Categories
Business

Nassim Nicolas Taleb over Skin in the Game

Vermogensbeheerder Econopolis nodigde Nassim Nicolas Taleb uit voor een lezing over zijn volgend jaar te verschijnen boek Skin in the Game. Ik kreeg een uitnodiging in de bus om te gaan luisteren. Taleb’s nieuwe boek mag dan wat vertraging hebben opgelopen (het was als ik me niet vergis aangekondigd voor mei dit jaar), zijn Skin in the Game concept ook niet nieuw. Hij had het er al zijdelijngs over ten tijde van The Black Swan, wat zowat zijn bekendste boek moet zijn. Tijdens de lezing lichte Taleb alvast enkele tipjes van de game-sluier.

Intussen is Skin in the Game al wat meer uitgediept heb ik het gevoel. Als hij er in de begindagen over had, verwees Taleb naar de code van Hammurabi. In het die stenen wetboeken uit het oude Mesopotamië staan gevleugelde woorden als (en ik vertaal even de vertaling): wanneer een huis door de fout van de architect instort en de bouwheer komt hierbij om het leven, moet ook de architect gedood worden.  

Dit moet zowat de basislezing van Skin in the Game zijn: wanneer je een bepaalde winst nastreeft, moet je ook bereid zijn de consequenties ervan te dragen. Iets wat vandaag op de financiële markten bijvoorbeeld nogal eens fout loopt, zo vertelt Taleb.

De verborgen asymetrieën in de wereld

De uitbreiding die hij tijdens de lezing aan het concept gaf (en wat ook de ondertitel van zijn boek zal gaan worden) is de vaak verborgen asymmetrie die in economische relaties zit. Hij opent zijn betoog met een reprise uit The Black Swan en neemt er een voorbeeld uit Mediocristan en Extremistan bij. Dit zijn de twee stan-landen die je niet op een kaart vindt maar metafoor zijn voor normaalverdelingen en scheve verdelingen uit de statistiek.

Als twee mensen samen vier meter en tien centimeter meten, dan is de kans relatief groot dat je te maken hebt met twee mensen van om en bij de twee meter vijf. Dit is voor hem een Mediocristan voorbeeld. Wanneer het echter gaat over financiële verdelingen in de wereld schuiven we op naar extremistan. Wanneer twee mensen samen € 36 miljoen hebben, valt te verwachten dat je te maken hebt met iemand met pakweg € 100.000 en iemand met de rest.

De tweede asymmetrie, maakt het onderscheid tussen time probability en ensemble probability. Wanneer je 29 mensen met € 1500 naar een casino stuurt en je laat ze een bepaalde periode aan een eenarmige bandiet zitten, kan je zien wat de winstkans in een bepaald casino is. De winst of verlies van persoon 17 en 21 beïnvloeden echter niet die van 29. Zelfs als die twee failliet gaan, kan persoon 29 nog met winst buitenwandelen. Dit is ensemble probability. Wanneer je één iemand echter met € 1500 een casino in stuurt en je wil dit een hele periode aanhouden, dan is het zo dat wanneer de laatste jeton in de slots machine verdwijnt en de jackpot op een haar na gemist wordt, het spelletje letterlijk en figuurlijk uit is. Time probability stapelt de risico’s op.

De derde assymetrie is die van de minority rule. Het gezin van vier dat gaat eten waarbij één iemand vegetariër of lactoseintollerant of whatever is, wordt de keuze van restaurant in onevenredige verdeling beïnvloed door die ene persoon. Daarom eten jij en ik en iedereen die je kent ook veel vaker dan je zou denken kosjer of halal trouwens. Dat komt de producent nu eenmaal goedkoper uit. Drie procent van een populatie/doelgroep/klantenbestand volstaat daarmee om een hele industrie om te draaien. Het deed me denken aan Derek Sivers’ TED talk over hoe een beweging start en evolueert.

Risicovermijdend gedrag als de norm?

Het noopt Taleb er toe om het voorzichtigheidsprincipe te hanteren. What doesn’t kill you makes you stronger is aan hem niet besteed. Althans niet zonder meer. Hij grijpt daarbij zelfs terug naar Aristoteles. Kwestie van het wat gewicht te geven.

Dan komt de kat op de koord en legt Taleb tijdens zijn lezing zijn eigen wonde bloot: hij pleit voor zoveel dingen tegelijk, probeert tegen zoveel schenen te schoppen dat hij willens nillens ook eens zijn eigen voeten onderuit haalt. Tijdens het debat achteraf, is Taleb in staat om zonder meer ‘entrepreneurship’ als leidend voorbeeld te geven. Iets wat inherent verbonden is met het nemen van risico’s.

Taleb doet me daarbij steeds vaker denken aan Slavoj Žižek. Niet alleen omdat ze beide een boon hebben voor Donald Trump. Ze schoppen tegen elke scheen die zich aandient. Taleb gooit ook nogal eens met cijfers waarvan je denkt: heb je die hier nu ter plaatse verzonnen? De kans om te overlijden tijdens het oversteken is volgens hem 1 in 74000. Als dat waar is, zou er toch elke dag in een stad als Antwerpen iemand moeten overlijden op een zebrapad, juist?

De waarde van Taleb

Het is niet voor de micro-inzichten dat je naar Taleb moet luisteren. Hij slaat de bal wel eens mis op cijfers en je bent gezien zijn reputatie zo voorzichtig om niet te hard tegen te spreken dat je het graag beleefd houdt. Eigenlijk wou ik ‘m een vraag stellen over behavioural economics maar ik heb het maar zo gelaten. Hij had Thaler en Kahneman al meermaals verwijten naar het hoofd geslingerd voor er van vragen sprake was.

