Categories
Technologie

The first read-later service

Dear Marco, you ever heard about the MVP shizzle? You should check it out, it’s all the rage these days.

Categories
Communicatie

Lean communication workshop

[vc_row][vc_column width=”2/12″][/vc_column][vc_column width=”8/12″][md_text md_text_title1=”” md_text_title_separator=”no”]Dat ik een groot voorstander ben van Lean en Agile principes, ik kan dat niet goed verbergen. Daarom was ik altijd jaloers op developers. Waarom mogen zij Agile doen en zitten wij communicatiemensen als woesies naar al die ninja’s te kijken?

Daarom organiseer ik samen met Co-Learning op 13 mei een Lean en Mean Communication Strategy and Follow Up workshop for all you communication people en andere geïnteresseerden. De workshop wordt gegeven door Bart Vermijlen (Lead Digital Producer bij Duval Guillaume Modem) en Jurgen De Smet (Stichter van Co-Learing.be).

Het idee om die workshop te gaan doen kwam bij mij op nadat ik Bart’s blogpost las over zijn driedaagse lessenreeks aan de Thomas More hogeschool in Mechelen. Dat was de workshop die ik zelf wilde volgen. Bart nam Jurgen onder de arm en the rest as they say… is history.

Bij deze dus warm aanbevolen! Save the date of schrijf alvast in. Of lees wat je kan verwachten.

Flickr foto in de homepageslider: cc van blambar

 [/md_text][/vc_column][vc_column width=”2/12″][/vc_column][/vc_row]

Categories
Innovatie

A Factory of One

A Factory of One: gelezen. A factury of One: Applying Lean Principles to Banish Waste and Improve Your Personal Performance om helemaal volledig te zijn. Een hele boterham van een titel.

Na het lezen van The Lean Startup had ik zo ongeveer wel een idee hoe ik een aantal van die principes zou overnemen in mijn eigen werk. Niet eerst eindeloos thinkeren en vervolgens tegen de deadline aan een ingeving en dan haastige spoed. Done is better than perfect werd het nieuwe motto.

Het volgende dat gelezen zou worden zou iets in de richting van Personal Kanban worden maar ik twijfelde of zo’n ‘systeem’ wel iets voor mij is. Of het toepasbaar is in mijn werk. Online communicatie kort samengevat maar wel voor elfendertig projecten door elkaar en de online communicatie zelf is ook nog een project.

Dus begon ik A Factory of One te lezen. Het is een heel nuttig boek maar aan het eind bleef ik dan toch een beetje te hard op mijn honger zitten. Als je The Lean Startup gelezen hebt met het oog op je eigen productiviteit, eerder dan als manager die werkprincipes in een organisatie kan aanpassen, zou jou dat ook kunnen overkomen.

Wat mij wat tegenviel was de oppervlakkigheid waarmee een aantal dingen werden aangeraakt. Er worden wel drie visual management tools aangereikt (waaronder personal kanban) maar dat gebeurt dan op een manier waaruit ik nog niet helemaal kan opmaken of het nu wel of niet iets voor mij is. Over 5S en 4D en Flow (buzzword galore!) is het boek dan weer wel helder. Leuke voorbeelden toe.

Als je The Lean Startup nog niet gelezen hebt en je hebt een goeie handleiding nodig van hoe je de Lean principes kan toepassen voor je eigen werk, is het zeker een nuttig boek. Je moet ervoor zijn om eerst een hoofdstuk te lezen en vervolgens een aantal opdrachten opgelegd te krijgen die je daarna kan uitvoeren maar voor sommige mensen zal het beter werken dan een boek lezen, interpreteren en dan naar de eigen werksfeer vertalen.

Vooral het eerste hoofdstuk is een eyeopener, daarin word je opgelegd wat je meerwaarde is voor de klant (in mijn geval dus werkgever en opdrachtgevers). Wat is jouw werk, wat is van moeten, wat is restfractie?

Het boek legt op dat je je op je meerwaarde moet focussen en de rest van je werk zijn nu eenmaal dingen die je moet doen. Dat is het nuttige werk. Leg je er nu maar bij neer, dat moet. Het restwerk, daar wordt wat makkelijk over gegaan. Weggooien die handel. Outsourcen. Nee, mijn meerwaarde ligt niet in het klaarzetten van stoelen voor een workshop in ons creativity lab maar ik heb 13 collega’s. Helaas geen stoelenklaarzetter.

Dan kan je heel hard overtuigd zijn van je meerwaarde maar dan zullen er toch stoelen klaargezet moeten worden. Net zoals je als spreker ook nog wel eens technieker bent als je ergens een presentatie moet geven. Komt het er gewoon op aan om onder het stoelen zetten of kabels aansluiten een nuttig gesprek te hebben.

A Factory of One is een goeie doelstelling maar de sfeer in de refter is ook bepalend.

Categories
Innovatie

Done is better than perfect (en hoe moeilijk dat is)

Laatst schreef ik toch over mijn lezen van The Lean Startup. Dat het dingen veranderde. Niet alleen door dingen die in dat boek staan maar ook door puzzelstukken die erdoor in elkaar bleken te passen.

Uit apocriefe geschriften over Facebook blijkt dat Zuck in zijn kantoren de slogan ‘done is better than perfect’ heeft laten schilderen.

Dat ‘Done is better than perfect’ klonk mij altijd vreemd in de oren. Waarom zou je dat willen? Als maatstaf zetten zelfs. Soms, op lastige dagen, klonk het al eens in mijn hoofd. ‘Done is better than perfect’. Als ik een lastige mail voor mij uit lag te duwen of dat papierwerk. Of dat tekstje op de website zetten.

