Categorieën
Uncategorized

The audience takes it all

De laatste tijd is er nogal wat medianieuws. Als ik dat zou willen, kon ik mijn lessen communicatiemedia voor de volle drie uur aan actualiteit besteden. Drie volle uren. Elke week. Dat mag niet van de inspectie. Jammer.

Het is mij beginnen dagen dat we op een tweesplitsing staan. Dat we aan het keren zijn van aanbiedersgericht naar afnemersgericht. Meer dan ooit. Nu echt. Dat we gaan crowdsourcen. Op elk niveau van de informatiestroom liggen de mogelijkheden voor het grijpen maar willen en kunnen we het ook? Wij, de mensen.
Er is in het klassieke zender-ontvangermodel, dat zijn beste tijd nu echt wel gehad heeft, meer dan één schakel aan het bijkomen. Een technische. Een menselijke. Zenders grijpen meer en meer naar ontvangers voor bronnen. Post-moderne collages hebben er geen gelijk aan.
We zijn in staat om zelf het internet vol te zetten met informatie, zo luidde het halverwege de naughties nog. Iedereen aan de blog! Nu zijn de scherpe kantjes er wat vanaf en hebben we door dat niet zomaar iedereen tijd, energie of goesting heeft om dat internet, dat maar niet vol lijkt te geraken vol te krijgen.
Vandaag zijn we een stap verder. We kunnen potentieel ook de bron aanleveren via facebook en twitter. Laatst zag ik een journalist voor een populaire krant navraag doen op facebook voor een mooi valentijnsverhaal. Wikileaks levert de bron op het scherm waar je wil. Wie vertrouwt die persberichten nog? Gespindokterd geneuzel.
De selectie van mijn nieuws gebeurt door keurig in elkaar gelaste rss-feeds. Pure technologie gemengd met mensen. Die Mensch-Machine. Als dit dan dat. Van een beetje hier en een stukje daar maak ik mijn eigen krant. Ik meng faits divers met écht nieuws. Technologie met erfgoed. Wetenschap met internationaal nieuws. Net echt. Alleen de sportkatern, die blijft voorlopig leeg.
Mijn vrienden, kennissen, jij ook die dit leest, selecteert op directe of indirecte manier misschien in mijn  nieuwsconsumptie. Tussen mij en het nieuws zitten media maar ook en misschien vooral mensen. Media zijn minder belangrijk dan de persoon die verwijst.
Heel zeker ben ik daarin niet de enige en dat merken nieuwsoutlets ook. De CTO van facebook heeft het gezegd. Nieuws is het volgende op hun verlanglijstje. Mashable heeft met zijn followsysteem denk ik wel een goeie manier gevonden om nog even de edge the houden maar follow is goed voor geeks die weten wat ze willen, binnen een beperkt domein. Informatieoverload, dat gaat niet zomaar over, zo lijkt het. Het gevaar van snelheid loert om de hoek. Met snelheid komen fouten. Haast onvermijdelijk.
Bij de Washington Post kan je inmiddels aangeven waar je denkt fouten te bespeuren in de content. Aanleveren. Redactie. Eindredactie. Correctie. De journalist kan zich haast beperken tot het samenbrengen van de informatie en het speuren naar de diepere achtergrond.
Dat is, en het is niet de eerste keer dat ik het zeg, de toekomst van de journalistiek. Luisteren. Verwerken. Achtergrond leveren. Het nieuws haal je niet meer in.
Google weet het inmiddels ook niet allemaal meer even goed. Ze hebben last van spam in de resultaten. Lage kwaliteit. Feitelijk incorrect. Nauwelijks doorgewerkte  content. Krijgen het niet geprogrammeerd of durven een beursgenoteerd bedrijf niet voor de borst te stoten. Dus vragen ze ons om aan te geven wat we niet meer willen. Op geaggregeerd niveau zal dat wat gaan geven.
Op die manier heeft de ontvanger haast op elk niveau de sleutel in handen. Behalve op het vlak van technologie en kennis nog. Daar ligt de meerwaarde van media. Shannon and Weaver, ik heb ze in mijn lessen communicatieanalyse religieus gegeven, ik denk dat ik daar maar eens mee ophoud.
Update: eerder schreef Boskabout hier zijn idee over hetzelfde onderwerp neer
Categorieën
Uncategorized

De eerste les

Zo’n eerste les, dat is toch altijd een beetje stress bij mij. Hoeveel studenten zullen er zijn?  Wie zullen ze zijn? Wat zoeken ze bij mij? Welk lokaal zal het wezen? Beamer? Geluidsinstallatie? Alle kabeltjes op orde? Tinternet?

