Categories
Technologie

Galaxy Tab 7.7. Voor mensen die niet alleen in de zetel een tablet willen?

Het is alweer een jaar geleden dat ik verliefd werd op de Galaxy Tab 7.0 in de P1000 versie. Bij Samsung maakten ze vervolgens een 10.1 inch diameter tablet. Om te concurreren met de iPad zeker? Om mee te zijn? Een Android alternatief te hebben voor de grote concurrent? Ik weet niet of ze daar in geslaagd zijn. De Tablet in de echte wereld is een iPad. Tot je onderweg gaat.

Ik heb altijd wat medelijden met mensen die een iPad moeten meezeulen. Met de mannen vooral. Waar steek je zo’n ding? Dat weegt niets en dat is toch een kilometer en driehonderdzevenenvijftig meter groot. Casual onder de arm of toch maar een tasje? Kan je net zowel met een 11 inch Air rondlopen. Kan je ook zelf wat schrijven.

Bij Samsung zagen ze toen het licht en ze maakten opnieuw een kleine versie van hun tablet. Voor mannen en vrouwen die al eens onderweg zijn en daar wat willen lezen. Past in een doorsnee man bag, messenger bag of sjakosse en je haalt dat uit en elke iPadgebruiker komt van ‘dat ziet er wel handig uit’ doen. (in werkelijkheid is dit slechts twee keer gebeurd, maar toch, op een maand).

De Galaxy Tab is de eerste Tablet met Super Amoled Plus scherm, zo blinken ze trots bij Samsung. Het moet gezegd: helder scherm en bruikbaar in nogal wat omstandigheden, hoge resolutie ook, wat lezen op dat ding best aangenaam maakt maar ik zeg het en ik zal het blijven zeggen: die kleuren die jullie standaard op jullie toestellen zwieren Samsung, ze zijn te kitsch. Kom me niet vertellen over smaken en kleuren, mooi is het niet. (niets overigens dat wat tuning niet kan verhelpen maar dan zit je bij gevorderde gebruikers).

In tegenstelling tot toen met de 7.0, ben ik niet verliefd geworden op de 7.7. Misschien zat de aankondiging van de Nexus 7 tablet er voor iets tussen. Misschien is die .7 meer echt wat het doet breken bij mij, dat het toch wat meer een wij-kleine-iPad-maken is en minder een keuze van fuck you apple, wij gaan wat anders proberen.

Misschien dat ze er daarom een telefoonchip in duwden. Om ook Galaxy-tab-handig-formaat-versie ook iets oncomfortabel te geven. Waar je niet hele dagen met een iPad of vergelijkbaar grote tablet rond wil lopen, zo ook wil je niet met de Galaxy tab bellen. Of nee. Je wil dat wel en je doet dat ook eens. Eén keer. Om te tonen dat het toch wel echt groot is.

Misschien zijn het de kleuren, misschien is het de Samsunglaag over Android die minder dat ‘juist ja, dat mist de stock android versie wel’ heeft van de HTC. Zo kan je naast de standaard home-, back- en programmaoverzichtknoppen ook een screenshotknop vinden. Nu weet ik niet hoeveel de gemiddelde gebruiker een screenshot neemt maar ik heb het op 6 maand met de Nexus misschien tien keer gebruikt.

Dit alles voor € 549 (16 GB, 3G). Dat is € 50 goedkoper dan de grote concurrent. Dat is te weinig. Verschil bedoel ik. Met een telefoonfunctie en een handiger formaat als USP. Dat hebben ze bij Google begrepen dus brengen ze de Nexus 7 uit. Om het voorbeeld te geven. Volume draaien en daar winst op trekken. Want begrijp me niet verkeerd: dit is een goed toestel maar het is te duur voor wat het is. Vrees ik. Niet iedereen zoekt wat voor op de trein.

Categories
Technologie

De HTC flyer: like

Ruilhandel doen met de pakjesdienst, dat vind ik wel fijn. Telefoon uit, tablet in. Zo verleer je het niet zo snel. Nu kwam er een HTC flyer mijn richting uit. Kort samengevat: een 7 inch tablet op Android 2.3. Zodra de HTC Sense laag daar klaar voor is, komt 3.0 eraan.

Het meest opvallende is misschien nog het bijgeleverde stiftje. Daarmee kan je tekenen en schrijven op het scherm. Als je Steffest heet zijn dat echt tekeningen. Heet je Jan Seurinck, dan ben je al lang blij dat je pijlen en ovalen er strak uitzien. Werken doet het wel en je gebruikt het ook.

