Belijzer

Eigenlijk vind ik dat leuk, producten analyseren en dan een review schrijven. Als ik een fabrikant was, ik zou al de producten die ik op de markt zou brengen zelf testen. Ik zou vragen aan mensen die ik niet ken om mijn product te testen. Leden van mijn beoogde doelgroep maar ook enkele lukrake slachtoffers die ik dan van een mooie titel zou voorzien.

Ik ben in de overtuiging dat elke fabrikant dat zou moeten doen. You’ve got to know the product baby. Kennis. Uitgangspunt van elke rechtgeaarde marketeer, communicatieverantwoordelijke, sales rep… employee quoi.

Dit alles om te zeggen dat ik nog eens een product ga reviewen. Het gaat hier over de Nokia 2630. De Nokia wat zal u zich afvragen? De Nokia 2630 zeg ik u. Hét toestel voor de ambtenaar met een A-statuut. Het ziet er zo uit:

Als werknemer van de Vlaamse overheid kreeg ik, net als nog heel wat collega’s dit toestel in handen gestopt tijdens één van mijn eerste werkdagen. Kwestie dat mijn collega’s mij ook buiten mijn werkuren kunnen bereiken ;-).

Misschien ben ik verwend maar ik ben hier wel de reviewer hé, dus sta mij even toe van jetje te geven. Geen enkele manager bij Nokia heeft volgens mij ooit met dit toestel gewerkt. Het symbian OS, daar kan ik kort over zijn, dat is niet gemaakt om iets in terug te vinden. De ingebakken processor is van dien aard dat ik soms denk dat ik zelf sneller kan rekenen. De camera is niet gemaakt om foto’s mee te nemen en last but not least: het telefoongedeelte is niet gemaakt om mee te bellen.

Het kan aan mij liggen maar de mensen begrijpen niet als ik wat tegen hen zeg. Zeker niet als er wat achtergrondlawaai is. Met mijn andere telefoon heb ik dat niet. Net zoals het feit dat ik ook de beller vaak niet kan verstaan. Flarden, dat wel, als je je net in een anechoische ruimte bevindt of in een isoleercel.

Ik begrijp dat de Vlaamse Overheid niet met geld hoeft te gooien als het op GSM’s aankomt maar ik vind ook dat een bedrijf als Nokia dit soort telefoons niet zou mogen maken.

Nee serieus, mensen van Nokia, leg mij dat eens uit. Mensen kopen een merk. Als ze daar tevreden over zijn, overwegen ze bij een volgende aankoop opnieuw je merk. Met een goeie verkoper of een actie of een pakket kan je die misschien upgraden naar een beter toestel waar je meer marge op haalt.

Het is ook maar mijn mening. Maar aan de Albert II Laan kan je volgens mij nog wel wat mensen vinden die deze mening onderschrijven.

Een telefoon met een hoek af

Een tijd geleden schafte ik mij een nieuwe GSM aan. De oude was versleten enzovoort enzoverder. Het probleem: ik was verknocht aan mijn HTC4350 en zijn fysieke toetsenbord, ik wilde een Android-GSM wegens integratie met google apps en de platformonafhankelijkheid.

Lang beraad geschiedde. Een iPhone, een motorola droid, een Nexus One, een HTC Hero? Een Motorola Droid zou het worden.

Daarom kocht ik een HTC Hero. Ik verklaar mij nader: de Droid/Milestone is tot nader order nog altijd niet in België beschikbaar. En ik ben conservatief. Voila, daar. Op uw bord. Ik heb graag een winkel waar ik kan gaan zagen als het niet in orde is. Dat die mens daar niet kan aan doen, ik weet dat. Na de saga met de HP Messenger die we voor mijn lief kochten al helemaal.

Een hero ziet er zo uit:

Ik vind dat wel tof, zo’n GSM met bijna letterlijk een hoek af.

Hij doet alles wat ik vind dat een GSM vandaag moet doen: bellen, sms’en, mailen, foto’s nemen, twitteren, synchroniseren van agenda en contacten, surfen via wifi of 3G, barcodes scannen, inchecken op location based sociale netwerken, documenten en spreadsheets openen en aanpassen, muziek herkennen die op de radio komt, live video streamen, bloggen, gebouwen in de omgeving herkennen, pdf’s openen, de weg wijzen. Meer moet dat voor mij niet zijn.

Ja, ik had liever een fysiek toetsenbord gehad en ja, het scherm van een iPhone is groter en ja, een geheugen van 2Gig is beperkt (uitbreidbaar tot 32). Maar alles gaat bij mij toch op de cloud of anderzijds van mijn telefoon weg. Misschien dat ik voor op reis of voor als de kleine er is nog wel eens een groter kaartje aanschaf.

Tevreden dat ik ben van dat ding, dat is nog nooit gecrashed, wat mijn vorige HTC wel al eens durfde doen (zeker op het laatste) en de synchronisatie met google apps, daar kan ik lyrisch over worden.

Ik ben een creatieve geest en dus is dingen bijhouden niet mijn sterkste kant (als je een excuus zoekt kan je het maar beter mooi zoeken). Met die synchronisatie met apps over de cloud ben ik er zeker van dat ik geen dubbele afspraken maak, wat met mijn beroepssituaties dezer dagen best wel handig is.

Ik weet dat andere telefoons dat ook kunnen maar kijk, het gaat ‘m ook om het gevoel dat zo’n telefoon je geeft, vind ik. En hij doet alles wat ie moet doen. Hij zal wel even in dienst blijven.

Oh ja, er is nog wel een nadeel. Mijn Hero draait nog steeds Android 1.6. Daarom kan ik google goggles niet installeren en ongetwijfeld mis ik nog leuke dingen. Maar het schijnt er aan te komen, de update naar 2.0 2.1 (dank u Rob voor de correctie).

Handig vind ik dat. Koop je een telefoon en kan je die veranderen met de software. Open source. Dat ook. Kan je zelf dingen bijschrijven (dat laatste geldt bij mij alleen in theorie).

Niet beschikbaar…

Hier zou normaal gestaan hebben dat ik deze telefoon had besteld. Ik zou lyrisch geworden zijn over zijn OLED-scherm, ik zou verteld hebben over de 1GHZ processor, ik zou uitgeweid hebben over de kleuren van de trackball en de kwaliteit van de camera. Maar het zal voor een andere keer zijn. Voorlopig moet ik nog even voort met mijn HTC4350.

Het is eigenlijk niets om over te klagen maar toch… In tegenstelling tot eerdere berichten wordt het deze. Of ook weer niet. Kiezen, het is niet mijn beste kant.