Categories
Autohagiografie Maatschappij

Strangers on a train

Ahmed stapte als eerste van de groep op de trein. In zijn spoor tig kinderen van zijn leeftijd. Begeleiders ook. Een van hen verordoneerde de kinderen in stilte een plaats te zoeken. De boodschap over de stilte werd zo hard gebracht dat haast de hele wagon ervan op moest kijken. Dat was ook de bedoeling denk ik. Metacommunicatie heerst.

Hij was me bijna voorbij maar kreeg in het passeren mijn iPad in de gaten. Daarmee was ik een voldoende goede partij bevonden om een half uur van zijn tienjarige leven mee door te brengen. Ahmed zou met mij de treinrit tussen Lokeren en Gent doorbrengen. Een meisje kwam erbij. Daarna de begeleidster.

Het lezen was nu wel gedaan. Twee priemende ogen lieten mijn scherm geen seconde los. Geen idee hoe dat bij jou zit maar ik kan niet samen lezen. De begeleidster gaf les vertelde ze en moest daarvoor vroeg opstaan. Het meisje luisterde. Ahmed kon het niet raken. Hij communiceerde alleen door zijn kijken. Wat. Doe. Jij? Ik las feeds en ik deelde sterren uit. Zijn ogen fonkelden. Ik kon me niet meer concentreren.

Op het moment dat de Kindle het kleine treintafeltje raakte, kon hij het echt niet meer binnensmonds houden. Wat is dat? Zijn stem sloeg net niet over. Een soort boek, zo begon ik, de,ogen van de begeleidster schoten van Ahmed, naar mij, naar het zwarte ding dat onderwerp van discussie was. De verontschuldigingen naar mij en de vermaning naar hem was ze al aan het formuleren. Laat mijnheer met rust.

Wij lieten ons niet afschrikken. Hij zeker niet. ik was hem aan het toelaten. hij had mijn cocon doorbroken met zijn ogen en mij de laatste tik gegeven met dat net niet overslaande stemmetje. Ik sloot de oortjes aan, toonde welk boek we zouden gaan lezen en ik drukte op Play. We deelden een koptelefoon. De stem in zijn oren vertelde over Einstein en daarna over Whittle en von Ohain. Hij hoorde de woorden, wees ze aan op het scherm en riep luidkeels. Rocket! Popular! Beginning!

Hij wou weten waarover dit ging en waarom ik dingen die ik niet helemaal kon bevatten toch wilde lezen. Ik moest vertellen in welke winkel ik die boeken dan kocht en waarom ik niet gewoon een boek op papier las. Ik deed mijn best om te antwoorden. Ik vertelde over school en daarna werken en toch graag meer willen weten. Ik dacht over de wereld waarin Ahmed opgroeit en de wereld van mijn zoon die mijn Kindle gewoon papa’s boek noemt en de iPad ziet als tekenblad.

In Gent Dampoort vergat hij bijna zijn zwemzak die hij nochtans zorgvuldig had gepakt. Het gebeurde niet elke week dat hij kon plonzen in het vernieuwde zwembad van Gent. Hij wilde verder reizen, vertelde hij, goed wetend dat dat niet kon. Hij haalde het oortje dat ik hem had gegeven pas op het allerlaatste moment uit.

We drukten elkaar de hand. Ik wilde iets zeggen over goed je best doen op school maar ik besefte dat ik zelf een belabberde middelbare scholier was en geen uitzonderlijke student. Ik wenste veel plezier bij het zwemmen.

Titel = film van Hitchcock

Categories
Technologie

Exclusive: Amazon’s $79 Kindle Costs $84 to Make

That’s not too expensive for a personal point of sales.

Categories
Uncategorized

Lieve uitgevers

Lieve lagelandsuitgevers,

Aan de andere kant van de oceaan is een grote boekenverkoper en die heeft al een tijd een eigen boekleestoestel. Het heet de Kindle.

Tot nu was het hebben van zo’n ding best uniek. Iedereen met wat centen wil een tablet van een producent met een fruitlogo. Nu heeft die boekenverkoper aan de andere kant van de plas het zo bekeken dat hij een draagbare editie van dat ding met het fruitlogo maakt die daarenboven maar half zo duur is.