Bij deze is de kop eraf. De eerste les was een succes, zo leek me. Ik geloof dat ik iedereen mee heb en de trein staat op de rails. De basisconcepten van de communicatie (zender, ontvanger, boodschap) zijn gepasseerd, alsook een definitie. We kunnen werken. Volgende week schema’s en axioma’s. Daar zal wat minder om gelachen worden dan vandaag vrees ik, maar kom.

Met wat last minute inschrijvingen en eventueel nog een latere invaller zijn er 25 kandidaten in mijn les. Goed gevuld lokaaltje. Helaas zonder tinternet. Daar gaan we nog wat op moeten vinden. Want geef toe, les geven over communicatie zonder tinternet in de buurt, dat gaat anno 2010 toch niet meer.

Het is goed gegaan. Die stress voor een eerste les, ik ga dat afleren. Het scheelde geen haar of ik was mijn les aan het repeteren. Verdomme, ik doe dat graag zeg. Net als al mijn andere jobs eigenlijk.

Je hoort mij niet klagen.

Categorieën
Uncategorized

Nieuw! Marketingcommunicatie

Het docentenbestaan bevalt me wel. Kennis overdragen aan geïnteresseerde studenten, het geeft een voldoening die niet echt vergelijkbaar is met iets anders. Een beetje zoals een presentatie geven op barcamp maar dan elke week en drie uur aan een stuk. Gegarandeerd publiek toe.

Daarom stuurde ik de directeur van mijn school een mailtje. Of ik in het volgend semester nog een vak kon doceren? Communicatieanalyse bevalt me als vak, maar zo iets concreet tastbaars, dat zag ik ook nog wel zitten.

Uit de bus kwam marketingcommunicatie, een module uit de richting ondernemingscommunicatie die me op het lijf is geschreven. Volgend semester ga ik studenten aan Birm vertellen over merkenbeleid en public relations, over doelgroepen en mediaplanning, over direct marketing en POS-reclame. Daarvoor worden mij 80 lesuren en een voorgefabriceerde cursus ter beschikking gesteld.

Als er mensen mensen uit de reclamewereld zijn die interessante en recente casussen hebben liggen, ik ben zeer geïnteresseerd. Mijn contactgegevens vind je hier.

Meer informatie over de richting en het vak vind je op de site van BIRM, in de afdeling ondernemingscommunicatie. Of stuur de lieve mensen van het secretariaat een ingevuld contactformuliertje.

Categorieën
Uncategorized

Focus

Eigenlijk wou ik vandaag een postje doen over hoe de remix van een nummer voor mij de max is en ik het origineel niet kan smaken. Ik vind dat bijzonder maar voor dat soort opmerkingen bestaan andere media dan de blog. Daarover later meer. De remix door Skream van La Roux’ In for the kill krijgt u niet te horen.

Dat komt door het concept “focus”. Een concept, een doelstelling, die vanaf vandaag van toepassing is op dit blog. Vanaf vandaag geen linkdumps meer omdat ik geen tijd heb gehad om wat te bedenken maar dingen waarover ik na heb gedacht of waarover ik mensen heb horen nadenken of dingen waarvan ik vind dat erover nagedacht moet worden. Streepje fictie hier, gedachtegangetje over communicatie daar. Sausje van cultuur toe. Zoiets dus.

Maar er is vervanging voorzien, voor die La Roux dus. Ook muziek. Ook dames. De Pussycat Dolls. Om over na te denken. Is dit nieuw feminisme of nieuw seksisme? Volgende maandag stel ik de vraag ook aan mijn studenten. Ik ben even benieuwd naar hun reactie als naar die van u.