Categories
Innovatie

The age of the platform

Na mijn lean-agile-leesperiode eerder dacht ik dat het wel eens tijd werd om weer over ideeën te gaan lezen. Het idee waarover gelezen werd is ‘het platform’, een idee met meer betekenissen dan een blogpost kan verdragen.

Laat mij het zo stellen: een platform ontstaat wanneer een bedrijf verder kijkt dan de producten en zelfs dan de organisatie zelf. Wanneer bedrijven andere bedrijven en producten gaan gebruiken als bouwstenen om hun kwartaalcijfers omhoog te jagen en langetermijnwaarde te verhogen en garanderen.

The age of the platform bekijkt hoe de grote vier van het internet van dit moment (Amazon, Apple, Facebook en Google) hun platformen hebben uitgebouwd. Of dat nu is door van boekenwinkel tot alleswinkel uit te groeien of door interne verticale integratie via producten en diensten.

Aardig samengebracht allemaal, daar niet van, maar als lezer blijf ik een beetje op mijn honger zitten. Het verhaal van de grote vier van het internet, dat lees je dagelijks en in een boek moet dat dan allemaal wat korter en hoewel het boek vrij recent is, kan het niet anders of er zijn al wat dingen veranderd. Dat is de aard van het internet.

Wat ik waardeerde aan het boek is dat het op vrij eenvoudige manier uitlijnt wat een platform in de vier bedrijven betekent en wat het zou kunnen betekenen. Jammergenoeg blijft het daarbij te vaag en bevat het te weinig houvast om zelf aan de slag te gaan.

Dit boek is één van de redenen waarom ik recent onelinede dat het consultants verboden moet worden om boeken te schrijven. Auteur Phil Simon is dan wel consequent in zijn dogfooding dat hij ook van zijn boek een platform wil maken (met een blog en alles en lezingen en televisieoptredens) maar als lezer krijg je niet mee hoe je dat moet aanpakken.

Je kan als auteur verwachten dat de lezer een intellectuele inspanning doet om een paar lessen te trekken maar je kan niet verwachten dat je vier boeken en wat internetpagina’s op een hoopje trekt en dat je dan zegt: “vanaf hier is het aan jou, bouw nu je eigen platform en als je daar hulp bij nodig hebt: hier is het nummer van mijn personal assistant”.

Een “van 0 tot platform voor elk bedrijf”, dat valt haast niet te schrijven maar als het uitgangspunt is dat je misschien maar eens moet proberen met een overname te doen, dan schakel je een boel ondernemers bij voorbaat uit. Als je als auteur schrijft: “mijn platform begint met dit boek”, dan had het van lef getuigd om te vertellen van waar en waarheen.

Jammergenoeg voor de lezer valt dat onder de consultancydivisie van het platform Phil Simon.

Categories
Technologie

Exclusive: Amazon’s $79 Kindle Costs $84 to Make

That’s not too expensive for a personal point of sales.

Categories
Uncategorized

Lieve uitgevers

Lieve lagelandsuitgevers,

Aan de andere kant van de oceaan is een grote boekenverkoper en die heeft al een tijd een eigen boekleestoestel. Het heet de Kindle.

Tot nu was het hebben van zo’n ding best uniek. Iedereen met wat centen wil een tablet van een producent met een fruitlogo. Nu heeft die boekenverkoper aan de andere kant van de plas het zo bekeken dat hij een draagbare editie van dat ding met het fruitlogo maakt die daarenboven maar half zo duur is.

Het zou dus wel eens kunnen dat die dingen ook onze richting uitkomen. Wij lagelanders zijn nog niet zo van de e-commerce maar tegenhouden zal je dat niet. In het Verenigd Koninkrijk koop je ze zo in een winkel tegenwoordig. Straks liggen ze ook in Duitsland, let op mijn woorden.

Zeg niet dat ik jullie niet verwittigd heb.

Jan

Categories
Technologie

De kindle en Nederlandstalige boeken, het ultieme niet-antwoord

Amazon (die van de censuur en de Amerikaanse culturele waarden weet je wel) verkoopt geen of nauwelijks Nederlandstalige boeken voor de Kindle. Dat is een nadeel. Zowel voor de consument (waaronder ik dus) als voor de uitgevers en auteurs.