Als ik (web)designer was, zou ik met plezier € 579 (de wifi only kost € 439) aan een winkel overmaken. Dan zou ik mijn voorstellen tonen aan mijn talrijke klanten en hen vragen wat ze ervan vinden. Hun opmerkingen zou ik op het scherm overbrengen om alles te onthouden.

Zelf ben ik vooral tuk op de formfactor. 7 inch past net in mijn manbag. Dankzij de 3G dinges kan ik overal mijn digitale zegje doen. Van processoren en RAM is dat ding ook niet mis bedeeld. 1,5 Ghz en 1GB om maar even aan te geven. Opslaan kan op 16 of 32GB en dan kan je daar nog zo’n microSD bij doen.

Het viel me op hoe vaak ik het dingetje opentrek zo op een dag. Een werkersdag. Zo een dag met een treinrit en werken en vergaderen en overleg en dingen bekijken enzo.

6u30: Opstaan. Voor ik het vergeet even de podcasts downloaden met behulp van Google Listen. Het is donderdag en ik mag al eens graag naar This Week in Google luisteren op de trein straks.

6u45: Ontbijt. Even wat nieuwssites bekijken. We hebben nog steeds geen regering maar er is een aardbeving geweest in Veldegem. Tien inwoners van het dorp poseren bij een brievenbus. Ik denk dat zij ‘veel mensen die de beving gevoeld hebben’ vertegenwoordigen.

7u12:

7u42: Op de trein zet ik TWiG op en begin aan een blogpost over Google+ in de Evernote App. Onderweg check ik een paar dingetjes online. Dat gaat over een 3G verbinding. Handig. Ineens is ook mijn blogpost naar de cloud vertrokken. `

De resterende tijd breng ik door met het lezen van reacties op een Google+ update over schoonheidsidealen alsook het oeuvre van mijn collega’s bloggers uit het Nederlandse taalgebied. Tweetje her of der tussendoor.

8u30: Ik arriveer bij FlandersDC. Automagisch herkent de Flyer het netwerk van het kantoor en hup, daar gaat mijn verbindingssnelheid de hoogte in.

Dan valt het wat stil. Er is een cinema display en een macbook pro en behalve om mijn real estate wat te vergroten ligt daar dan ook de Flyer en mijn telefoon. Voor als het moet.

11u56: We gaan eten. Enfin. Dat is dan de bedoeling. Ik neem de flyer mee. Ik wil wat feeds doen na het eten. Collega’s lezen dan de krant en dan heb ik ook wat. Of ik nog vijf minuutjes heb om iets te bekijken? Jazeker.

We bekijken een website. Flash en alles. Enfin. Dat werkt. Scrollen, zoomen, bladeren, dat is gelijk een echte computer hé m’neer maar dan zonder toetsenbord en met vingers als muis.

Zo’n 7 inch hou je ook al eens makkelijker in de hand om wat te tonen en aan te duiden en aan te wijzen. Vijf minuten worden een uitgebreid kwartier.

12:45: Terug aan de slag! Die feeds (ik gebruik feedly als reader app) zullen voor een andere keer zijn. Er is werk aan de winkel en deze blogpost moet leesbaar blijven. Onderweg neem ik even een foto. %%% megapixel camera.

15:30: Met een collega zit ik samen over een event. De toedoelijst is lang en op papier. Ik bedenk dat ik ze net zogoed als google doc had kunnen houden, want die app heb ik ook en had ik meteen kunnen aanpassen.

We bekijken een mobiele site. Webapp moet ik zeggen. We zien pixels. Even wat feedback noteren. Toch maar een google doc dus. De Flyer gaat het kantoor rond. Iemand vraagt of ik ‘m handig vind. Dat is het geval.

17:35 De trein terug en de rest van TWiG luisteren. Er is een stukje over patenten. Stukje over schrijven denk ik dan. Interessant verhaal. Innovatie of consolidatie?

Even de lightbox app open gedaan. Foto’s kunnen inspirerend zijn en ik mag dan al eens graag door de popularreeks van die app gaan. In de nieuws sectie krijg ik een beeld van de stand der economie. Word je ook niet vrolijk van.

21:30 Zetel in. Ik schrijf een blogpost over een toestel op dat toestel, ik haal aan dat ik blogposts schrijf in een blogpost en ik vind dat heel meta allemaal.

Conclusie: hebben! Voor onderweg. In mijn zetel wil ik 10 inch en als ik het andere merk dan toch moet noemen, voor de iPad zijn er nog steeds betere nieuwslezers met social media integratie. Dit is een heel leuk stukje technologie en de schijnbare gimmick van het schrijven op het scherm blijkt in realiteit wel te werken.