Categories
Uncategorized

We hebben nood aan kennisdeling, niet aan kennisgetto’s

Maandelijks krijg ik in mijn mailbox de nieuwste vacatures van de Stad Antwerpen in de digitale brievenbus. Met mijn huidige job(s) heb ik meer dan de handen vol, maar kijken mag nog wel. Althans, dat vind ik. Vandaag trok een vacature voor “architect masterplan stedelijk onderwijs” mijn aandacht. Leest u even mee met de inleidende alinea.

De ontwikkeling van het masterplan Stedelijk Onderwijs Antwerpen omvat onder andere het concept ‘campus van de toekomst’: 250 gebouwen, verspreid over 150 verschillende scholensites krijgen een nieuwe bestemming. Ze worden voortaan ingedeeld in verschillende thematische campussen zoals een campus voor technische richtingen, een campus voor theoretische richtingen, enz. Extra capaciteit creëren is een bijkomende doelstelling.

Dat de nood aan capaciteit slechts een doelstelling van bijkomende aard wordt genoemd vind ik, gezien de berichten van de laatste tijd, vreemd. Maar daar wil ik het hier zelfs niet over hebben. Het gaat mij om die thematische campussen. Ik vind dat een fundamenteel foute beleidskeuze.

Op dit moment wordt langs alle kanten geschreeuwd dat onze samenleving evolueert naar een kennismaatschappij. Wat dat wordt en wat de daar de gevolgen van zullen zijn valt op dit moment niet te bepalen. Maar we moeten ons voorbereiden, niet morgen maar nu. Feit is dat die evolutie een aantal beroepsgroepen harder zal raken dan andere. Dat kunnen we vandaag al vaststellen.

De werknemers van morgen zijn de jongeren van vandaag. Wanneer je die verschillende groepen jonge mensen uit elkaar trekt, verzeker je je van een groep volwassenen die niet meer weet waar andere mensen goed voor zijn. Dan verzeker je je van een klassenmaatschappij waar neergekeken wordt op arbeiders, technici en andere huisvuilophalers.

Dan verzeker je je van een groep die gefrustreerd geraakt. Omdat er niet alleen een mentaal plafond blijkt te bestaan maar ook een fysiek. Omdat er automatisch zal verwezen worden naar zij die wél een theoretische richting aankunnen, zij die op de theoretische campus zitten, zij die straks naar de universiteit zullen gaan, zij die MBA’s zullen halen en zij die later de plak zullen zwaaien.

Een kennismaatschappij moet uitgaan van kennisdeling. Niet alleen binnen disciplines maar ook tussen disciplines. Daarom hebben we nood aan plekken waar jongeren, zo lang mogelijk, met zoveel mogelijk diversiteit in aanraking komen. Zo niet loop je het risico een maatschappij met verschillende snelheden zo niet te creeëren dan wel in stand te houden.

Wat denk jij?

Categories
Uncategorized

Starbucks

Starbucks, het is een marketingfenomeen. Ze serveren koffie. Overal ter wereld en sedert kort ook in Antwerpen. Of nee. Ze serveren community en luxe en troost en draadloos internet en eenvormigheid als ik De Standaard van dit weekend mag geloven. Dat Antwerpen, dat is alvast zeker.

Vorige week lapte ik al die regels over community aan m’n laars en bezocht op mijn ukkie de nieuwe Starbucks in het centraal station. Even wat tijd te spenderen en het leek me een goede invulling. Het was niet de ervaring waar zoveel tweets, artikels en blogposts me naar hadden laten uitkijken.

Ik ben geen koffiesnob. Voor mij geen macchiato of latte. Mijn bestelling is de eenvoud zelve: een dubbele espresso. Geen tierlantijntjes. Weinig en straf. Takeout? Ik was graag hier… Niets om te eten, dank u. € 2,70, mijnheer. U krijgt uw bestelling verderop. Dankuwel. Espresso doppio! Ik zie mokken staan. Ik krijg een bekertje.

Het moet gezegd dat ik de ins en outs van zo’n Starbucksding niet ken en de hete adem van een nieuwe bestelling weerhoudt me ervan te vragen wat ik moet doen om van een bekertje over te schakelen op een echte tas en dus laat ik het maar zo.

Door de boxen klinkt Ella Fitzgerald en om me heen zitten vooral jonge mensen. Een stel dagjestoeristen vult de grote tafel. Recht voor mij puilt een vuilbak uit. Mijn koffie smaakt ok maar niet bijzonder. Dat bekertje zit me dwars. Nog steeds eigenlijk. “Ik ga dadelijk bijdragen aan de afvalberg”, zo gaat het in mijn hoofd terwijl ik observeer en nip.