Ik liet er mijn aankoop niet voor. Toch was ik benieuwd of dat er toevallig niet zat aan te komen. Daarom stuurde ik (op 12 december 2010) een mailtje naar boek.be, de overkoepelende belangenverenigingen van de Vlaamse Boekverkopers, Vlaamse Uitgevers en Boeken Importeurs.

Beste,

Recent kocht ik een Kindle om mijn e-books te lezen. Ik begreep dat de Vlaamse e-boeken niet compatibel zijn met deze standaard. Zit dit in de roadmap of helemaal niet?

Met vriendelijke groet,

Jan Seurinck

Op die mail kwam twee dagen later (14 december 2010) een keurige reactie:

Beste,

Met de kindle kunnen enkel boeken gelezen orden die gekocht worden via Amazon.
Dit is een monopoly (sic.) van Amazon.

Met vriendelijke groeten,
Helpdesk e-Boek.org.

Van dat soort antwoorden krijg ik het dus hé. Een antwoord zo naast de vraag en volledig incorrect bovendien, dat ik daar dus geen antwoord op kan formuleren.

Wie dat wil kan mijn blog. Dit. Wat je hier leest, kopen via amazon. Dat verkopen kan je gewoon met een aanvraagformuliertje regelen, kijken ze even of er geen illegale dinges opstaan en dan kan je beginnen. Niemand heeft mijn blog ooit gekocht maar het kon. Ooit. Toen wilde ik dat wel eens zien.

Maar boeken dus. Even googelen op how to sell your book via amazon, levert iets meer dan 7 miljoen resultaten op. Niet dat dit allemaal even relevant is, maar toch. 7 miljoen is niet niks. Zoek je iets specifieker op ebook, dan kom je al snel op de pagina die je nodig hebt: hoe publiceer je een e-boek voor de kindle? Gewoon hier klikken.

Monopolies. Ze zijn niet meer wat ze geweest zijn.

Categories
Uncategorized

Die keer dat ik mij miskocht bij Amazon

Op de Kindle kan je samples van boeken aanvragen. Meestal de inleiding en het eerste hoofdstuk van een boek. De inhoudsopgave soms. Kan je inschatten of je het boek wil of niet. Wanneer ik ergens een naam hoor vallen, durf ik al zo eens eentje op te vragen.

Vrijdag hoorde ik bijvoorbeeld over het boek Outliers van Malcolm Gladwell. Ik vroeg de sample aan en begon eraan. Het beviel niet zo. Echt. Dat schijnt een bestseller. Dan maar The Shallows beginnen. Dat had ik al een weekje staan wachten voor een test. Gelezen en goedgekeurd. Dit zou mijn volgende boek worden.
Klik en klak en back en terug en oeps en ha! gevonden. Buy this book now. Vaneigenst! Ja, ik wil. Fuck. Verkeerd. Back! Back! Back! Te laat.
Per abuis die Outliers gekocht toch niet gekocht zeker? De Amazon-service heeft nogal een goede naam maar toch. Zo gekocht en alles is toch gekocht zeker? Googelen maar. Kijk een link! Telefoonnummer ook. Mailtje gestuurd dan maar.
Autoreply. Dat ik binnen de 12 uur iets zou horen. Op een zaterdag. Dit zou wel niets worden. Maar kijk. 7 uur en 57 minuten later was het al zover. Of ik even mijn wifi kon opzetten, dat het dan verwijderd zou worden. Volledige terugbetaling toe.
Azo de max en niet moeten zagen of klagen en niets. Geweldig.
Categories
Maatschappij

Er waart (g)een spook

Er waart een spook door internet, zo heft een artikel dat vrijdag verscheen op De Wereld Morgen aan. Vier Amerikaanse grootmachten worden genoemd als onderdeel van het doorluchtige wezen. Amazon, Apple, Facebook en Google.

