Categories
Dienstmededelingen Journalistiek

One two, one two this is just a test

Warning: ik ga een very first world problem beschrijven. IK GA MIJ AANSTELLEN, DRAMAKWEEN DAT IK BEN. Als je dat niet goed kan hebben, lees vooral niet verder.

Een blogger. Dat zou ik worden. 19 oktober 2009. Ik had net voor de tweede keer in mijn leven een volledige blog down the drain gegooid. Deze keer zou ik het serieus aanpakken. Dat gebeurde.

Elke dag schreef ik een stukje. Ik probeerde linklistbloggen en voerde het opnieuw af. Ik doe het opnieuw. Gewoon als extern geheugen. Ik schreef stukjes die ik nu niet meer wil lezen. Ik probeerde fictioneel uit de hoek te komen en ik kan het niet. Maar ik ga het opnieuw proberen. Ik verwittig maar. Alleen nu even niet.

Als je wat lezers hebt en wat volgers op Twitter, krijg je aanbiedingen. Of je nu over technologie schrijft, over auto’s of over handwerken. Omdat dat serieus aanpakken best lukte kreeg ik aanbiedingen. Ik zocht aanbiedingen op.

Vorig jaar vond ik het genoeg. Ik zou alleen nog ingaan op dingen die me écht interesseerden.  “Verkoop jezelf maar niet je lezers”, schreef ik al eens eerder en ik had het gevoel dat ik de lijn niet meer vast had. Dat ik een reclamezuil werd. Niet geheel mijn schuld want mijn job is testen en beschrijven maar slechte dingen sturen ze je niet op om te testen.

Dit voorjaar is het weer dolletjes met  het testen. Vooral auto’s. Gek voor iemand die geen auto heeft. Ik had een Audi A1 van een autodeelfirma, ik reed met een Audi A3 via de PR van de invoerder en vorig weekend reed ik met een Hyundai rond. Ja, je neemt daar dan foto’s van en ja, ik geef dan in mijn instagrams aan dat het PR is en dat je je daar niet door moet laten beïnvloeden maar de grens is dun en ik weet het.

Die auto’s, ik ga dat blijven doen. Voorlopig. Onze Juul vindt het dolletjes dat papa om de zoveel tijd met een nieuwe kar komt aanzetten. Die e-cambio bijvoorbeeld, die hij ‘de stille auto’ noemt of de C3 die een tijdlang ‘de grote auto’ werd gedoopt omdat we ervoor telkens met een Volkswagen Polo naar de winkel reden.

Ja, ik bewandel opnieuw de dunne lijn en ja, ik denk over elke foto zeventien keer na over ‘zou ik nu wel’ en kan dit wel. Ja, ik wandel graag op die lijn. Gewoon omdat ik het kan en omdat ik het mag. Omdat Juul het leuk vindt. Omdat ik een blogger wil zijn. Daarom.

UPDATE: ik hoop dat de PR-dienst van Tesla blogs leest 😉

2 replies on “One two, one two this is just a test”

Kijk, ofwel doe je aan online PR endorsements ofwel ben je een rechtlijnige rakker en blijf je kankeren op alle bloggers, die ervan gebruik maken… 😉

Ik noem het meer content creatie samenwerkingen en persoonlijk vond ik het xperia Z projectje van de afgelopen maand een leuke vorm. Totaal geen dwang om positief te blijven posten/spammen, maar wel elke week uitgedaagd worden om een bepaald facet van die smartphone zelf te ondervinden.

Dus minder blabla, meer boemboem. Ik wil gerust lezen wat jij (& Juul) nu van die Hyundai vonden, zonder dat er eerst een hele waarschuwing moet komen, van dat het toch PR is, maar je eigenlijk niet echt erover wilt zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.