CMD-C – klik – klik – klik – klik – CMD-V – Save – Save – Preview – Het is niet wat het moet zijn. Weg daarmee. Het systeem geeft een foutmelding als je dat doet en dat willen de mensen niet. Terwijl ik dan toch bezig ben, eerst een foto opvragen? Dat zou beter zijn, niet? Er zijn 100 woorden. Een beeld geeft een tienvoud. Op het lijstje. Mijn lijstje? Het lijstje van de techneut? Of toch maar return to sender voor die foto? Even iets anders.

Ik besef dat, dat ik dat doe. Dat ik dat deed en nog ga doen. Als ik lastige dagen heb. Iets half doen en vervolgens wegens niet helemaal naar de goesting weggooien, zonder meer. Niets gebeurd maar wel een half uur tijd verloren. Dan wel ’s avonds nog eens proberen. Zou het echt niet werken? Ligt het aan mij? Wat deed ik?

Geen idee of ik zelf tot de jaren van verstand aan het komen was, of er een metaforisch lampje gaan branden is, maar ineens was het daar weer: ‘Done is better than perfect’. Deze keer begreep ik het. Wat als die zinsconstructie niet helemaal klopt? Wat koop ik ermee als ik het nu niet doe? Wat is er beter, nu online zonder foto en met foutmelding of gewoon wat langer op de stapel?

‘Better done than perfect’ is makkelijker als slogan op je bureaublad te zetten dan het uit te voeren is. Het is een beetje als aan een niet-van-nature-blogger zeggen dat ze gewoon moeten starten met schrijven. Dat dat gewoon lukt. Als je maar probeert. Dat klinkt goed. Gewoon doen. Dat legt het echter niet uit. Erger nog. Zij die zich aan het klavier zet en het lukt niet komt helemaal nooit meer tot schrijven.

Eens je over die grens bent, is het net als bij schrijven, zo stel ik me voor. Hé, ik kan het wel. Daar staat het. Zwart op wit op die pagina en er staat geen foto bij maar die heb ik opgevraagd en die fout is gemeld en fuck it. Zo is het voorlopig wel goed en als die foto niet komt, dan komt hij niet en als die fout onopgelost blijft, dan zal ik daar niet blij om zijn maar blijkbaar ben ik niet de enige die het niet kan verhelpen.

Volgens mij ben ik niet de enige die daar gisteren, vandaag, morgen mee worstelt. Met dingen neer te leggen zoals ze zijn. Met geen compromissen te willen sluiten en daardoor halve uren vergooien met dingen te zetten, weg te halen, opnieuw, nog eens…

Je moet het eens proberen. Echt waar. Bij mij hielp het om ‘Better done than perfect’ op mijn bureaublad te zetten. Elke keer je dan dat document wegslikt dat niet wil vorderen slaat het je baf in het gezicht. Leuk is het niet. Het werkte. Bij mij.

Categories
Innovatie

The Lean Startup (of de invloed van een boek)

[vc_row][vc_column width=”2/12″][/vc_column][vc_column width=”8/12″][md_text md_text_title1=”” md_text_title_separator=”no”]Boeken die je leven veranderen, ik geloof daar niet zo in. Volgens mij zet zich een verandering in, lees je vervolgens een boek en dan heb je het gevoel dat de boek de oorzaak was en niet het gevolg. Dat het een inciting incident was en geen onderdeel van een proces. Zo moet het ook met The lean startup zijn gegaan bij mij.

Heel lang al onderweg naar productiviteit en stappen zetten en nog en nog en een tool en iets proberen en toch en misschien en als ik nu eens… Veel geleerd op die manier. Dan toch ineens die stroke of insight hoe al die dingen die je eigenlijk al weet maar niet ingepast krijgt. The Lean Startup dus.

Over ondernemerschap in den modernen tijd. Eigenlijk wilde ik het lezen voor het werk. Misschien was het wel op aanraden van mijn collega Peter. Voorlopig heb ik er al meer aan gehad dan het werk. Al zal ik daar ook nog wel eens een blogpostje over dit boek produceren.

Eigenlijk gaat The Lean Startup vooral over developers die software maken en (ook) het verhaal van Eric Ries en ‘zijn’ social netwerk IMVU. Het is het verhaal van hoe je klanten volledig verkeerd kan inschatten en hoe je daar dan eventueel mee om zou kunnen gaan en waarom ‘lean’ dan een manier kan zijn om daarmee om te gaan. Om dat te vermijden misschien ook.

Als techniek komt ‘lean’ uit de autoindustrie. Van bij Toyota als je het echt wil weten. Lees het wiki-artikel als je wil. In dit boek wordt de vertaalslag gemaakt naar de nieuwe fabrieken van vandaag. Waar, hand in de klei, software uit het niets wordt gebouwd. Waar nagedacht wordt ook, over hoe die potten uiteindelijk geschilderd gaan worden. Hoe ze in de markt zullen worden gezet. De hele wikkel.

Auto’s bouw ik niet. Software kan ik gebruiken maar niet schrijven. Mijn kennis van code blijft beperkt toe het veranderen van een kleur op deze blog en het aanpassen van een marge. Hoewel dat vandaag gewoon ook met sliders en een keuzemenu kan en ik dus ook dat weer zal verleren.

Toch vind ik dit boek een absolute aanrader. Tijs noemde het, nadat ik mijn enthousiasme via het sociale netwerk met de grote T had laten weten, een eye-opener. Iets in mijn achterhoofd zegt mij dat ik dat niet mag zeggen. Dat het meer een cijfercode is om een nieuwe deur te openen dan een nieuwe deur. A key by any other name…[/md_text][/vc_column][vc_column width=”2/12″][/vc_column][/vc_row]