Die keer met die twee persberichten

Als je een blog hebt die iet of wat gelezen wordt, beland je als vanzelf in allerlei lijsten van PR-kantoren. Af en toe krijg je dan een berichtje over een nieuw product of dienst. Soms is er een uitnodiging voor een voorstellingsevent. Meestal doe ik er niets mee. Soms vraag ik de afzender of er getest kan worden. Niet heel vaak. Meestal mag het wel.

Zo gaat dat met bloggers. Zo gaat dat met journalisten. Heel af en toe krijg je ook mails van cowboys. Je ziet dat meestal vanaf het eerste woord. De toon van het bericht is of te familiair of te hoogachtend. De persberichten kunnen ‘gelieve’ in bijlage gevonden worden en er is geen reden opgegeven waarom het bericht voor mij interessant zou kunnen zijn.

Soms denk je dat je alles gezien hebt, van mensen die je aanschrijven als boskabout (kan gebeuren) tot persberichten waar tweets zijn uitgeschreven en hashtags opgelegd tot vragen om betaald te bloggen. Dan krijg je een mail met twee persberichten ineens. Diagonale lezing vertelt dat het over boten gaat, een onderwerp waar ik werkelijk geen fuck vanaf weet, geen interesse voor heb betoond, laat staan iets over geschreven, getwitterd of gefacebookt heb (of het moest zijn om mijn collega Jan proficiat te wensen met zijn vaarbrevet).

In mijn nooit aflatende missie om alles beter te maken denk ik dus: ik vertel dit even op Twitter, dat ik haast nooit gelieve in bijlage te vinden persberichten open, zeker niet als het niet op mij is afgestemd en al helemaal niet als er twee berichten in één doos zitten.

Het kan erger blijkbaar. Boris Lammens, die keurig zijn wekelijkse podcast bij ons luistert en mee mijn Twittertijdlijn bevolkt, vertelt doodleuk dat hij geleerd heeft persberichten als PDF-bijlage te sturen. I kid you not.

Wat er dan gebeurt, laat zich raden. Een journalist krijgt dat aan. Ik ga er even vanuit dat er een PDF-lezer geïnstalleerd staat en dat die niet ge-update moet worden en de journalist de rechten op zijn PC heeft om dat te doen (ik ben nu al overdreven optimistisch). Dan gaat die journalist dus uit PDF naar een soort intern CMS of een voorlopig tekstbestand jouw bericht kopiëren (like this is _ever_ going to happen), dan maakt ze er haar artikel van en dan gaat ze het PR bureau mailen of je toevallig ook nog een keurige foto voor erbij hebt (want zowat alles van easy content verschijnt ook op de website).

Weet je, tenzij er een call to action in de eerste alinea staat, tenzij zo’n PR mens me kan vertellen waarom het mij moet interesseren, dan lees ik niet verder. Nee, ik ben geen broodjournalist die elke dag zijn stukje af moet hebben maar ja, er zijn meer dan 500 mensen die wekelijks hun podcastje downloaden. Er zijn een pak meer mensen die hier langskomen om dit of een ander stukje te lezen.

Het zijn zij die in hun hun familie als de techneut worden beschouwd en dan vertellen ‘Seurinck heeft die telefoon getest en die was wel content’. Dat zal dus niet gaan gebeuren als wij off-topic berichten in PDF krijgen. We draaien deze show samen maar jouw persbericht komt op een dikke stapel en als ik door drie hoepels moet springen om _in essentie_  jouw promopraatje te lezen, dat zie je van hier.

Persberichten in de mail zijn echt wel basis, basis, basis voor elke PR-pro. Op het werk hebben we Prezly geïntroduceerd en mijn collega Trui danst niet niet alle dagen door het gebouw van contentement maar die is daar wel tevreden van. Ik begrijp dat ze bij Finn ook zoiets hebben ontwikkeld en sommige bedrijven hebben zo’n perssysteem van hun eigen. Het concept blijft hetzelfde: de eerste alinea krijg je, de rest lees je online. Geen gedoe met bijlagen en andere zooi.

