Is er leven op Pluto?

Er was een tijd dat ik dacht: het komt wel goed allemaal. Ons land is qua ruimtelijke ordening dan wel naar de kloten gebouwd, het valt allemaal wel mee en de sociale zekerheid werkt en de regering is gevallen maar we hebben er nog een aantal in reserve.

Tot ik vorige week op de ring rond Brussel reed. Ergens tussen Zellik en Vilvoorde waren er werken geweest. Drie van de vier rijstroken waren in blinkend nieuw asfalt gelegd. De wegmarkeringen ontbraken. Als ik het schrijf lijkt het allemaal nog wel mee te vallen. Even herhalen. De. Wegmarkeringen. Ontbraken. Geen streepkes op straat. Het wilde westen rond Brussel.

We zijn niet goed bezig met dit land. We leven zonder regering alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Bepaalde partijen willen helemaal geen regering. Zo hun grote gelijk bewijzend. Dat is stellig mijn overtuiging. De zwartepiet naar Walen of sossen, het is al gelijk.

Soms denk ik dat het naar de knoppen is. Dat we opnieuw moeten beginnen, de steenwegen opbreken, de industrieterreinen saneren en de lintbebouwing doormidden knippen. Soms denk ik dat er meer nodig is dan een nieuwe regering. Dat we teveel naar onze navel hebben gestaard en te weinig vooruit.

Soms denk ik dat we het verleden eventjes, heel eventjes maar moeten begraven en denken aan morgen. Want als we zo verder gaan doen, gaan we er niet geraken.