Categorieën
Maatschappij

Wat is er aan het gebeuren met deze generatie toekomstige artsen?

Het wordt een belangrijke taak om hen essentiële competenties van een hulpverlener bij te brengen, zoals empathie, begrip voor falen, nood aan cohesie, als het individuele-schuldmodel en de absolute keuzevrijheid zo zwaar doorwegen? Is de angst voor de ander, voor het onbekende in die mate toegenomen dat jongeren op zichzelf terugplooien? Is autonomie en de individuele ambities realiseren, belangrijker dan verbinding en dienstbaarheid aan wie het moeilijk heeft?

Jan De Maeseneer van de Universiteit van Gent hangt een hallucinant beeld op van de studenten geneeskunde vandaag. Het lijkt me overigens erg interessant dezelfde bevraging bij studenten economie en rechten te doen…

Gelezen in De Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.