Misschien ben ik een locatiesnob. Misschien ben ik echt een snob. Maar die dagjestoeristen verstoren mijn rust. Het bekertje. De uitpuilende vuilbak. Voor mij is luxe meer dan een comfortabele zetel en Ella Fitzgerald. Voor mij is luxe meer dan potjesitaliaans en te pruimen koffie.

Misschien moet ik het nog wel eens met een community proberen.

Categories
Uncategorized

Tech45, de Barcampspecial

Op barcamp nam de Tech45 crew een extra podcast op. Een speciale editie met interviews en achtergrond Anne, de organisator van Barcamp spreekt op de Tech45 van een gigantisch mega bangelijke aflevering. Haar woorden.

Je zal mij tijdens een groot aantal interviews niet horen. Dat heeft zijn reden. Zet mij op een barcamp en ik ga volledig los. Wat anderen krijgen met dansmuziek, dat krijg ik met informatie. Net zoals met muziek is live alles beter en dus zou ik voor de gelegenheid graag meerdere personen tegelijk zijn om in alle zalen te kunnen luisteren.

Wat bestaan er toch interessante mensen die met de meest vreemde dingen bezig zijn en daar begeesterd over kunnen praten. Steffest over zijn masterplan, Sander over 3D printen, Bert over e-cultuur, Roland en Raphael over krantencommentaren bij De Tijd en Second Life, Saskia over Hollanders, Benny over hackerspaces, Koen over Mobile camp, Koen en Tom over hun iPad project en tenslotte Anne over de organisatie van Barcamps.

En dat is maar een fractie van het getoonde hé mensen, dat is toch niet te geloven. Ik kijk alvast weer uit naar de volgende Barcamp.

http://www.podtrac.com/pts/redirect.mp3/www.libsyn.com/media/tech45/tech45-bca2010.mp3

Categories
Uncategorized

Piraterij en intellectuele eigendom

Gisteren was er Barcamp Antwerpen. Veel interessante presentaties gezien, veel leuke mensen gesproken. Mijn presentatie staat hieronder. De uitleg zal je erbij moeten denken. Ik maak er binnenkort nog wel eens een blogpostje over.

Het was lastig presenteren. Niet alleen was er heel wat volk in de zaal dat nogal hoog in mijn register staat,  ik wilde me ook nog eens aan de structuur van de radiouitzending houden waarvan ik de essentie van de presentatie had gekopieerd. Kwestie van meerdere lagen in één lezing te kunnen steken.

Het was/is een experiment. Een 14,5 op 20 heb ik wel verdiend denk ik.

Categories
Uncategorized

Twhisky

Er is voor alles een eerste keer naar het schijnt. Ook voor een whiskyproeverij. Zulks geschiedde voor mij gisteren. Cubus had  een Twhisky georganiseerd in de Anverness in Berchem. De invitatie viel een tijd geleden door de Twievenbus. Als er wat gezelligs te doen is, dan ben ik er graag bij.

Ook al ken ik van whisky evenveel als van… ja, van wat eigenlijk? Ik weet van een heleboel dingen wel iets af maar van whisky nog het minst.

Enfin, ik daar naartoe. Wil je meer weten over de gedronken whiskys, neem dan een kijkje bij Stef, hij vertelt er wat over, daar krijg je ook beeldjes. Voor mij immers niks geen verrassingen, niks verbazing, zo gaat dat alles je van niets weet, dan kunnen ze je alles wijsmaken. Als er een naar whisky neigende cognac tussen had gezeten, ik had niks gemerkt.

Maar ik vond het wel lekker smaken. Behalve de laatste, wat spijtig is. Anders had ik een fles meegebracht. Naar het schijnt baart oefening kunst. Nu overheerste het laatste glas, wat door kenners op een speciale manier rokerig werd genoemd, al mijn smaaksensaties. Zozeer dat ik nog drie keer al mijn glazen langsliep om de geur van de andere terug te krijgen. Het mocht niet baten. Om mij nog te herinneren wat ik nu de lekkerste vond, was het al helemaal hopeloos.

De andere zes geproefde glazen varieerden van licht naar donker. Er werd verteld dat dat met de vaten te maken heeft. Ze verschilden in smaak. Door de vaten, de plaats van brouwen, het water, het destilleerproces, de graansoort en nog elfendertig parameters. Ze waren allemaal op hun manier lekker. Ik hou vooral van sterk en fruitig doch niet zoet, als ik het zo op de keper beschouw.

