De grootste gemene deler

Hoera! Naast wetten en decreten, ministeriële besluiten, omzendbrieven en andere reglementen blijkt dit land ook over codes te beschikken. Tijdens mijn vakantie in Nederland fietsland lanceerde een paar onverlaten een website. Ikfietshoffelijk punt bee ee.

Daarop 15 regels die meteen door alle wieler- en andere toeristenfederaties werden onderschreven. Dat is makkelijk. Er staat namelijk niets in die code die al niet eerder ergens anders is neergepend en voor wat gebakken lucht wil je je subsidies niet op het spel zetten.

Mocht je zelf aan de koodazuur gezeten hebben toen het onheil geschiedde: hierbij de regels.

  1. Ik fiets hoffelijk.
  2. Ik heb respect voor andere weggebruikers.
  3. Ik volg de verkeersregels.
  4. Ik respecteer de voorrangsregels.
  5. Ik breng andere weggebruikers niet in gevaar.
  6. Als ik andere fietsers, voetgangers, skeelers, joggers, dienstwagens van de waterwegbeheerder,… tegenkom, snij ik hen de weg niet af, maar wacht ik rustig tot ik voorbij kan.
  7. Ik laat weten dat ik er aan kom door gebruik te maken van mijn fietsbel.
  8. Ik kijk goed en ver voor me uit, zodat ik kan anticiperen op mogelijke hindernissen.
  9. Ik hou me aan de maximale snelheid.
  10. Ik pas mijn snelheid aan de omstandigheden aan.
  11. Als getraind fietser vermijd ik zoveel mogelijk de tijdstippen waarop tragere weggebruikers op het jaagpad of fietspad onderweg zijn.
  12. Ik vertraag en stop als dat nodig is voor de veiligheid van mezelf en van anderen.
  13. Ik rij niet in een al te grote groep om andere weggebruikers niet te storen.
  14. Ik gebruik in groep nooit de volledige breedte van het jaagpad of fietspad, zodat er altijd voldoende ruimte overblijft voor andere weggebruikers. Met twee naast elkaar rijden is het uitgangspunt.
  15. Ik neem de rechterkant van het jaagpad of fietspad, ook in de bochten.

Hoe je tot dergelijke onzin komt? Ik was er niet bij maar ik heb een vermoeden: je leest er de reacties op alle stukjes waar ‘wielertoerist’ in voorkomt op HLN.be en je destilleert daaruit de grootste gemene deler van de vooroordelen. Vervolgens draai je die om en hups: een nieuwe code is geboren.

Ja, er zijn cowboys op de weg met een koersfiets en ja, ik heb me al wel eens niet aan de regels gehouden. Ja, ik heb al eens op momenten gefietst dat er andere mensen op de weg waren. Mag het even?

Tijd om ook eens wat gedragscodes op te stellen me dunkt. Eerst die fles wijn nog uitgieten. Anders kom ik nooit tot zoveel onzin.

2 Comments

  1. De code is geen wet. De gedragscode is een teken van goodwill vanuit fietsersorganisaties, waarmee deze het signaal geven dat ze respect willen opbrengen voor andere weggebruikers en willen _proberen_ om zich zoveel mogelijk aan de regels te houden. De code wordt vrijwillig ondertekend en heeft geen dwingend karakter. In tegenstelling tot de betuttelende ribbelstroken die gelukkig snel weer afgevoerd zijn.

    Respect. Deze hele code draait gewoon rond respect. En goodwill. Om te erkennen dat er wielerterroristen zijn, maar om te tonen dat het ook anders kan.

    Je vlammende kritiek is wat kort door de bocht. Iets beter rechts houden in die bocht, Jan.

    1. Dit is inderdaad een direct gevolg van die ribbelstroken. Politiek gezien begrijp ik het wel. Zomaar je staart intrekken en die ribbelstroken afschrapen kan je niet maken. Je moet wat. Het is zomer, er is tijdsdruk.

      Dus maak je maar een code. Dat had men beter kunnen aanpakken dan met een weinig zeggend geheel als dit. Vind ik.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.