Het zou dus wel eens kunnen dat die dingen ook onze richting uitkomen. Wij lagelanders zijn nog niet zo van de e-commerce maar tegenhouden zal je dat niet. In het Verenigd Koninkrijk koop je ze zo in een winkel tegenwoordig. Straks liggen ze ook in Duitsland, let op mijn woorden.

Zeg niet dat ik jullie niet verwittigd heb.

Jan

Categories
Autohagiografie

The Kindle General

In Gent woont een designer en zijn naam is Micha Symoens (leuk portfolio). Hij is ook bekend onder de naam Sweetcharlie op Twitter. Hij is een beetje te gek. Echt. Hij doet een 365 dagen project en mensen die 365 dagen projecten doen verdienen respect.

Micha heeft zich op avatars gestort. Hij verbetert die dingen. Enfin. Doet er wat creatief mee en zet ze dan op een blog. De resultaten zijn tot nu toe allemaal beter dan het origineel, ik denk dat design daar zo wat omheen draait.

Dus vroeg ik Micha of hij niet ook eens mijn avatar onder handen willen nemen. Nu heb ik met dat ding (het origineel) een haat-liefdeverhouding. Het is te streng, het ziet er verdomde arrogant uit. Enfin. Voor verbetering vatbaar. Er zijn ook goeie elementen aan vond ik. Vind ik. Denk ik. Het is misschien een deel van mezelf dat ik niet ben maar een beetje zou willen zijn. Soms.

Micha maakte er dus zijn versie van. The Kindle General. Ik vind het wat hebben. Correctie. Ik vind het leuk. Die Kindle tussen de broeksriem maakt het wel af vind ik. Dat relativeert heel de boel. Hou dat project in de gaten zou ik zeggen. Of vraag (heel lief) aan Micha of jij er ook tussen mag.

Categories
Technologie

De kindle en Nederlandstalige boeken, het ultieme niet-antwoord

Amazon (die van de censuur en de Amerikaanse culturele waarden weet je wel) verkoopt geen of nauwelijks Nederlandstalige boeken voor de Kindle. Dat is een nadeel. Zowel voor de consument (waaronder ik dus) als voor de uitgevers en auteurs.

Ik liet er mijn aankoop niet voor. Toch was ik benieuwd of dat er toevallig niet zat aan te komen. Daarom stuurde ik (op 12 december 2010) een mailtje naar boek.be, de overkoepelende belangenverenigingen van de Vlaamse Boekverkopers, Vlaamse Uitgevers en Boeken Importeurs.

Beste,

Recent kocht ik een Kindle om mijn e-books te lezen. Ik begreep dat de Vlaamse e-boeken niet compatibel zijn met deze standaard. Zit dit in de roadmap of helemaal niet?

Met vriendelijke groet,

Jan Seurinck

Op die mail kwam twee dagen later (14 december 2010) een keurige reactie:

Beste,

Met de kindle kunnen enkel boeken gelezen orden die gekocht worden via Amazon.
Dit is een monopoly (sic.) van Amazon.

Met vriendelijke groeten,
Helpdesk e-Boek.org.

Van dat soort antwoorden krijg ik het dus hé. Een antwoord zo naast de vraag en volledig incorrect bovendien, dat ik daar dus geen antwoord op kan formuleren.

Wie dat wil kan mijn blog. Dit. Wat je hier leest, kopen via amazon. Dat verkopen kan je gewoon met een aanvraagformuliertje regelen, kijken ze even of er geen illegale dinges opstaan en dan kan je beginnen. Niemand heeft mijn blog ooit gekocht maar het kon. Ooit. Toen wilde ik dat wel eens zien.

Maar boeken dus. Even googelen op how to sell your book via amazon, levert iets meer dan 7 miljoen resultaten op. Niet dat dit allemaal even relevant is, maar toch. 7 miljoen is niet niks. Zoek je iets specifieker op ebook, dan kom je al snel op de pagina die je nodig hebt: hoe publiceer je een e-boek voor de kindle? Gewoon hier klikken.

