Categories
Uncategorized

Blogging in the English

Het is nog niet heel lang geleden dat ik wat opmerkte over mensen uit onze contreien die bloggen in het Engels. Dan had ik het niet over de Robin Wautersen van deze wereld en ook andere mensen (ik dek mij in, ik geef het toe, natuurlijk had ik het niet over jou).

Uiteraard had ik het over het in het Engels bloggen (en twitteren for that matter) over de lokale vlooienmarkt en de bakker van achter de hoek. Het komt mij wat blasé over altijd. Tenzij de steller over een Engels beschikt dat afgeleid is van het Nederlands, dan wordt het zielig lachwekkend.

Blijf bij je moerstaal denk ik dan. Denk aan je doelgroep. Marketing. Niemand, ook je vrienden uit de US of A zitten te wachten op een verhaal over een gesneden brood uit Gors-Opleeuw.

Toen zag ik Davy experimenteren met een vorm die hij uit Amerika schijnt te hebben geïmporteerd. Het link-citaat-met-commentaarstukje. Ergens tussen de tweet en de blogpost in. Ik vond het wel interessant en zeker voor wat technische onderwerpen. Je zit sowieso je Nederlandse zinnen te doorspekken met Engelse termen en elegant is dat ook allemaal niet.

Twijfel. Onrust. Zou ik ook? Moest ik ook? Had ik toch die citatencategorie voor? Moest ik daar wat mee? Het las vlot en natuurlijk bij Davy maar zou ik mijn veilige thuishaven kunnen verlaten? Even Davy opgeskyped. Voorbeelden gehoord. Gespiekt. Geschreven. Niet ontevreden. Getwijfeld. Gepost. Goeie commentaar.

Nee, ik ben geen Engelstalige blogger van nature, ik zie de wereld in het Nederlands. Mijn taalgebruik in het Engels is sterk beïnvloed door blogs, die ongetwijfeld slechts een weinig uitblinken in kleurrijk taalgebruik. Ik wil mijn zinnen kunnen onderbreken. Punten zetten waar het niet hoort en weglaten wat ik overbodig vind en daar dan commentaar op krijgen van jan-daar-ontbreekt-wat. In het Engels zie ik me dat niet meteen doen.

Of ik het nog ga doen, zo in het Engels schrijven? Dat dan weer wel.