Het leuke aan bloggers/journalistenkant is dat goeie PR’s hun tekstjes zo fabriceren dat je aan het eind van de eerste alinea klikt en als je dan niet om den brode schrijft, kan je gewoon linken naar een keurig persbericht als je dat interessant vind. Er zitten ineens ook foto’s en andere media in. Hoef je niet op en af mailen voor materiaal als je het zelf wil posten.

5 Comments

  1. Dit dus! Wij bloggers krijgen vaak zenuwen als je x keren moet op en af mailen voor foto’s of correcte teksten.. waarom niet alles aan ons zelf overlaten. Plaats het volledige dossier online en we vinden het wel als een klikbare link in je oorspronkelijke mailing (moesten we meer willen weten)

    Maak het niet moeilijk als PR of blogger, easy does it!

  2. Merci voor de plug, Jan! Mustr (http://getmustr.com) heet de toepassing die we bij FINN hebben ontwikkeld. Wij sturen niet de eerste paragraaf met een link, maar volledige persberichten.

    In mijn tijd als journalist en later als blogger kreeg ik ook het heen en weer van die eis om een extra handeling te verrichten (klikken, downloaden, wachten tot die download er is of die webpagina opent).

    Wij zeggen altijd tegen klanten:

    – zet alle info in de mail zelf,
    – zorg dat de copy makkelijk te “scannen” is (geen teasers, geen cuteness, geen geheimzinnigdoenerij, maar volledige, feitelijke, bruikbare info)
    – zorg dat alle foto’s er in low res bijzitten om te kunnen previewen, maar maak dat ze ergens hi res kunnen gedownload worden

  3. Nog wat voorbeelden die ik ook in mijn workshops even laat voorbijkomen:
    – op 7/1 naar bloggers een mailtje sturen over een “viraal” filmpje dat begin december al op ALLE tv-journaals en op alle online media stond. Neen, zo werkt het niet PR-bureau.

    – Nog een leuke was een pr-mail over één of ander revolutionair autoconcept. Ook weer naar tientallen bloggers verstuurd. Na doorvragen bleek het een niet-werkend prototype te zijn, dat gewoon voor buzz voor het autosalon diende te zorgen. Eerlijk PR-bureau wel en vele bloggers zijn mooi in de buzz-val gelopen.

  4. Ooit aan baas moeten uitleggen waarom ik de tekst van een persbericht in de mail kleefde. Bij diezelfde persoon het pleit verloren over het nut van een online persruimte..

  5. Bedankt voor de vermelding Jan. Zeer mooi inzicht in de perceptie langs de “ontvangende” kant.

    Veel van de ergernissen ontstaan hebben te maken met slechte voorbereiding (huiswerk) van de verzender (PR pro of merk). Dit zal een tool of product nooit oplossen. Het sturen van een ongepersonaliseerde mass-email naar de volledige database is gewoon veel gemakkelijker dan over elke mail na te denken.

    Eenmaal men toch bereid is om het “huiswerk” te doen blijkt het echter niet zo eenvoudig. Jij hebt het over “de basis” (alles op een scannable manier in email zetten) toch blijkt het in realiteit veel meer te zijn. Technische innovatie gaat zo snel dat de lat (verwachting) constant verschuift. Zo moet je, als je het goed wilt doen, nu al rekening houden met de volgende zaken:

    – waar schrijft de ontvanger over. Wat tweette of deelde hij/zij….wat zijn de interessegebieden ?
    – weergave van de mails op verschillende apparaten en clients. iPhone, desktop, gmail…
    – spam/anti-spam en bijhorende wetgeving (opt-in…)
    – integratie van social media (de instagram account van Nike, of het youtube kanaal van de rode duivels)
    – meertaligheid. Stuur content in de juiste talen
    – email pitchen ? Of zijn er mensen die alleen via twitter DM of linkedin geïnformeerd wensen te worden ?
    – ….

    Kortom, het niet meer gewoon een leuke persoonlijke mail sturen. Bloggers of journalisten verwachten dat het eerste stuk van hun werk (assets verzamelen, referenties opzoeken, bronnen vermelden) reeds door de PR Pro of merk werd uitgevoerd. Als je dat goed wilt doen kom je gewoon niet toe met een gewone mailbox.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.