We maakten een wereldreis aan de hand van whisky. Van Amerika (zeg Bourbon), India (!), Ierland en het onvermijdelijke Schotland. Een van de whisky’s bleek een pak ouder dan mezelf. Productiedatum: 1976. Het was de eerste keer dat ik iets dronk dat ouder is/was dan mezelf.

Best een goeie formule zo, om eens te weten wat er zoal bestaat aan whisky’s. Met zo’n hapje erbij: ideaal. Leuke mensen zijn aan te bevelen. Ook dat was gisteren helemaal in orde.

Categories
Uncategorized

Wat ik wil horen op Barcamp Antwerpen 2010

Op 6 maart vindt in Antwerpen een Barcamp plaats. Een barcamp is een conferentie die geen conferentie is. Een conferentie waar iedereen aan meewerkt. Een conferentie die gratis is. Een conferentie waar je zelf ook kan, mag of moet spreken.

Barcamps hebben nogal de neiging om een selecte incrowd aan te trekken, twitterati, bloggers, IT-specialisten en andere online marketeers. De organisatoren van de Antwerpse editie willen het geheel opentrekken, u bent dus ook welkom. Ik heb een kort lijstje opgesteld van onderwerpen waar ik wel eens wil naar luisteren.

  • Wat je moet weten over Kwantummechaninca.
  • Filosofie van het alledaagse leven, een oefening in kijken.
  • Ik ben arbeider en daar ben ik trots op.
  • De adel anno 2010.
  • Moderne kunst, wat je moet weten om niet met rode kaken op een vernissage te staan.
  • Lokale politiek: een inleiding.
  • Antwerpen, begin er maar eens aan.
  • Mijn beroep: priester/imam/rabbijn/…
  • Tijd, een geschiedenis.
  • Een Ugandese Europeaan, van Lake Victoria tot ’t Scheld.
  • De Middeleeuwen: duistere periode of verlucht boek?
  • Sociale media: een sociologische benadering.
  • One way to study music: study Duchamp

De inschrijvingen starten ergens half februari. Meer informatie vind je op de website.

Wat kom jij vertellen? Wat wil jij horen? Vertel het in de reacties. Of blog een stukje. Of vertel het aan je vrienden.

Categories
Uncategorized

Walter Van Beirendonck over leven, dood en inspiratie

Walter Van Beirendonck is één van de Antwerpse zes. Hij vertelt over zijn inspiratiebronnen en ik vind dat dat dan interessant. Overigens is de bron van deze video Arttube, een door het Rotterdamse Museum Boijmans Van Beuningen opgezette youtube voor video’s over kunst.



Het embedden werkt niet in elke browser even betrouwbaar. Als u de video wil zien bent u hier welkom.

Categories
Uncategorized

Theater dat leest als een geschiedenisboek

Opus XX, dat is de nieuwe voorstelling van Theater Zuidpool, daar was ik gisteren. Klara besteedde er deze week al aandacht aan. Het interview met regisseur Koen van Kaam, kan je beluisteren op de Klara website. Het stuk is gebaseerd op het boek Europeana van Patrik Ourednik. Niet alleen de feiten die in het boek aan bod komen maar ook de vertelstijl van Ourednik wordt overgenomen.

Het geheel aanhoor je dan ook als een ironische stream of consciousness met grote en kleine momenten uit de 20ste eeuw. Sofie Decleir spuwt anderhalf uur lang feiten, namen, cijfers en samenhangen. Een prestatie die op zich al indrukwekkend mag worden genoemd. De manier waarop de voorstelling in elkaar is gezet, is sober en contrasteert scherp met de vaak exuberante feiten die aan bod komen.

Wij hebben genoten en als u dat ook wil doen, kan u beter kaartjes kopen want de speelperiode is niet zo heel lang. Informatie op zuidpool.be. Als je na de voorstelling meer wil weten over de 20ste eeuw, kan ik het iets lijviger Een eeuw van uitersten van Eric Hobsbawm aanbevelen.

Update: als ik niet overtuigend genoeg ben, probeer dan De Standaard eens

Categories
Uncategorized

De brug

Man bijt hond is één van die programma’s die ik dagelijks mis. Op het uur van uitzenden ben ik nog uithuizig of sta ik achter de potten. Gelukkig is daar het internet wat de niet-televisiekijkers onder ons redt van het missen van historische televisiemomenten.

De premisse van dit stukje: wat als je tegen de brug hebt gestemd en de tunnel komt door je voortuin? Hilarisch. Een klik op de foto brengt u naar de videozone van de vrt.