Communicatie

Met vriendelijke groet

 

Geachte,

Geen idee hoe dat bij u zit maar ik krijg nogal wat mail zo op een dag. Soms denk ik dat de wereld zou imploderen zonder. Nog vaker denk ik dat de wereld ermee zal exploderen.

Mails hebben iets inherent verderfelijk. Conversaties starten met geachte en verspreiden zich daarna met toenemende kracht en snelheid. Steeds meer mensen rollen in steeds meer kopieën van dezelfde kennis richting een steeds dichterbij komende afgrond.

De metafoor van de sneeuwbal ligt voor de hand. Het probleem van die metafoor ligt in het effect die de sneeuwbal heeft. Hoe groter de lawine, hoe groter zijn effect. Met het mailverkeer gaat die regel niet op. Wel integendeel. Dat is de sneeuwbalparadox. Hoe groter de bal wordt en hoe sneller hij rolt, hoe onvermijdelijker zijn ondergang wordt. Het ravijn betekent zijn dood. Het dorp blijft staan.

Hoe langer zo’n digitaal gesprek blijft staan, hoe minder de regels van de normale briefwisseling worden gevolgd. Geachte wordt beste wordt hallo wordt hey wordt hi wordt niets. Andere zinsnedes blijven wel. Omdat ze geautomatiseerd zijn. Met vriendelijke groet is er zo een. Vaker dan niet zie ik zo’n zin niet staan. Ze voegt niets toe aan de boodschap. Ze staat er voor de vorm. Ze zijn de zichtbare code van een mail. Maar wat zijn vriendelijke groeten helemaal en in welke mate verschillen ze van andere groeten. Bestaan er ook onvriendelijke groeten en als de vriendelijke groeten verdwijnen, wat moet ik er dan mee? Zijn er dan geen groeten meer te doen of zijn dat dan negatieve groeten?

Als u dat even voor mij zou kunnen uitklaren?

Met vriendelijke groet,

Jan Seurinck

Author


Avatar