Monopolies. Ze zijn niet meer wat ze geweest zijn.

Categories
Uncategorized

Die keer dat ik mij miskocht bij Amazon

Op de Kindle kan je samples van boeken aanvragen. Meestal de inleiding en het eerste hoofdstuk van een boek. De inhoudsopgave soms. Kan je inschatten of je het boek wil of niet. Wanneer ik ergens een naam hoor vallen, durf ik al zo eens eentje op te vragen.

Vrijdag hoorde ik bijvoorbeeld over het boek Outliers van Malcolm Gladwell. Ik vroeg de sample aan en begon eraan. Het beviel niet zo. Echt. Dat schijnt een bestseller. Dan maar The Shallows beginnen. Dat had ik al een weekje staan wachten voor een test. Gelezen en goedgekeurd. Dit zou mijn volgende boek worden.
Klik en klak en back en terug en oeps en ha! gevonden. Buy this book now. Vaneigenst! Ja, ik wil. Fuck. Verkeerd. Back! Back! Back! Te laat.
Per abuis die Outliers gekocht toch niet gekocht zeker? De Amazon-service heeft nogal een goede naam maar toch. Zo gekocht en alles is toch gekocht zeker? Googelen maar. Kijk een link! Telefoonnummer ook. Mailtje gestuurd dan maar.
Autoreply. Dat ik binnen de 12 uur iets zou horen. Op een zaterdag. Dit zou wel niets worden. Maar kijk. 7 uur en 57 minuten later was het al zover. Of ik even mijn wifi kon opzetten, dat het dan verwijderd zou worden. Volledige terugbetaling toe.
Azo de max en niet moeten zagen of klagen en niets. Geweldig.
Categories
Maatschappij

I live in the future and here is how it works

Nick Bilton was mij vooral bekend van de New York Times Bits blog en dus van mijn RSS-lezer. Op wandel door de Amazon boekenwinkel kwam ik het als bij toeval tegen. Niet dus. Dat aanbevelingsalgoritme van Amazon zit echt wel goed in elkaar.

Sample aangevraagd (best handig, ook voor niet Kindle gebruikers trouwens, kan je via een windows of apple programma’tje) en gelezen. Goed bevonden. Boekje helemaal besteld en twee minuten later aan het lezen. Een gemak, dat e-lezen.

Het boekje is geen literair meesterwerk. Dat moet gezegd. Bilton doet het verhaal van hoe hij als redacteur bij de Times besluit zijn papieren krant op te zeggen omdat hij niet meer aan lezen toekomt en het nieuws op zich toch al heeft gehoord. Dat vertelt hij dan op een congres en hij krijgt tegen zijn buzze. Vernieuwend is het ook al niet denk je dan misschien. Met die toekomst valt het allemaal nogal mee.

Toch is het een interessant werkstukje. Niet alleen omdat er aan het begin van elk hoofdstuk een QR-code staat die verwijst naar bijkomende informatie en de weblinks in het boek werken. Dat op zich al is een vernieuwende ervaring. Dat je zo’n boek zit te lezen en dan overschakelt naar je telefoon of je browser.

Vraagje voor amazon-google tussendoor: er bestaat al een chrome-to-phone functie, ik zou een Kindle-to-chrome toepassing ook niet mis vinden. Misschien gewoon hopen dat Stef zich een Kindle aanschaft. Dan komt dat er wel 😉

I live in the future heeft één grote verdienste, het zet dingen die je vaak al weet (we gaan veel meer online lezen, papier zal nog wel een tijd bestaan) in perspectief en het geeft meteen ook een inkijk naar de achterkant van zo’n krant. Daar heb je soms het gevoel dat hij dit beter als niet-werknemer had geschreven. Soms denk ik: “trap toch nou es door man, ofwel schrijf je dit boek of je schrijft een interne nota, ik ben jouw publiek, niet je werkgever”.

