Categories
Social Media

Wat nu gedaan?

Het is druk op het werk. Van het type ‘niet altijd even leuk’. De keuze voor het ene stort de deadline van het andere in de grond. Daarbij komt de voorbereiding van de plannen voor het bouwen van een huis. Ik moet er geen tekeningetje bij maken.

Om te weten hoe druk het is, heb ik de schaal van Reader ontwikkeld. Als er één taak is, die ik zodra er vijf minuten beschikbaar is ga uitvoeren, is het feeds lezen. Ja, dat is werk, dat staat in mijn KPI’s en alles. Jan zorgt op tijd en stond voor het nodige leesvoer voor de collega’s. Als ik geen tijd meer heb om mijn feeds te lezen, dan is het druk. Momenteel is het 4367 druk op de schaal van Reader.

In normale tijden krijg ik die vrij vlot gelezen. Kom dus for fuck’s sake niet af met ‘misschien wat minder feeds lezen’. Dat is het niet. 

Enfin. 4367 dus. Je krijgt daar op een gestrekte avond 1000 items af maar vier avonden op rij aan de reader hangen: I wish. Niet dat me dat nog stresseert. Ooit krijg ik die gewoon terug op nul. De vorige keer dat ik naar de 5000 steeg (dat komt er volgende week aan), heb ik er tweemaandeneenpaardagen over gedaan.

Toch ben ik ineens aan het twijfelen geslagen. Het valt me moeilijk om het toe te geven. Moet ik nog wel van elke feed elk artikel scannen op titel, daarna op inleiding om dan te beslissen: wil ik hier iets mee? Kan ik niet beter naar intelligente systemen overstappen? Zite? Flipboard? Pulse? Circa?

Mijn houding is altijd ‘nee’ geweest. Ja, ik ga meer verschillende bronnen lezen. Nee, daar gaat nooit nog iets Nederlandstalig tussen zitten en dus snij ik keihard in mijn eigen bloggersvel. Ja, ik zal sneller mee zijn met de trending topics maar heb ik dat nodig? Wil ik alleen het beste lezen? Wil ik de mens zijn die zich een wielerliefhebber noemt en alleen naar de laatste 40 kilomter kijkt?

Voorlopig niet. Maar die twijfel is er. Soms. Nu. Moet ik zonodig die gek zijn die uit die mallotige eindeloze stroom de parels plukt, die anderen gewoon uit hun automatische applicatie kunnen halen. Wil ik die persoon zijn die denkt: deze nicheblog leest geen kat en die mens bezorgt me voor de komende drie weken een competitive advantage en als iedereen op deze kar zit, zit ik al lang weer op een andere.

Ik weet het niet. Echt niet.

Categories
Technologie

What If The Google Reader Readers Just Don’t Come Back?

Reader’s users, while again, relatively small in number, are hugely influential in the spread of news around the web. In a sense, Reader is the flower that allows the news bees to pollinate the social web. You know all those links you click on and re-share on Twitter and Facebook? They have to first be found somewhere, by someone. And I’d guess a lot of that discovery happens by news junkies using Reader.

Het blijft mij een raadsel. Ook om deze reden die ik trouwens twee, drie weken geleden bij Tech45 al aanhaalde (zou MG luisteren?).

Categories
Technologie

Wat na Google Reader?

Dat ik dus in de penarie zit, als Google Reader straks verdwijnt. Feedly zeggen de meesten. Ik heb het er niet zo voor. Digg is bezig met iets en Zite heeft op zes uur iets in elkaar geduwd wat meer een prototype dan een MVP genoemd kan worden.

Verondersteld kan worden dat de mensen achter Mr. Reader en Reeder ook bezig zijn met een backendsysteem en dat daar met haastige spoed web- of desktopapplicaties uit zullen gerold worden en dan zou ik eigenlijk ook nog wat voor de Android moeten hebben.

Dat alles op een rij. Al die als… dan… En waarschijnlijk en eventueel en misschien hebben mij wat aan het denken gezet en dan vind ik het nog maar eens jammer dat ik geen techneut ben maar wat als ik het kon, ik zou vanavond nog beginnen aan een wordpress voor RSS-lezerij. Open source en aan die major readers te knopen.

Of misschien bestaat er een aanzet voor zoiets en komt dat nu in een stroomversnelling. Of staan voor zoiets teveel (copyright)wetten in de weg en praktische (hoe krijg je dat qua opslagcapaciteit geregeld) bezwaren in de weg?

