Categories
Social Media

Openhartig en ongecensureerd over nieuwe media (2)

Een student komt nooit alleen, zo gaat het verhaal. Ha nee, want die zitten in klassen of aula’s en dan krijgen ze taken allen tegader. Gaat ende zoekt ene blogger en stelt hem vragen! Dus deed ik nog een interview per mail over de media.

Het waren andere vragen. Deze keer zat Charlotte De Kuysscher aan de andere kant van de lijn en dit wilde ze weten en dat wist ik te vertellen:

U bent geboren in 1982, staat te lezen op u blog, en heeft dus de hele evolutie van de sociale media actief kunnen meemaken. Wanneer kwam u voor de eerste maal in aanraking met blogs?
Eerlijk gezegd: geen idee. Het moet ergens tijdens mijn studies gebeurd zijn geloof ik maar het was niet iets waar we aan de universiteit al heel erg diep op ingingen. Het was alvast niets waarvan ik toen dacht: dat moet ik ook.

Wat trok u aan in deze nieuwe manier van communiceren?
Het persoonlijke denk ik. Dat je gewoon als persoon kon vertellen wat voor jou belangrijk was. Mijn eerste blog was een reeks editorialen die ik in de krant had gezet en niet wat er stond. Toen dacht ik nog dat ik de wereld kon veranderen met een blog vrees ik.

Bekijkt u, als licentiaat Communicatiewetenschappen, bloggen op andere manier dan andere bloggers?
Er zullen nog wel bloggers zijn die het zo bekijken denk ik maar ik hou er wel van om ook op een metaniveau over bloggen na te denken en af en toe te schrijven. Dat betekent niet dat ik daardoor een betere blogger ben maar ik kan wel afstand nemen en het bredere communicatieplaatje zien. Denk ik dan.

Had u voor janseurinck.com, een andere blog ?
Eerst was er een gratis dienst waarvan ik hoop dat het internet die écht vergeten is. Daarna kwam er janseurinck.be 1.0 en 2.0. Telkens gooide ik het kind met het badwater weg. Al die content is verdwenen. Soms heb ik daar spijt van, meestal niet. Ik had toen een blog maar ik was geen blogger, ik schreef mijn eigen blog, ik las en dat was het zo ongeveer. Een fout die ik vandaag niet meer zou maken.

Hoeveel tijd besteedt u dagelijks aan het onderhouden van uw blog?
Dat is moeilijk te zeggen. Het leesmedium dat mijn voorkeur heeft is RSS, ik duik dus regelmatig in google reader maar ik moet voor het werk ook dingen lezen en als je achtergrondinformatie leest maar er uiteindelijk niets over schrijft, is dat ook ‘tijd voor de blog’? Eens ik een onderwerp heb, gaat het schrijven wel vlot bij mij. Een stukje staat vaak een half uur na het idee al online. Ik ben niet zo het nalees- en schaaftype.

Wat is uw mening over de opkomende macht van de bloggers op vlak van journalistiek?
Zijn kranten een voorbijgestreefd medium, volgens u?

Kranten zijn geen voorbijgestreefd medium voor mij. Noch vind ik dat bloggers meer invloed krijgen. Ik denk dat het minder met het medium dan met de persoon te maken heeft. Een journalist die naast het schrijven van zijn stukken tijd en moeite steekt in een blog of een ander sociaal medium zal daar wel de vruchten van plukken denk ik. Kranten zijn al een stuk geëvolueerd onder invloed van blogs.

Waarom heeft u de stap genomen om als blogger zelfstandige in bijberoep te worden?
Biedt het zoveel voordelen?

Het is niet zozeer als blogger dat ik zelfstandige ben, wel als spreker. Ik mag ook webportalen uitbaten zoals dat dan officieel heet. Door de reclame en binnenkort ook sponsoren op mijn blog verdien ik geld en ik laat die dingen financieel graag keurig verlopen.

Past u uw taalgebruik aan op u blog? Of schrijft u op dezelfde wijze als u spreekt?
Ik schrijf zoals ik denk dat het voor dat stukje gepast is. Voor mij kan bloggen ook een stijloefening zijn. Waar misschien nog het meest tijd in gaat zitten, zijn de stukjes die nooit online komen. Veel schilders maken in het begin van hun leven werken ‘in de stijl van’. Om te oefenen, bij schrijven is dat niet anders.

Via welk medium bereikt u het best uw lezerspubliek: twitter, facebook of uw blog?
Heel veel mensen volgen mij op twitter en lezen dan wat ik schrijf op mijn blog. Denk ik. Volgens mij zou ik hen het beste kunnen bereiken en zouden we er het meest aan hebben via Google+ maar dat krijg ik de lezers van mijn blog niet wijsgemaakt.

Maakt u zich soms schuldig aan plagiaat? Vermeldt u altijd uw bronnen?
Heeft u het gevoel dat bloggers zich minder aantrekken van journalistieke deontologie?

Zelf hou ik er een nogal strikte deontologie op na voor wat betreft reclame in de content, er zijn bloggers die daar veel losser mee omgaan, die daar misschien niet zo over nadenken: ik krijg iets gratis, dus schrijf ik er maar over. Bij mij werkt dat niet zo. Wat plagiaat betreft: dat doe ik nooit. Omdat ik het ook niet kan. Ik kan me ergeren aan mensen die dingen schrijven waarvan ik denk: dit heb jij daar vandaan en dat zeg je niet keurig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.