Over (mijn) infobesitas

Infobesitas (de) v., de angst om iets te missen en/of er niet bij te horen. Wordt beschouwd als een ziekte en zou in het najaar wel eens een buzzword kunnen worden. Of in de komkommertijd. Misschien.

In elk geval, ik lijd aan een milde vorm van infobesitas. Geloof ik. Nu al. Al lang voor het buzzword eigenlijk. Vooral de angst om iets te missen of niet te weten durft zich bij mij wel eens manifesteren. De angst er niet bij horen ben ik wat ontgroeid.

Misschien wel omdat ik ook nu weer een Girl Geek kon overtuigen om mij mee te nemen naar de Brussels Girl Geek Dinner over infobesitas. Kon ik dat missen? Neen. Uiteraard niet. Ook informatie over informatieoverload is een kans om informatie te vergaren. Dankuwel Melanie! Kudos en Karma en alles!

Want ja, ik hoor bij die generatie die zichzelf geconfronteerd ziet met een informatieoverload. De generatie Y die wel is aangezet om steeds bij te leren, steeds bij te blijven maar nooit tools aangereikt heeft gekregen om de daarmee gegenereerde informatiestroom in goede banen te leiden. Voorlopig zien wij er zo uit (foto van Sara):

Dus dienen wij ons te bekwamen in dergelijke filterdingen. Informatie verzamelen, tips and tricks oprapen om betere filters in de hersenen in te bouwen. Daarbij was de lezing die Tom Palmaerts van trendwolves gaf een interessant meepikkertje.

Tom is een goeie spreker. Bij momenten confronterend voor het publiek dat zich in mijn leeftijdscohort bevindt weet hij net dat aan te raken wat je weet maar niet de vinger op kan leggen. Hij gaat net zover, zegt net zoveel dat je zelf de rest in kan vullen.

Met name op social mediavlak (de gelegenheid werd niet voor niets gesponsord door de mensen van microsoft) loopt er nog wel eens iets mank bij mensen. Ik heb dat minder. Wat mijn vrienden op facebook uitsteken, ik zou het u niet kunnen vertellen. Ze krijgen soms kinderen zonder dat ik er erg in heb.

Google reader. Daar ligt mijn infobesitas. RSS-feeds. Meer en nog en alles interessant. Daar zullen de door microsoft voorgestelde producten hotmail (nieuw en écht verbeterd) en MSN messenger (nooit écht mijn ding geweest en nu niet overtuigend en onoverzichtelijker dan ooit) niet veel aan veranderen.

Rest mij Clo te bedanken voor de weeral vlekkeloze organisatie, Tom voor de interessante presentatie en de rest voor jullie gezelschap.

The bggd xperia

Dat ik nog nooit naar een Brussels Girl Geek Dinner was geweest, dat zou ik gemakkelijk op mijn lief kunnen afschuiven. Girl yes, geek no. Dat doe ik echter niet. Ik heb mezelf nog maar zelden uitgenodigd en de keren dat ik het deed vond ik geen girl geek zo ver om mijn naam naast de hare te zetten.

De milde weldoenster die mij op de 27ste editie binnenhaalde, verdient dan ook een medaille voor moed ende zelfopoffering. Hoera Sigrid. Hoera voor haar lief/vrouw!

Het geek-alibi voor een gezellig avondje heette Android. Wat Michaël te vertellen had over het besturingssysteem wist ik door de band genomen wel. Toch is het leuk om alles nog eens op een rijtje te hebben. Zijn uitleg over de mivb-applicatie die hij bouwde was interessant. Michaël heeft net als ik geen auto en dat schept al gauw een band.

De speelgoedjes die de mensen van Sony Ericsson te tonen hadden, waren mij nog onbekend. Enfin, de avond had ook iets primeurigs. Op het zuid (de regio van de stad Antwerpen met procentueel het hoogste aantal Porsche-bestuurders) met bubbels heel de avond en fotografen en hipsters en alles.

Ik heb het wel met Sony. Vroeger heb ik nog een Sony-telefoon gehad. Die is toen ik een i-mode gsm kreeg naar mijn lief verhuisd en nog jaren verder gebruikt. Ik spreek over een toestel van om en bij de 100 jaar oud. Dat ding doet het nog steeds. Met de batterijduur van een iPhone met de gps steeds op aan, maar toch, voor een eeuwling…

Die nieuwe sonydingetjes draaien dus Android. Een besturingssysteem waar ik zeer over te spreken ben. Eén toestel kwam er voor mij uitspringen. De Xperia X10 mini pro met een fysiek toetsenbord. Iets wat ik nog steeds als gemis ervaar op mijn Hero. Over de batterijduur werd wat schimmig gedaan en dat geeft te denken. De X10 (dus zonder mini pro), de iPhoneconcurrent, al is dat altijd tussen aanhalingstekens, van Sony is me wat te groot, de X10 mini zonder toetsenbord is me dan weer wat te klein. Als ik op zoek was, ik zou ze overwegen.

Een bggd, dat is vooral mensen (opnieuw) zien. Wat Karen en Stef te melden hadden over het beheren van kinderen: priceless. Babbeltje met Kristof, bijpraten met Anne, het wedervaren van Saskia in 2060, de lomofotografie en de ambities van Sara en het Europa van Lien. Een rondetafelgesprek over de gepresenteerde mobieltjes. En blijven plakken tot de laatste natuurlijk. Zo kennen we onszelf.

Nog een dikke merci aan Clo en Goedele voor de organisatie, Michael voor de presentatie en Sony voor het belmateriaal.

Last but not least: bij Sony doen ze van wedstrijd en je kan mits een kleine inspanning zo’n blits belmasjien bemachtigen. Schrijf je te gekke idee neer, promoot het, leg een linkje op de bggd-website. Hopen maar. Wedstrijdje hier. Link leggen hier.