Waarom moet je het boekje dan lezen. Wel. Voor de body. Om de dingen die je zo logisch vindt en vertelt en alle dagen ziet in een ruimer kader te zien. Voor de achtergrond en om een aantal dingen die je weet met een onderzoekje te staven.

Je kan het boekje hier vinden bij Amazon

Categories
Technologie

Kindle3, de ultieme crossover tussen digitaal en analoog

Vorige week arriveerde hier de Kindle, de e-boek lezer van Amazon. Heel veel tijd om ermee te spelen heb ik nog niet gehad maar toch, ik weet wat ik aan het toestel zal hebben. Denk ik. Voor om en bij de 193 dollar of 145 euro kan je ook niet sukkelen.
De Kindle werkt op de e-ink technologie en dat is heel fascinerend. De knopjes, het plastic, de aansluitingen herinneren eraan dat je een digitaal toestel in handen hebt maar als je het even vergeet en je kijkt is dit de ultieme crossover tussen analoog en digitaal.
Ik kocht het model zonder 3G want hoewel ik plan meer op de trein te gaan lezen, geloof ik niet dat ik ineens onderweg een boek wil gaan kopen of dat ik niet kan wachten tot thuis om een interessant citaat de wereld in te sturen. Als het echt zo dringend is, heb ik anders nog wel een toestel of twee waarmee ik dat kan doen.
De leeservaring

Lezen op de Kindle is lezen in een boek. Klaar. Duidelijk. Dat is geen marketingtaal, dat komt niet recht uit het begeleidende boekje. De Kindle is de beste analoge digitale ervaring die je je voor kan stellen. Echt. Je hebt het gevoel een toestel met ingebouwd papier vast te houden. Je vergist je ook nooit in het omslaan van een blad. Ook dat is handig.

In tegenstelling tot de iPad (het is een ander toestel met andere toestellingen, I know) is de Kindle een handig leestoestel. Het weegt drie keer niets. Niets is om en bij de 50 gram zodat de HTC Desire HD met zijn alu body ongeveer evenveel weegt. Ander toestel. I know.
Boeken en vooral de keuze daarvan
Nee, je kan niet alle  boeken kopen. Al helemaal geen Nederlandstalige. Dat ligt niet aan het toestel of Amazon maar aan het lokale boekenbedrijf. Ook Engelstalig kan je lang niet alles kopen. Dat is bijvoorbeeld het geval met het boek Flat earth news, dat ik wel heb gelezen maar niet gekocht. Dat wilde ik naar aanleiding van de actualiteit even binnenhalen maar oeps. Niet beschikbaar. Jammer. No sale there.
The content of a new medium is an old medium, zo luidt het adagium. Klopt hier alvast. De boeken die ik kocht bevatten heel wat interessante bronverwijzingen. Naar boeken, naar websites. Daar zou heel makkelijk een link van te maken zijn. Als auteurs er wat handig mee omspringen zouden ze hun boekenprijs kunnen drukken door affiliate links op te nemen. Voorlopig gaat dat feest echter nog niet door.
Als gebruiker kan je via het  Gutenberg Project ook enkele boeken, nu ja, enkele honderden, binnenhalen waar niet langer auteursrechten op rusten. Probeer dat maar eens in de Fnac of Standaard boekhandel.
Aanduiden en annoteren
Een van de voornaamste redenen waarom ik een Kindle kocht is de annotatiefunctie en de daarmee samenhangende zoekfunctie. Eigenlijk wou ik onder het lezen altijd al aantekeningen maken in de marge maar dan is het boek geschonden en misschien lees ik het boek later met een andere mindset en dan storen die dingen alleen maar. Annoteren op de Kindle is dead easy.
Daarenboven geeft de Kindle aan wat de meest aangeduide passages zijn. Als je dat stoort, kan je dat uitzetten. Ik heb het aan staan. Het is alsof je je boek van de rest van de wereld hebt geleend met hun aanduidingen erin. Niet dat ik het dan steeds met mijn medelezers eens ben, maar dat is een ander verhaal.
Wel een issue (en dat heeft de kindle app op de mac en android ook) is de manier waarop het toestel omgaat met woorden en leestekens. Als je een zin hebt met een nevenschikking tussen gedachtenstreepjes, dan staat het eerste leesteken na het laatste woord en het daar op volgende woord daar aan. De Kindle kent echter geen leestekens zo lijkt het.  Hij neemt dan ook aan dat dit een woord is uit twee delen. Waardoor je een slordige aanduiding krijgt. Dat moet er softwarematig wel uit te krijgen zijn lijkt me. Alleen is dat nog niet zo.
Citeren
Leeservaringen delen, is eveneens mogelijk. Met de facebook- en twitterintegratie kan je citaten de wereld in sturen met een druk op de knop. Enfin, met een druk op twee knoppen. Alt-enter. Het citaat krijgt een amazon.to-link en een #kindle hashtag en heeft natuurlijk de bedoeling boekjes te verkopen. Ik ben er nog niet uit of ik dat wel ga gebruiken. Misschien dat ik eindelijk een alibi heb gevonden om een tiende twitteraccount te openen.
No color
De Kindle3 heeft enkel zwart en wit. E-ink met kleur is niet te combineren met een lage verkoopprijs. Of dat een probleem is? Als je kunstboeken wil gaan lezen wel ja. Als je tuk bent op magazines. Dat weet je op voorhand. De meeste boeken die ik lees en las bevatten echter geen kleur, behalve dan in de overdrachtelijke zin van het woord.
Alles opgeteld
Of ik tevreden ben van mijn aankoop? Jawel. Ik had het veel eerder al moeten doen. Maar mijn eeuwige getwijfel ook hé. Volgens mij wordt dit één van dé aankopen van 2011. Geen zever. Echt. Je voelt nauwelijks dat je dat ding in de hand houdt, het leest als een echt boek maar dan zonder dat het dichtplooit als je even rechtstaat om je een glas in te schenken.
Als je de Kindle via deze link koopt, dan heb ik er ook iets aan.
Categories
Technologie