Een vluchtige blik door mijn woonkamer. Kindle. Macbook. Twee iPods. Twee Android telefoons. Het is gedeeltelijk voor mijn werk dat ik op facebook woon, google zorgt voor mijn boodschappenlijstjes, mijn wegbeschrijvingen, vindt voor mij wat ik zoek en host één van mijn blogs.

Wat dan volgt is een heel vreemde bocht. De grote vier leggen de Angelsaksische waarden en normen op waarbij geen tepel gezien mag worden, waarin pagina’s verwijderd worden en apps geweigerd, waarin zoekresultaten automa… (sorrry, dat is men vergeten). Niet te vergeten: hun onwaarschijnlijke marktaandeel.

Dat zorgt voor een verschraling van de markt en van de cultuur, zo wordt gezegd. Gelukkig valt het de bedrijven zelf niet aan te smeren maar zijn de mainstreammedia de schuldige. Die hebben immers nood aan hypes die ze dan kunnen propageren wat hen hipper laat uitschijnen dan ze zijn en de grote vier opnieuw wat groter maakt.

Dus moeten er regels komen. Europees of andere. Om andere initiatieven zuurstof te geven. Om de verschraling tegen te gaan. Meer regels voor meer vrijheid. Hoe vreemd het ook mag klinken, soms klopt het plaatje.

Maar wat is hier juist het probleem vraagt een mens zich af. Voor mensen die geen facebook willen, is er netlog of hyves, ik weet dat uw vrienden daar niet zitten maar dat ligt aan die vrienden, niet aan facebook. Voor mensen die geen boeken willen kopen bij Amazon zijn er tig boekhandels, elektronisch of analoog gelijk. Er zijn meer zoekmachines dan Google en Dell en HP zullen u met een even brede glimlach een PC aan de hand doen.

Twee weken geleden kon ik via Amazon het Communistisch manifest gratis downloaden om te lezen op de Kindle. Net als de Amerika-kritische boeken en DVD’s van Michael Moore. Zelfs met een iPad kan je tepels kijken zoveel je wil, als je de browser maar wil gebruiken. Google vult dan misschien niet automatisch jouw zoekterm aan, als je zover bent weet je wel wat je zoekt, niet?

Op facebook zitten ook minderjarigen. Moeten die echt? In de naam van cultuur? Google houdt meer lokale blogs in de lucht dan je je kan inbeelden en buren vinden elkaar op facebook. Hoezo Amerikaanse dominantie? The medium is the message opnieuw verkeerd begrepen?

Het zijn de mensen, de aandeelhouders, de consumenten die keuzes hebben gemaakt. Wild venture capital kapitalisme leidt blijkbaar tot monopolisering zo blijkt. Daar waren we nog niet achter.

De Wereld Morgen bezondigt zich bij monde van haar auteurs aan dezelfde fout die ze de mainstream media aanwrijft. Een focus op een aantal in het oog springende bedrijven en hun producten die tot de verbeelding spreken en pageviews en handtekeningen opleveren. A man can’t be too careful in the choice of his enemies.

De auteurs van de petitietekst zoeken een strategie waar er geen is. Jobs, Page, Bezos en Zuckerberg hebben alleen aandeelhouders, concurrentie en markten in hun nek. Geen sociologen of antropologen.

Ik had liever een artikel gezien over het feit dat de e-readers bij ons zo duur zijn dat ik ze voor de helft van de prijs uit Amerika kan laten komen. Welke inspanningen er door de Belgische uitgeverijen is gedaan om Dimitri Verhulst in de Amazon-rekken te krijgen.

Een artikel over hoe Netlog en hyves falen om tot de verbeelding te spreken, over hoeveel aandacht Apple in de media krijgt en dan gaat het mij niet om cultuur maar om centen. Een artikel over hoeveel Europa nu al heeft geïnvesteerd in zoekmachines die er nooit zijn gekomen?

Zijn we op weg naar een Amerikaanse monocultuur? Ik denk het niet. Dat is doemdenken. Want er zijn alternatieven. De situatie waarin we ons bevinden, is voor een groot stuk bepaald door de consument. Kapitalisme is een bitch. Ze bestieren een hel.

Tot nader order lijkt mij het het minst slechte systeem.