Categories
Uncategorized

Die keer dat ik mij miskocht bij Amazon

Op de Kindle kan je samples van boeken aanvragen. Meestal de inleiding en het eerste hoofdstuk van een boek. De inhoudsopgave soms. Kan je inschatten of je het boek wil of niet. Wanneer ik ergens een naam hoor vallen, durf ik al zo eens eentje op te vragen.

Vrijdag hoorde ik bijvoorbeeld over het boek Outliers van Malcolm Gladwell. Ik vroeg de sample aan en begon eraan. Het beviel niet zo. Echt. Dat schijnt een bestseller. Dan maar The Shallows beginnen. Dat had ik al een weekje staan wachten voor een test. Gelezen en goedgekeurd. Dit zou mijn volgende boek worden.
Klik en klak en back en terug en oeps en ha! gevonden. Buy this book now. Vaneigenst! Ja, ik wil. Fuck. Verkeerd. Back! Back! Back! Te laat.
Per abuis die Outliers gekocht toch niet gekocht zeker? De Amazon-service heeft nogal een goede naam maar toch. Zo gekocht en alles is toch gekocht zeker? Googelen maar. Kijk een link! Telefoonnummer ook. Mailtje gestuurd dan maar.
Autoreply. Dat ik binnen de 12 uur iets zou horen. Op een zaterdag. Dit zou wel niets worden. Maar kijk. 7 uur en 57 minuten later was het al zover. Of ik even mijn wifi kon opzetten, dat het dan verwijderd zou worden. Volledige terugbetaling toe.
Azo de max en niet moeten zagen of klagen en niets. Geweldig.
Categories
Maatschappij

I live in the future and here is how it works

Nick Bilton was mij vooral bekend van de New York Times Bits blog en dus van mijn RSS-lezer. Op wandel door de Amazon boekenwinkel kwam ik het als bij toeval tegen. Niet dus. Dat aanbevelingsalgoritme van Amazon zit echt wel goed in elkaar.

Sample aangevraagd (best handig, ook voor niet Kindle gebruikers trouwens, kan je via een windows of apple programma’tje) en gelezen. Goed bevonden. Boekje helemaal besteld en twee minuten later aan het lezen. Een gemak, dat e-lezen.

Het boekje is geen literair meesterwerk. Dat moet gezegd. Bilton doet het verhaal van hoe hij als redacteur bij de Times besluit zijn papieren krant op te zeggen omdat hij niet meer aan lezen toekomt en het nieuws op zich toch al heeft gehoord. Dat vertelt hij dan op een congres en hij krijgt tegen zijn buzze. Vernieuwend is het ook al niet denk je dan misschien. Met die toekomst valt het allemaal nogal mee.

Toch is het een interessant werkstukje. Niet alleen omdat er aan het begin van elk hoofdstuk een QR-code staat die verwijst naar bijkomende informatie en de weblinks in het boek werken. Dat op zich al is een vernieuwende ervaring. Dat je zo’n boek zit te lezen en dan overschakelt naar je telefoon of je browser.

Vraagje voor amazon-google tussendoor: er bestaat al een chrome-to-phone functie, ik zou een Kindle-to-chrome toepassing ook niet mis vinden. Misschien gewoon hopen dat Stef zich een Kindle aanschaft. Dan komt dat er wel 😉

I live in the future heeft één grote verdienste, het zet dingen die je vaak al weet (we gaan veel meer online lezen, papier zal nog wel een tijd bestaan) in perspectief en het geeft meteen ook een inkijk naar de achterkant van zo’n krant. Daar heb je soms het gevoel dat hij dit beter als niet-werknemer had geschreven. Soms denk ik: “trap toch nou es door man, ofwel schrijf je dit boek of je schrijft een interne nota, ik ben jouw publiek, niet je werkgever”.

Waarom moet je het boekje dan lezen. Wel. Voor de body. Om de dingen die je zo logisch vindt en vertelt en alle dagen ziet in een ruimer kader te zien. Voor de achtergrond en om een aantal dingen die je weet met een onderzoekje te staven.

Je kan het boekje hier vinden bij Amazon

Categories
Innovatie

What would google do?

Meestal lees ik een boek meerdere keren. Dat is mijn manier om dingen in te laten werken. Dat deed ik ook toen ik studeerde. De cursus op één dag door en de volgende dag gewoon opnieuw. En dan nog eens.

In het kader van mijn aankomende Kindle, kocht ik What would google do? van professor Jeff Jarvis. Eerder las ik het boek in het Nederlands en nu las ik het kindlegewijs wat af en aan op laptop en telefoon.

Die apps zijn niet helemaal ideaal maar enfin, ik wilde het e-lezen alvast wat proeven. Net nu ik het eerste boek op die manier uit heb, krijg ik de melding dat mijn Kindle er volgende week aankomt. Goed nieuws dus.

In What would Google do? schrijft Jeff Jarvis vanalles over media en mensen. Over de toekomst en hoe we daar heen aan het fietsen zijn. Google is in die zin meer een metafoor of pars pro toto voor een veranderende maatschappij. Een draad om een verhaal aan op te hangen. Vandaag zou het boek misschien What would Facebook do getiteld zijn.

Het boek gaat veel meer over andere industrieën (met name over de media) en hoe je de google-manier van werken er zou kunnen toepassen dan over google zelf. WWGD? is dan ook meer een inspiratie- dan een kennisboek.

Wie denkt meer te weten te komen over de manier waarop google werkt of wat de economische rationale achter het bedrijf is, kan beter een ander boek lezen. Wie Jarvis kent van zijn optredens tijdens TWiG, kent ’s mans stokpaardjes. Openheid, Transparantie en een geloof in Het Algoritme.

Als je het nog niet gelezen hebt: doen. Het leest als een trein en ja, ik geloof wel dat ik het nog eens lees. Al was het maar diagonaal. De powerpoint van de hand van de auteur geeft alvast een idee.

Als je het boek via deze link bestelt, dan heb ik er ook wat aan.

Categories
Technologie

Boek

Er is wat vreemds aan de hand met het boek. Boeken leven meer dan ooit. Iedereen literatuur! Iedereen een boek! Iedereen roman! Iedereen poëzie! Lezen én schrijven. Het boek was nooit zo toegankelijk. Het boek zoals we het kennen loopt op z’n laatste benen.

De Kindle van Amazon verovert Amerika, Apple zet met de iPad een wel erg sterke tegenzet in het boek-van-de-toekomst schaakspel. Het ziet er naar uit dat we na onze CD’s binnenkort ook onze boeken het huis uit kunnen doen en dat we dus weer wat meer plaats zullen krijgen in onze livingkasten.

Bibliotheken en verkopers van (vooral nieuwe) boeken kunnen alvast hun hart vast gaan houden. We vergeten vaak hoe snel het kan gaan. We vergeten dat eens het woord ‘boek’ niet langer per definitie de gedachte aan een samengebonden of genaaid aantal bedrukte bladen oproept, de neergang is beslecht. We vergeten dat de generatie na ons zal opgroeien met de realiteit van een boek-op-een-toestel.

Intussen wordt er geschreven. Zoveel mogelijk. In alle talen van Babylon. En wordt er gelezen. De wereld is informatieziek. De zucht naar meer klinkt luider dan de schreeuw naar minder.

Boek. Op de grens tussen verleden en heden. Op de rand van morgen. De toekomst van het boek ziet er, met uitzicht op een nakend einde, positiever uit dan ooit.