Kindle? iPad? iPad! Kindle!

[vc_row][vc_column width=”2/12″][/vc_column][vc_column width=”8/12″][md_text md_text_title1=”” md_text_title_separator=”no”]Als het op de aankoop van gadgets aankomt, ben ik hopeloos. Echt. Dacht ik vorig jaar een Kindle te kopen, komen ze met geruchten van een Apple e-reader. Dat bleek de iPad en toch iets helemaal anders.

Ik twijfelde.  Wachtte de reacties en eventuele kinderziektes van Apples tablet af. Las reviews. Kocht bijna een iPad. Kocht bijna een tweedehandskindle van Sigrid. Vond de mogelijkheden van de Kindle te beperkt. Kocht bijna een iPad.

Hoorde over een Android tablet. Vond de Samsung Galaxy Tab te duur. Kocht bijna een iPad. Vond een tablet computer overkill voor mijn doelstelling van e-reader. Kocht bijna een Kindle. Kreeg de nieuwe voorwaarden en de bijhorende boete van de bibliotheek te zien. Las over een nieuwe iPad, aan te kondigen in Q1 van 2011. Deed de boeken binnen en kocht een Kindle.

Waarmee ik maar wil zeggen: ik twijfel vaak te lang over die dingen. Met mijn telefoon toen was het net zo. Straks komt Amazon natuurlijk met een Kindle in kleur zoals bij de Nook van Barnes and Noble of iets tussen de e-ink reader en de tablets.

Nee, ik ben daar niet goed in, in gadgets kopen. Twijfelen. Wachten. Evalueren maar vooral denken: waarom zit zus of zo niet in dit of dat toestel. Neem nu het syncen van zo’n iPad, dat dat nog met een kabeltje moet, ik vind dat zo 2002, over dat soort dingen struikel ik dan, terwijl dat voor mijn iPod classic sowieso al moet. En dat ie net niet in mijn sjakos past.

