend veel ‘ik volg u wel maar ik lees u niet’ lijstjes. Wat is daar dan het nut van? Om mij te kunnen DM’en? Mijn mailadres staat in mijn profiel. (spam krijg ik niet via die richting)
Het zou idd wel handig kunnen zijn om te kunnen kiezen dat iemand jou kan DM’en zonder dat je die persoon moet volgen. Tot die tijd is email goed genoeg.

Ikzelf tweet in het nederlands, dus iedereen die geen NL spreekt en die ik niet ken, die wordt door mij zelfs geblokt.
Verder volg ik niemand terug.

Al dit bovenstaande is mijn eigen mening, en niemand heeft die mij opgedragen te verkondigen 😉

Nieuwe volgers terug volgen doe ik niet per default, enkel als ik de persoon in kwestie ken of als het een bedrijf is dat mij aanspreekt.

Ik heb ook een aantal lijstjes, maar de enige die ik echt gebruik is de ‘must-read’ lijst, de mix van mensen die ik ‘in’t echt’ ken (ze staan er niet allemaal ni) en mensen die niet te druk zijn. Deze gebruik ik alleen wanneer mijn algemene stream de druk is (hoewel ik daar ook ‘maar’ zo’n 250 mensen volg) of wanneer ik geen tijd heb om het echt te volgen.

Twitter is voor mij een manier om met een aantal mensen in contact te blijven en om op de hoogte te blijven van hun leven, een plaats voor gelijkdenkenden en voor humor (en ook informatie, maar eerder beperkt)

Voor de rest lig ik er eigenlijk niet van wakker, wie mij volgt of wie mij niet volgt, it’s only the internet right? 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.