Categories
Technologie

Over GPS gebaseerde fitness apps

Hoe zal ik het zeggen? Vandaag heb ik een fietstochtje gedaan waarvan ik 44 kilometer met fitnessapp Strava heb geregistreerd.

Het zat niet mee. 30,5 gemiddeld, ik zal niet zeggen dat ik me van kilometer 1 tot kilometer 44 uit de naad heb gewerkt van ik kan niet meer maar toch: regelmatige pedaalslag, letten op die houding, fietsen met acht man in je wiel die niet wensen over te nemen, het zegt iets.

Nee, ik kan niet zeggen dat ik een slecht gevoel had. In de wielertoeristerij gaat het echter zo dat gemiddelde snelheden de pasmunt zijn. Velen zijn geroepen om daar een schepje bij te doen. Of hun kilometertellertje net wat verkeerd in te stellen om het nog te kunnen bewijzen ook.

Mijn vader is daar religieus in. Geen gezever. Juist is juist en voor dat juist wordt er ook een inspanning geleverd. Die gaat tien kilometer fietsen langs de staatsbaan in de buurt en vergelijkt zijn kilometerteller met wat de palen aangeven. Bijstellen en opnieuw.

Maar die apps dus. Runkeeper, Strava, Google Tracks, whatever, die baseren zich dus op GPS en dat is wat, op tien meter nauwkeurig? Als ik fiets van A naar B en ik moet slalommen tussen paaltjes, of het fietspad is kronkeliger dan de autoweg waarop zo’n GPS zich baseert, dan klopt dat dus niet meer.

Kom ik bij mijn eerste punt. 30,5 gemiddeld. OK, ik moet een stad uit fietsen, ik hou me in de mate van het mogelijke aan de verkeersregels (nee ik ben geen wielerterrorist maar het fietspad tussen Wijnegem en Schoten, dat is echt niet te doen). Enfin. Ik vind dat niet snel. 30,5 en ik heb an het end eigenlijk wel afgezien als ik heel eerlijk ben.

Dan heb ik altijd het gevoel dat die fitnessapps aan de lage kant tellen. Is dat bij gebrek aan nauwkeurigheid van het systeem (ik hoop het niet want GPS, dat is zo iets militair en daar worden bommen en raketten mee opgestuurd) of is dat de onnauwkeurigheid van mijn telefoon en is Strava, om maar eens een merk te noemen, nauwkeuriger dan een ander en hoe komt dat dan?

Dat zijn dingen die ik me afvraag. Als ik afgezien heb en niet stoer kan zeggen: 35 per uur meneer, madam, ik rij dat zo op een zondagvoormiddag.

 

Categories
Maatschappij

Fietsen in Brussel (en wat bedenkingen daarbij)

Fietsen in Brussel is geen pretje vat deze docu samen mocht je geen 20 minuten hebben om ze te bekijken.

Hetzelfde geldt jammergenoeg voor de meeste Belgische steden. Fietsers worden openlijk ingezet als verkeersremmers, bedrijfswagen en een huis op het platteland zijn fiscaal en financieel een pak aantrekkelijker dan wonen en werken in de stad.

Laatst hoorde ik iemand vertellen: “mijn SUV meet de luchtkwaliteit, als ik in de stad kom, gaat de airco automatisch uit”. Wat ik op dat moment voelde laat zich niet zo gemakkelijk bloggen maar ik denk dat het verontwaardiging zou heten als dat niet zo’n belachelijk beleefd woord zou zijn.

We mogen stilaan over ‘gebakken peren’ spreken als er niet snel wat beslissingen worden genomen. Dan bedoel ik niet iets meer belastingen op petroleumproducten of wat hogere parkeerprijzen. Dan bedoel ik rekeningrijden in de stad en  meer investeringen in openbaar vervoer die tot buiten de stadsgrenzen reiken.

Ons platteland is al naar de knoppen, misschien moeten we niet hetzelfde doen met onze steden.

Categories
Maatschappij

Fietspaden …and statistics

In De Nieuwe Antwerpenaar, het nieuwe stadsblad van mijn stad en district, verschenen onder de rubriek ‘opmerkelijk’ de resultaten van een onderzoek.

Die resultaten naar de stand van de fietspaden in mijn stad bleken opmerkelijk (vandaar die rubriek dus) goed. Lees: dit had jij, de lezer niet verwacht.

Meer nog. Mijn stad had het eerlijk gespeeld, ze hadden de onafhankelijke onderzoekers zelf de fietspaden mogen voorstellen en hadden dat naar eer en geweten representatief proberen doen. Ik geloof mijn stad daarin.

De onafhankelijke onderzoekers leverden een rapport af waarin de breedte van de voetpaden 8,2 en 8 voor de ruimte tussen de rijweg en het fietspad. De trillingsgraad van de fietspaden bedraagt 4,5 op 10. Onafhankelijk onderzoek, onafhankelijke cijfers.

Ooit al eens in Antwerpen gefietst?

Flickr cc foto door tuppus

Categories
Uncategorized

Mijn held van de dag: Leander Bertels

Vandaag wezen fietsen langs het Albertkanaal. Gedachten verzetten. Het was een tijdje geleden dat ik me nog eens per koersfiets had verplaatst en de conditie is onbestaande (dat moet dus beter). Enfin. Ik dus langs het Albertkanaal richting Grobbendonk met de wind vlak op mijn neus.

De eerste fietser haalde ik nog in maar echt vooruitgaan deed ik niet. Ideaal dus wanneer je dan ingehaald wordt door zo’n jonge snaak, aan het trainen op een klein verzet. Een gast die mij gedurende een aantal kilometer heel vriendelijk uit de wind zette. Aan zijn profielpagina op de website van zijn ploeg te zien had hij me net zo goed kunnen losgooien.

Van 1992… Dat is ver… Ahum. Dat is tien jaar jonger dan mezelf. Shit.