Categories
Journalistiek Maatschappij

Het zijn dingen

De situatie: Luc Pauwels (niet meteen een sossenvriend zou je vermoeden, al was er wel wat met die Van den Eynde toen, herinner ik me) contacteert gouverneur van Oost-Vlaanderen Jan Briers  (N-VA signatuur, zeggen ze) over de situatie met de treinramp in Wetteren. Stelt kritische vragen. Zo hoort dat voor een journalist, zeker in situaties waar zo langzaam maar zeker duidelijk wordt dat het één en ander niet loopt zoals het hoort te lopen.

Enter Wim Willems, lid van het college van hoofdredacteurs bij de VRT, die belt Briers na het interview om te zeggen dat Pauwels’ gedrag niet meteen in het plaatje past. Pauwels stapt (zoals het een journalist betaamt) naar de deontologische raad, want hij vindt dat hij zijn werk goed heeft gedaan. Vragen staat vrij voor een journalist en interne controle is goed maar interne controle moet wel controle blijven en geen ondermijnend gedrag.

Daarna is er iemand die dit verhaal doorbelt naar de redactie van De Doorbraak (blad met Vlaamsgezinde signatuur) die daar dan een stukje over pleegt waarbij tussen de regels door de geniepige linksaard schuilt die het échte journalistieke talent wegjaagt. Nooit expliciet. Uiteraard.

Een mens zou voor minder denken dat Michel eerder deze week een punt had toen hij Jan Briers een gelukzak noemde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.