Naar Taleb moet je luisteren voor de grote inzichten. The Black Swan in de eerste plaats maar ook Antifragile heeft merites. Dat zal Skin in the Game ook hebben. Als het eens uitkomt. Ooit.


Categories
Business

Wat is het Blue Ocean Strategy Canvas en wat kan je er mee?

[vc_row][vc_column width=”2/12″][/vc_column][vc_column width=”8/12″][md_text md_text_title1=”pixflow_base64IA==” md_text_title_separator=”no”]

Na 15 jaar vonden auteurs Kim en Mauborgne van Blue Ocean Strategy de tijd rijp om een update van het boek uit te werken. Blue Ocean Shift is een boek dat meer de focus legt op de toepassingsvormen dan de theorie. Nieuwe voorbeelden toe.

De Blue Ocean Strategy blijft over de twee boeken een gelijkaardige denkwijze etaleren: door op een gefocuste manier op één cruciaal vlak het verschil te maken, kan je als bedrijf vermijden om in een drukbevolkte marktplaats te concurreren. Door niet te gaan concurreren in de markt maar je er net naast te zetten, creëer je een nieuwe markt ofte een blue ocean waar je je niet of toch veel minder van die concurrenten moet aantrekken.

Ook het Blue Ocean Strategy Canvas is blijven staan. Al is ‘canvas’ een nogal allesomvattende term om een lijndiagram te beschrijven dat punten verbindt die op twee assen worden uitgezet.

De eerste variabele is de producteigenschap waarop vandaag op de markt wordt geconcurreerd. Potentieel onderscheidende voordelen, zo je wil.  Prijs kan er één zijn maar ook kwaliteit, prestige, snelheid. Je noemt het. Op de andere as staat de mate waarin deze competing factors door verschillende concurrenten worden gebruikt.

De doelstelling van het canvas is tweeledig: enerzijds kan je er een soort ‘what is’ situatieschets van een markt mee uittekenen. Aan de andere kant, is het ook een inspiratiebron om te gaan kijken op welke vlakken je als bedrijf het verschil kan maken.

Het Blue Ocean Canvas lijkt op zich een zeer makkelijke tool maar de ervaring leert dat het toch niet altijd zo voor de hand ligt. Bepalen waarom mensen bij één concurrent kopen en niet bij een andere is soms lastiger dan je op het eerste zicht zou denken.

Vaak blijkt met name het verschil tussen wat marketing denkt en wat product owners weten nogal eens van elkaar te verschillen. Op die manier is he Blue Ocean Strategy Canvas een ideale werkvorm om interne mythes te achterhalen. Er bestaat trouwens een online versie die je toelaat om er live eentje te maken zonder dat je met kleurstiften aan de slag moet. 

Om het met de metafoor van de Blue Oceaan Strategy te zeggen: je kan het canvas gebruiken om je uitweg van de rode naar de blauwe oceaan in te zetten.

[/md_text][/vc_column][vc_column width=”2/12″][/vc_column][/vc_row]

Categories
Business

Digitale transformatie door de ogen van een techneut

Als het over digitale transformatie (buzzword alarm) gaat, dan luidt het adagium dat het niet over technologie gaat maar over mensen. Geloof ik ook sterk in. Dat betekent echter niet dat technologie helemaal niet van tel is. Dus las ik Isaac Sacolick’s boek Driving Digital. De ondertitel ‘The Leader’s Guide to Business Transformation Through Technology’ vertelt meteen het perspectief van de auteur.

De achtergrond van Driving Digital

Sacolick is een Chief Information en Chief Technology Officer geweest bij verschillende bedrijven en wie in het boek duikt zal het geweten hebben. Niet dat hij voortdurend techneutenwoorden uit zijn hoed tovert maar wie niet een beetje notie heeft van het Agile Manifesto kan misschien beter een inleidend boek daarover lezen.

In Driving Digital wordt niet alleen over Agile gesproken al wordt het wel als gegeven aanschouwd dat dit de manier is om verder te gaan in digitale transformatie. Het gaat ook over hoe je Big Data in je bedrijf kan gaan gebruiken en hoe je digitale producten kan gaan ontwikkelen die ook nog geld opleveren. Hier en daar komt zelfs de menselijke factor om de hoek kijken.

Onderweg strooit Sacolick af en toe zout in de wonde. Dat bedrijven vandaag nog niet voldoende uit digitale transformatie en big data halen zit ‘m heel vaak in processen.

Key takeaway’s uit Driving Digital

Hij heeft overschot van gelijk als hij stelt dat, wanneer je bedrijf vandaag nog excelfiles over en weer zit te sturen waarin belangrijke data staat, dat je dan eens heel goed moet gaan nadenken. Deze ongestructureerde data zorgen niet alleen voor verwarring: is klantenlijst_2017_def_V3 écht de definitieve versie van die lijst? Het is ook nog eens heel onproductief. Toch gebeurt het nog in héél veel organisaties.

Het interessantste stuk (voor mij dan) is het luik waarin Sacolick het heeft over het genereren van (nieuwe) inkomsten door digitale innovatie. Het wijst me er nog maar eens op dat digitalisering en bedrijfsstrategie samen met marketing en innovatie echt de manieren zijn om een bedrijf vandaag vooruit te helpen. Dat een laagje marketing en communicatie over een onveranderd product, hoe goed ook, geen duurzame manier zijn om bedrijven en organisatie te ondersteunen.

Driving Digital heeft me er nog meer van ervan overtuigd dat technologie en hoe je die inzet weldegelijk een verschil kan maken in de aanpak van digitale transformatie. De nerd in mij veerde op toen ik de agile aanpak als oplossing voor bedrijfsprocessen hoorde beschrijven. Is een laatste hoofdstuk over bedrijfscultuur mogelijks wat beperkt? Ja maar daar zijn ook weer andere boeken voor.