Van 538 naar 0 in vier seconden

Heb jij dat ook dat, eens je de gewoonte hebt iets te lezen, daar dan moeilijk afscheid van kan nemen? Zo’n social media today waar dan per week één interessant artikel op staat? Zo’n blog waar je ooit eens een leuk verhaal las en sindsdien de belevenissen van dochters en echtgenoten aan het lezen bent van mensen die je geeneens kent?

Ik dus wel. Het moeilijke zit ‘m in het schrappen. Telkens je denkt: eens kijken wat ik van dit of geen blog de laatste tijd nog heb opgestoken, is er wel een te reden te vinden om het nog een kans te geven.

Dat je die mails toch misschien wel op zaterdag mag sturen omdat dat beter opencijfers en minder uitschrijvingen met zich meebrengt, dat je misschien beter om de andere dag je facebookpagina update in plaats van dagelijks. Handig om weten maar moet ik ook weten dat echt iedereen op facebook zit en moet ik dat drie keer per dag, per week of zelfs per maand weten?

Maar welke van de twee? Inside facebook of allfacebook? Readwriteweb of Thenextweb? De volledige feed of alleen stukjes? Soms heb je een botte bijl nodig. Wat zeg ik? Een pletwals. Een buldozer. Een bom. Alles weg!

Gisteren -echt waar- heb ik op de knop gedrukt. 538 RSS-feeds. Select all. Unsubscribe. Trop is teveel. Zoals de ongelezen teller in Google reader doodloopt op 1000+ (there’s an app for that in firefox en chrome) blijft de totaalteller staan op 300.000+. Ik zit daar al een tijd over. Ik heb teveel gelezen. Lange tijd.

Het was nodig. Grote kuis. Iedereen eruit. Jij ook. Nieuwe strategie. Wat ik miste heb ik er meteen terug in gestoken. Ik heb een screenshot genomen waar alles op staat maar ik denk niet dat ik er ooit nog naar kijk. Ik heb nu 55 abonnementen waarvan er sommigen maar één of twee keer per maand een blogpostje plegen.

Ik zal binnenkort naar verhouding waarschijnlijk opnieuw veel lezen. Maar dat moet ik ook. Dat is een deel van mijn takenpakket. Dus van die veelvuldige linkjes op mijn twitteraccount ben je nog niet af.

Over (mijn) infobesitas

Infobesitas (de) v., de angst om iets te missen en/of er niet bij te horen. Wordt beschouwd als een ziekte en zou in het najaar wel eens een buzzword kunnen worden. Of in de komkommertijd. Misschien.

In elk geval, ik lijd aan een milde vorm van infobesitas. Geloof ik. Nu al. Al lang voor het buzzword eigenlijk. Vooral de angst om iets te missen of niet te weten durft zich bij mij wel eens manifesteren. De angst er niet bij horen ben ik wat ontgroeid.

Misschien wel omdat ik ook nu weer een Girl Geek kon overtuigen om mij mee te nemen naar de Brussels Girl Geek Dinner over infobesitas. Kon ik dat missen? Neen. Uiteraard niet. Ook informatie over informatieoverload is een kans om informatie te vergaren. Dankuwel Melanie! Kudos en Karma en alles!

Want ja, ik hoor bij die generatie die zichzelf geconfronteerd ziet met een informatieoverload. De generatie Y die wel is aangezet om steeds bij te leren, steeds bij te blijven maar nooit tools aangereikt heeft gekregen om de daarmee gegenereerde informatiestroom in goede banen te leiden. Voorlopig zien wij er zo uit (foto van Sara):

Dus dienen wij ons te bekwamen in dergelijke filterdingen. Informatie verzamelen, tips and tricks oprapen om betere filters in de hersenen in te bouwen. Daarbij was de lezing die Tom Palmaerts van trendwolves gaf een interessant meepikkertje.

Tom is een goeie spreker. Bij momenten confronterend voor het publiek dat zich in mijn leeftijdscohort bevindt weet hij net dat aan te raken wat je weet maar niet de vinger op kan leggen. Hij gaat net zover, zegt net zoveel dat je zelf de rest in kan vullen.

Met name op social mediavlak (de gelegenheid werd niet voor niets gesponsord door de mensen van microsoft) loopt er nog wel eens iets mank bij mensen. Ik heb dat minder. Wat mijn vrienden op facebook uitsteken, ik zou het u niet kunnen vertellen. Ze krijgen soms kinderen zonder dat ik er erg in heb.

Google reader. Daar ligt mijn infobesitas. RSS-feeds. Meer en nog en alles interessant. Daar zullen de door microsoft voorgestelde producten hotmail (nieuw en écht verbeterd) en MSN messenger (nooit écht mijn ding geweest en nu niet overtuigend en onoverzichtelijker dan ooit) niet veel aan veranderen.

Rest mij Clo te bedanken voor de weeral vlekkeloze organisatie, Tom voor de interessante presentatie en de rest voor jullie gezelschap.