Een Kindle. Vermoedelijke leverdatum 12 januari. Dat is nog wat wachten. Ik weet het. Als ze nu maar niet in tussentijd met iets nieuw afkomen.[/md_text][/vc_column][vc_column width=”2/12″][/vc_column][/vc_row]

Categories
Technologie

Over de boekenkast

[vc_row][vc_column width=”2/12″][/vc_column][vc_column width=”8/12″][md_text md_text_title1=”pixflow_base64IA==” md_text_title_separator=”no”]Toegegeven, ik heb ze ook. De verboden boeken van De Morgen. Toegegeven, in ons fictieboekenrek nemen ze een niet onaardig deel van de ruimte in. Toegegeven, wij hebben een wereldgeschiedenis met Knack-kaft. Toegegeven, ik heb ze niet allemaal gelezen. Lang niet.

Trots ben ik daar niet op en boeken nemen plaats in en plaats heb je nooit op overschot. Daarom heb ik dan ook besloten geen boeken meer te kopen. Niet in papieren versie. Want de geur van boeken, als ik die al ruik, vind ik niet zo heel bijzonder. Het gevoel van papier doet me denken aan mijn vakantiejob bij Roularta. De bibliotheek is niet meer wat het ooit was.

Nee, doe mij maar een eBook, dat is de toekomst. De Kindle staat op mijn lijstje voor het najaar. Je bibliotheek in je man bag, dat is nog eens de 21ste eeuw. Nu wordt er over eBooks nogal lyrisch gedaan. Dat het de mensen aanzet tot lezen bijvoorbeeld.

Want mensen die Kindles en iPads en Dell Streaks en Sony Readers hebben, die kopen daar boeken op. Veel boeken. Mensen die een elektronisch boek (hoe correct Vlaamsch klinkt dat?) gekocht hebben, geven ook aan meer te lezen. Tot 40% meer. Lulkoek.

Mensen met eReaders gebruiken hun toestel vaak, want dat doe je nu eenmaal met toestellen. De mensen die een televisietoestel in huis halen om drie maand als decorstuk te dienen zullen vast ook op één hand te tellen zijn. Dat ze meer boeken kopen zeg je?

Waarom denk je dat ik hierboven uit de boekenkast kom en spreek over de boeken van De Morgen? Het is niet omdat er in de laatste jaren meer kookboeken dan ooit zijn verkocht, dat er ineens meer gekookt wordt. Beter misschien. Daar heb ik geen weet van als daar cijfers over bestaan.

De one-click-buy van Amazon en iBooks en ongetwijfeld ook bol.com zijn de nieuwe spaaracties. Straks lopen we met een ongelezen bibliotheek rond. Gelukkig blijft deze wel draagbaar.[/md_text][/vc_column][vc_column width=”2/12″][/vc_column][/vc_row]

Categories
Technologie

Boek

Er is wat vreemds aan de hand met het boek. Boeken leven meer dan ooit. Iedereen literatuur! Iedereen een boek! Iedereen roman! Iedereen poëzie! Lezen én schrijven. Het boek was nooit zo toegankelijk. Het boek zoals we het kennen loopt op z’n laatste benen.

De Kindle van Amazon verovert Amerika, Apple zet met de iPad een wel erg sterke tegenzet in het boek-van-de-toekomst schaakspel. Het ziet er naar uit dat we na onze CD’s binnenkort ook onze boeken het huis uit kunnen doen en dat we dus weer wat meer plaats zullen krijgen in onze livingkasten.

Bibliotheken en verkopers van (vooral nieuwe) boeken kunnen alvast hun hart vast gaan houden. We vergeten vaak hoe snel het kan gaan. We vergeten dat eens het woord ‘boek’ niet langer per definitie de gedachte aan een samengebonden of genaaid aantal bedrukte bladen oproept, de neergang is beslecht. We vergeten dat de generatie na ons zal opgroeien met de realiteit van een boek-op-een-toestel.

Intussen wordt er geschreven. Zoveel mogelijk. In alle talen van Babylon. En wordt er gelezen. De wereld is informatieziek. De zucht naar meer klinkt luider dan de schreeuw naar minder.

Boek. Op de grens tussen verleden en heden. Op de rand van morgen. De toekomst van het boek ziet er, met uitzicht op een nakend einde, positiever uit dan ooit.