Met een iPad in de hand

Vorige week heb ik mij een iPad mini gekocht. 32GB, 4G en WiFi. Het is de eerste tablet die ik kocht. Eerder had ik er al wel eens een paar getest. Zelfs de Blackberry en die op Windows, weet je nog?

Eigenlijk was mijn voornaamste eis dat ik met dat ding de hort zou op kunnen zonder dat ik mijn laptop zou moeten meedoen. 10 inch past niet in mijn man bag sjakosse en het zou dus iets klein worden.

Het had de Nexus 7 kunnen zijn maar omdat niemand bij Google dacht dat je zoiets handig ook op plaatsen zonder of met beperkte WiFi-toegang zou willen gebruiken wachtte ik tot de iPad mini beschikbaar was.

Beschikbaar als in: Jan gaat naar de winkel, Jan kiest het kleur en een hoesje, Jan betaalt en gaat naar huis.

Het is een heel leuk toestel. Hoewel iOS nogal een tegenvaller is qua gebruiksvriendelijkheid (voor de settings van een app moet je naar de settingsapp?!?) en design (sorry maar die apps op Android zijn niet minder afgewerkt).

Het zijn wittebroodsweken tussen haar en mij maar mijn MacBook Pro is gelijk nog niet veel uit de kast geweest de voorbije week. Hoewel tikken hier een pak minder snel gaat dan op een echt toetsenbord, vind ik het meevallen. Swiftkey voor iOS, dat zou een pak schelen.

Zo. Dan nu verder feeds lezen. Zonder zever. Beste leesdevice ooit. Reeder voor Mac kon mij al behoorlijk bekoren maar op dit masjien is het werkelijk een topper (enfin, integratie van meerdere twitteraccounts, buffer en tumblr daargelaten). Ik ben geen gemiddelde gebruiker vrees ik.