In de wolken over mail

Nee, ik ben niet bekeerd tot mail. Mail werkt niet (meer). Dat schreef ik al eerder. Maar buiten de muren waartussen ik mij thans bevind zijn er veel meer mensen die deze pagina’s niet lezen dan wel. Dus leef ik samen met outlook (2x) en Apple Mail.

Leefde moet ik zeggen. Want die Apple mail heb ik gedumpt. Vandaag. Net. Het was al een tijd dat ik meer en meer naar de webinterface van Google Apps neigde. Eigenlijk heb ik de kracht daarvan nooit goed doorgehad. Merk ik nu.

Nee, liever trok ik IMAP-gewijs de hele rotzooi uit Apps naar mijn MacBook om daar te lezen, te antwoorden en in mappen weg te klasseren. Ik ben een mailverzamelaar. Ik hou alles bij. In een mappensysteem dat onoverzichtelijker wordt dan een mierennest in een donker bos.

Weg daarmee! Gedaan. Tabula rasa! Vanaf nu kleurtjes en weggooien. Alles in de cloud en overal te bereiken. Taakjes maken en alles binnen één webinterface. Geen GTD of inbox zero, dat is me te religieus allemaal.

Nu nog proberen om de IT-diensten van mijn werkgevers te overtuigen om die exchangedingen ook in die mixer te gooien.

Evernote, hoe, wat, waarom

Deze week had ik het gehad met Microsoft Word. Een mislukte save op mijn werkpeecee en een uurtje werk naar de haaien. Eigen schuld, ik weet dat nu, maar toen was ik in staat met word te gooien als dat fysiek grijpbaar zou zijn geweest.

Dat ik definitief zou overschakelen op Evernote riep ik op twitter. Op facebook postte ik een aanbeveling om mijn voorbeeld te volgen. Hoe ik dat gebruikte, kwam de vraag van Gerrit en of er daar geen blogpost over kon. Jawel.

Voor de mensen die niet zo bekend zijn: evernote is een dienst waarmee je tekst, video, klank en foto’s op één centrale plaats kan bewaren en ophalen vanaf gelijk welke andere plek. Zoals de V of S- of gelijk-welke-letter-schijf op je werk, waar je al je documenten moet opslaan maar dan in één programma’tje gevat. Tot 40 megabyte per maand is het gratis.

Mijn digitale leven bestaat uit twee peecees, een mac laptop en een oudere smartphone. Enfin. Het ding is bijna een jaar oud, ik moet dat toegeven. Wat ik doe bestaat grotendeels uit informatie slurpen en daarna in een andere vorm terug uitspuwen. Video in, audio out. Tekst in, tekst out.

Die audio out is gecontroleerd, die video in, daar heb ik momenten voor, tekst in probeer ik ook te beperken in de tijd. Het is die tekst out die het grootste struikelblok vormt. Je zal altijd zien dat zo’n blogpost je hersenpan in vlamt op het moment dat er geen computer in de buurt is. Je zal altijd merken dat je wat interessants leest als er geen notitieboekje in de buurt is.

Enter Evernote. Altijd bij de hand, op elk OS, voor elke gelegenheid. Een normaal proces ziet er bij mij zo uit: ik krijg een idee (meestal op de trein), ik tik het uit op Evernote voor Android. Des avonds open ik dat document, knippen en plakken naar wordpress en hups, het staat op deze blog. Makkelijk zat.

Wat ook wel eens voorvalt, is dat ik wat interessants lees op het interwebs of dat er iets fout staat waar ik dringend een verbetering op moet aanbrengen. Met een Chrome extension maak ik dan een citaatje dat ik opsla in evernote. Alles wordt keurig van mac naar de peecee naar de telefoon naar de peecee getransfereerd.

Anderen gebruiken het als kookboek (daar heb ik dan weer google docs voor) of als geheugensteun.

Benieuwd of er lezers zijn die nog hacks voorhanden hebben. Voor wat gebruiken jullie het? Daar ben ik wel eens benieuwd naar zie.