Categories
Technologie

Een motie van onbegrip

Er zijn twee soorten mensen. Je hebt mensen die Google Reader niet gebruiken, je hebt mensen die niet zonder kunnen. Google heeft beslist dat de mensen die niet zonder kunnen het toch zullen moeten leren. Ik hoor bij die categorie mensen.

Er zijn al honderden artikels geschreven over mogelijke alternatieven. Er zijn mensen die roepen ‘RSS is dood’. Ze zitten allemaal in mijn reader. O ironie. Straks zal ik ze lezenIk heb ze zo ongeveer wel allemaal gelezen en volgende week ga ik ze doorzoeken. Ik bewaar er voor latere lezing. Op 1 juli zal het gedaan zijn.

‘Mogen we niet gewoon betalen’, vroeg mijn lief toen ik het vertelde. Dat kan niet. Ik begrijp het niet. Klaar. Google zegt lenteschoonmaak. Ik dacht dat je dan je rommel de deur uit deed.

Het leek me geen cashcow. Het leek me niet dat er erg veel development in ging zitten. Soms dacht ik dat ze het bij Google vergeten waren dat Reader ook nog zoiets was.

Ik dacht dat ze bij Google aan de hand van mijn Readergedrag wisten wie ik was. Mijn interesses. Wat ik wil weten. Wat ik zoek en hoeveel tijd dat dan mag kosten. Op welke links ik klik en op welk ritme ik leef. Slapeloze nachten heb ik doorgebracht in Reader. Zonnige middagen op een terras. Avonden zij aan zij met mijn lief. Zij haar naaiblogs en ik de techneuterij.

Ik begrijp het niet. Ik ben er mentaal niet klaar voor. Verder ben ik het met AH eens.

Categories
Technologie

Een saai bericht over een week offline

Zeg eens Jan: hoe was het, zo een week offline? Geen afkickverschijnselen gehad? Heb je substitutieverslavingen aangenomen? Ben je onder de voet geweest? Nee. Eigenlijk niet. Blijkbaar was mijn stille vrees voor een verslaving overroepen. Het is meer een gewoonte denk ik.

Of ik dan niets bijgeleerd heb? Toch wel. Misschien moet ik die dingen maar eens wat meer afzetten. Het is niet zozeer dat ik alles gelezen wil hebben, het is met wat ik wil zeggen en tonen op een dag dat ik het moeilijk heb. Dat is nogal veel, zo blijkt uit de vaststellingen van de eerste dagen: kijk iets leuk, snel een instagrammeke doen? Kijk daar, een quote in het boek dat ik aan het lezen ben, tweetje? Niet dan.

Misschien moet ik wat vaker nadenken zonder dat er een blogpost moet zijn waarin beschreven wordt wat ik van een onderwerp vind waarna een betoog dat mijn gelijk als nooit tevoren laat weerklinken. Misschien moet ik al eens meer iets inslikken.

Misschien heeft Tijs wel gelijk als hij zegt dat ik soms te luid ben. Niet zozeer door wat ik zeg maar door de frequentie waarmee ik dat doe.

Misschien kunnen sommige dingen wel wachten. Dat wist ik niet meer. Overschatting van het ik. De mailbox van het werk is inmiddels tien dagen gesloten. Het is vakantie. Volgende week zie ik wel weer. Niet dat het me niet kan interesseren, verre van maar soms moet een mens zichzelf tegen zichzelf beschermen.

Nu. Ik ben terug. Vooral hier. En graag ook. Daar niet van.

Categories
Autohagiografie

Geheelonthouder

Het is sterker dan mezelf. Soms. Even een tweet. Interessant artikel lezen en delen. Eens kijken hoe de zaken draaien op een Facebookpagina. Had ik nog een mail? Snel nog even…

Persoonlijk en werk lopen in elkaar over bij mij. Ik ben me daarvan bewust. Niets tegen. Soms moet je eens zeggen. Gedaan. Even. Een week. Dat is 5,41 keer zo lang als de vorige keer.

Dat doe ik de komende 7 dagen. Van dinsdag 8 augustus tot en met 14 augustus. Digitale retraite. Niet een beetje. Dat werkt niet. Niet bij mij. Ineens het stopcontact er volledig uit. Geen internet voor mij. Geen telefoon. Geen fax. Televisie en lezen op de Kindle mogen wel. Lean back media.

Mijn collega’s zeggen dat ik het nooit vol zal houden. Misschien hebben ze gelijk. Misschien lees je hier binnen drie dagen een blogpost over onweerstaanbare drang en ontoerekeningsvatbaarheid in de nabijheid van communicatiemedia. Het is niet de bedoeling.

Als het dringend is, stuur je maar een kaartje.