Geen goesting

Hoeveel keer zou ik het gelezen hebben vandaag? Het citaat. “Er is gewoon geen goesting om te werken. Omdat het zonder werken ook kan”. Aan het woord: Jan De Nul van het baggerbedrijf dat zijn naam draagt.

Het vaste riedeltje kennen we intussen: het zijn de ambtenaren, het is de regering, het zijn de werklozen. De Schuldigen. Die uitspraak van geen goesting was licht en eenvoudig genoeg om door de onderstroom die almaar heviger kolkt te worden opgenomen.

Ik ben vergeetachtig. Niet goed met namen. Data ontgaan me. Ik hou me vast aan verbanden en laat feiten voor wat ze zijn. Daarom prijs ik me gelukkig dat ik in het Google tijdperk leef. Jan De Nul. Eens kijken.

Kijk eens aan. De krant van 22januari 2002. Een zwarte stip in de hoeraberichtgeving die doorgaans over de firma De Nul wordt verspreid. Zware straffen uitgesproken. Ook voor de man die het zoveel beter weet dan werklozen, ambtenaren en politici en hoogst waarschijnlijk ook de rest van het klootjesvolk. Actieve omkoping.

Geen haan die er vandaag naar kraaide. De waarheid was uitgesproken. Het Duitse systeem is beter. Wij modderen maar wat aan. De schuld? Ambtenaren, politici, werklozen. Niet hij. Niet wij. De verontwaardigde middenklasse die naar onder trapt in de hoop erkenning te vinden voor de rake opmerkingen

Jan De Nul heeft dat goed begrepen. Retorisch gezien. Spreek van wij en zij. Divide et impera. Rekenen op het feit dat geen journalist de tijd heeft om dat artikel even te gaan opsnorren en die tegel nog eens deftig om te draaien. Benieuwd of De Nul om zoveel goesting staat te springen.

5 Comments

  1. Hoe vaak gebeurde dit vandaag al wel niet zeg: dat van de pot verwijt en je weet wel… Want in je – overigens terechte – verontwaardiging, in deze repliek op De Nuls ongenuanceerde stellingname vol wij-zij-veralgemeningen, ga je zelf ook in de fout, Jan. Zij het een andere fout, die van ‘eens dief altijd dief’.. Jammer, want zo gaan weerszijden elkaar in de discussie naar beneden trekken in plaats van opwaarts, qua inhoudelijk niveau…

  2. Iedereen die ooit met hem samengewerkt of zelfs maar een kwartiertje geproken heeft weet dat zijn uitspraken nog bijzonder mild waren voor zijn doen, het is niet voor niets dat hij quasi nooit in het openbaar spreekt.
    Trends wist dus zéér goed wie ze uitnodigden als spreker en waaraan ze zich konden verwachten, het zou me niet verbazen mocht heel de commotie net zijn waarop gehoopt werd.

    (ohja, het bedrijf werd vernoemd naar stichter Jan De Nul, vader van Jan Pieter de Nul)

  3. Dat van de pot verwijt de ketel … klopt helemaal … maar ooit zei een of ander nuchter mens ook “zonder zonde is werpe de eerste steen” en moest iedereen zich daar aan houden … dan zou het stil zijn … maar soit …

    Hij haalt heel terechte punten aan waar ik mij wel in kan vinden … Mocht ik nu werkloos zijn en ik krijg ik zeg maar 1400 euro gedurende de eerste 3 maand en daarna nog zo’n 1250 euro voor de volgende 21 maanden, dan zou ik de rekensom maken. Voor een netto loon van 1500 euro moet ik misschien dagelijks een anderhalfuur in de fille gaan staan richting brussel, ook nog de kosten maken voor het onderhoud van mijn wagen en de benzine of een abonement op trein-tram-bus. Daarnaast moet ik misschien ook nog opvang vinden voor kinderen die ik naar de pleegmoeder moet brengen omdat ik niet thuis ben en god weet wat nog meer …

    Nu zal de ‘kost’ om te gaan werken al snel het verschil met de werkloosheidsuitkering benaderen. En dan is mijn keuze snel gemaakt. Volgens mij is dat ook een beetje maar Jan De Nul het over heeft, en daar kan ik hem volledig in volgen.

    Ik weet wel dat er ook nog bedrijfsvoorheffing gehoffen wordt op de werkloosheidsuitkering (in bepaalde gevallen), maar (in veel gevallen) weegt het verschil al niet zo zwaar meer door. En niet ‘officieel werken’ betekent daarom niet dat mensen ook niet ‘in het zwart’ iets zullen bijklussen. In die gevallen ben je er soms nog beter van af als je gewoon niet officeel gaat werken, een werkloosheidsuitkering opstrijkt en dan nog eens ‘achter de uren’ wat presteeert.

    De rekening is snel gemaakt … en naar mijn mening is dat een knelpunt, want op die manier is de ‘motivatie’ om te gaan werken plots quasi onbestaand ten opzichte van de motivatie om ‘te doppen’ en ondertussen iets ‘in het zwart te doen’.

    Ik zou nooit durven stellen dat het de schuld is van ambtenaren, leerkrachten, de overheid of welke groep dan ooit. Maar toch moet ik Jan De Nul gelijk geven … als je rijker kan worden zonder ‘officieel’ te werken … dan is er toch duidelijk iets verkeerd.

  4. Je onthoudt het verkeerde, lijkt me. En werkt dan nog redelijk polariserend ook. Beetje zoals de ‘open blogbrief van iemand uit het Gentse’.. Wat De Nul aanhaalt is dat je te eenvoudig op systemen kan terugvallen waarbij je ongebreidelde vrijheid creëert en tegelijk anderen berooft van diezelfde vrijheid. Ik denk bv aan het systeem van vaste benoeming in het onderwijs: de mogelijkheid om jaren elders te werken en dan plots terugkomen en zonder boe of ba al je ‘verworven’ rechten opeisen. Niet moeilijk dat jonge leerkrachten er al zo snel de brui aan geven (http://www.standaard.be/cnt/DMF20120831_024)

    Er is voldoende werk, als ik nog maar kijk naar wat er bij ons tekort is en welk potentieel daar open ligt. En we zijn dan nog maar 1 bedrijf. Maar mensen moeten het wel willen doen natuurlijk. Ik heb er al talloze zien passeren die vanaf het eerste overuur huiswaarts keerden om niet meer terug te keren.

    Ook daar zit het fout. Maar hoe we dat ooit positief kunnen omkeren weet ik ook niet.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.