Categories
Uncategorized

Barcelona

Heden vlieg ik per Boeing 737-400 en samen met Boskabout naar Barcelona. We gaan er morgen een evenement verslaan en we gaan vertellen wat er wordt voorgesteld en we gaan daar enthousiast over doen als enthousiasme gepast is en alleen dan.

Het is mijn vierde keer in de stad en ik ben er nogal enthousiast over. Het dambordpatroon is geweldig. Van de alom geprezen sfeer op de ramblas ben ik minder fan. De nog steeds niet afgewerkte Sagrada familia is zo divers dat ik er… ahum… gemengde gevoelens bij heb.

Als we. Ik zeg. Of als ik. Als. Als ik de kans heb om even wat te doen, ga ik even langs Picasso denk ik. Of Miro. Of langs La Pedrera. Dat is er eentje van Gaudi. Zeker langs La Pedrera, dat is zo hard in het centrum dat je moeite moet doen om er niet te passeren denk ik nu. Of Park Güell als we daar in de buurt moeten zijn. Maar het zal wel niet. Ik verwacht niets.

Enfin. Behalve de spulletjes dan waarvoor we naar ginderachter vliegen. Morgen. Kom morgen eens terug. Dan lees je er hier over. Live via coveritlive denk ik. En daarna blogpostgewijs. Op twitter zal ook wel wat te beleven zijn.

Fotocredits voor Christopher Chan op flickr

Categories
Uncategorized

Vergane glorie

Binnenkort sneuvelt zaal Cattelberg in Borgerhout onder de sloophamer. Samen met de collega’s van de wijkblog mocht ik nog eens gaan kijken en inventariseren. We noemen ons niet voor niets erfgoed2.0 natuurlijk.

Vergane glorie. Het heeft iets bitterzoet. Ook al schijnt zaal Cattelberg nooit écht glorie te hebben gekend. Schreeuwlelijk als je het het mij vraagt, maar misschien kent deze stijl ooit een revival. Misschien maar hopen van niet. Bewaren is ook het overbodige verwijderen.


Categories
Uncategorized

De eerste dag

Vandaag was mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever, het Vioe. Vanaf nu ben ik dus naast docent en e-marketeer ook projectcoördinator publiekswerking voor een archeologisch project waar ik later zeker meer over ga vertellen. Mijn elevetor pitch heeft er een verdieping of drie bij gekregen. Waar ik tot nu toe vooral aan podiumkunsten heb gedaan, zit ik nu dus in het erfgoed.

Het is toch altijd wat speciaal, zo’n eerste werkdag. Je leert 50 nieuwe mensen kennen (enfin: je ziet een gezicht, je hoort een naam en bij het volgend eiland aangekomen ben je alweer de namen bij de gezichten vergeten). Ook al ken je dan al twee collega’s op voorhand, sociologisch is het onontgonnen terrein.

Ook nieuw natuurlijk: werkplek en computer. Met de trein naar Brussel.Het bureau. Het uitzicht. Het werkmateriaal. Het moet allemaal een beetje naar de hand worden gezet. In de loop van de tijd maar zeker op de eerste dag. Op de computer is geen flashplayer (no iPlayer for me today) en vandaag heb ik gesurft met internet explorer 6 (ik geef dit niet graag toe). Natuurlijk is dat ding stevig op slot gezet en kan je nauwelijks wat veranderen. Google Chrome glipt echter door de mazen van het net en dus heb ik alvast een deftige browser.

Maar de collega’s dus: zo op het eerste zicht allemaal leuke mensen. Allemaal specialisten in een vakgebied waar ik weinig vanaf weet (datering, archivering, landschapsdeskundigen, erfgoedonderzoekers). Geen zever, van iedereen dacht ik: kom toch naar Barcamp, dan krijg je 20 minuten om mij eens uit te leggen waar je mee bezig bent en wat ik moet weten.

Het werk zelf belooft interessant te worden, ik zal niet aarzelen jullie daar deelachtig aan te maken.

Categories
Uncategorized

Spreken is zilver

Eigenlijk doe ik dat wel graag, spreken. Zo op een barcamp enzo. Of les geven. Iets uitleggen aan mensen, dat vind ik leuk. Of het nu gaat over erfgoed of web2.0, over marketingcommunicatie of communicatieanalyse. Ik wil dat meer gaan doen.

Het valt mij op hoeveel tijd ik daar telkens weer insteek en hoe diep ik me in een onderwerp inwerk voor ik tot een evenwichtige presentatie kom. Het valt met op dat ik hardnekkig vermijd om gelijkaardige presentaties te bekijken op slideshare. Een originele invalshoek, daar willen mensen naar luisteren toch? Niet naar opgewarmde soep?

In de komende 8 dagen staan er mij een serieus aantal spreekuren te wachten. Je leest de blogpost van een glimlachende mens. Zondag spreek ik samen met mijn collega’s van de wijkblog over erfgoed in het internettijdperk, donderdag gaat het op een congres over web2.0 in een onderzoeksomgeving, donderdagavond heb ik een afspraak met mijn studenten marketingcommunicatie en zaterdag is er Barcamp Antwerpen alwaar ik ga spreken over statistiek (al kan dat na mijn discussie met Tijs gisteren ook nog weer copyright en authenticiteit worden).

Vandaag heb ik geen stem. Opgelopen bij jongtuig gisteren. Ideaal. Zwijgen is vandaag dus eens te meer goud.