Categories
Autohagiografie

Vier – nul

Mij een voetballiefhebber noemen zou een belediging zijn voor iedereen die er werkelijk één is. Mijn interesse in voetbal, als die er al is, gaat naar hoogtepunten. Champions League finales. WK’s. Dat slag dingen.

De Belgische eerste klasse, de Jupiler league dat ze zeggen, ik volg dat niet zo. Het ontbreekt me aan de motivatie en de mogelijkheid elke week minstens de samenvattingen mee te pikken. Behalve dus als er een hoogtepunt is. Brugge versus Anderlecht bijvoorbeeld.

Geen idee hoe dat komt. Ingebakken cultuur denk ik. Het is vier tegen nul geworden vandaag en dan heb ik een aantal familieleden die daarheen gaan en dan leveren ze commentaar via de sociale netwerken en dan is er een uitslag en dan ben ik tevreden. Omdat Brugge gewonnen heeft.

Ik zou geen elf man van de ploeg bij elkaar kunnen noemen en als ze deze week niet van trainer waren veranderd was ik je de naam van die mens schuldig moeten blijven. Nu voel ik me trots en hoera.Omdat de erfvijand is verslagen. Of zoiets heel vreemd dat dan ineens naar boven komt borrelen.

Cultuur mijnheer, madam, dat is een raar beestje.

1 reply on “Vier – nul”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.