Niet gewonnen is half gewonnen

Het waren gisteren toch die uitreikingen van de blogawards in de lokalen van Roularta in Zellik hé? Je weet wel, ik was daar bij de finalisten enzo. Dat ik daar tevreden mee was, dat ik bij zo rond de 75 blogs uit de 3000 kwam als toch wel op de kaart staande.

Dat ik niet ging winnen stond voor mij op voorhand zowat vast, de concurrentie was te groot, te sterk, te divers. Top 3 zou haalbaar zijn, zo dacht ik. Misschien. Helaas, ook dat mocht niet zijn. Of ik teleurgesteld was? Ja en nee. Je schrijft aan zo’n ding toch wel een pak uur, hoewel ik een snelschrijver ben, ben ik ook een veelschrijver. Al bij al doe ik dat niet slecht denk ik. Soms. Hoewel er nog veel meer ruimte is voor verbetering.

Heel even ging ik gisteren aan het denken. Praatje makend met Amaury. Terwijl ik dit schrijf denk ik opnieuw. Wat zou ik anders moeten doen om wel te winnen? Op welke manier kan ik mijn content verbeteren? Moet ik toch meer een focus hebben? Heb ik een USP vandoen? Moet ik voor de gazet schrijven? Of is dat ook geen garantie. Hoe kan ik de Flanders DC blog verbeteren met de lessen die ik hiermee leer?

Ik ga er niet aan beginnen. Twee keer heb ik de content van mijn blog weggedaan. Helemaal de vuilbak in. Niets van terug te vinden. Omdat ik begon te denken. Omdat ik wist wie de lezers waren. Omdat ik niet meer schreef omdat ik dat leuk vind maar omdat… waarom schreef ik eigenlijk?

Deze keer niet dus. Ik ga niet nadenken. Schrijven omdat dat leuk is. Zonder focus. Waarover ik wil. Als er volgend jaar Blog Awards zijn en ik ben er niet bij in de finale zal ik niet teleurgesteld zijn.

(Bericht aan mezelf binnen één jaar: je had beloofd dat je niet teleurgesteld zou zijn, hou je daar nu maar aan)