10 gebeurtenissen die mijn noughties kleurden

Het is de tijd van de decenniumoverzichten. Hoewel het mijn stellige overtuiging is dat volgend jaar pas het eerste decennium van het derde millennium na Christus voorbij is, wil ik toch graag meedoen met de hype. Als er ergens een hype te vinden is, dan doe ik graag mee.
Daarom heb ik onderzoek gedaan in mijn persoonlijke geschiedenisboek en gekeken wat ik me, net voor ik volledig dement word, nog zal herinneren van de jaren nul ofte de noughties.
  • Ik was twee maand in Spanje

De eerste maand met mijn neef Kenny in 2000 en een maand met mijn lief in 2001. Leuke tijden. Veel gezien. Wonderbaarlijk ook hoe een reis afhangt van je reisgezel. We spoorden met een Eurorailkaart en zagen bijna alle grote Spaanse steden. Ik kan het aanbevelen.

  • Ik leerde mijn lief kennen

In Gent, alwaar wij beiden studeerden. Ik zie haar nog altijd graag. Ze wil niet graag op internet. Dat begrijp ik. Daarom noem ik haar hier gewoon ‘mijn lief’.

  • Ik fietste samen met mijn vader naar Italië

Moet je echt eens doen, het is geeneens zo ver. Negenhonderd en nog wat kilometer. Fiets je zo bij elkaar. Ik deed het samen met mijn vader, dat is eigenlijk ook wel speciaal.

  • Ik studeerde af als communicatiewetenschapper

Eén keer herexamens en op het einde afstuderen met onderscheiding. Een thesis geschreven die sedertdien niet meer is opgevraagd en niet door alle bij lot uitverkoren professoren is nagelezen. Het is wat. De instelling is mij belangrijker dan het diploma maar het zegt iets over je mogelijkheden.

  • Ik liep stage bij alfacam

Waarom de dingen makkelijk maken, als het ook moeilijk kan? De stage die ik liep op de planning bij alfacam was behoorlijk zwaar. *understatement award*

  • Ik had mijn eerste werkervaringen

Ik was er snel bij. Na mijn laatste examen zat uitgaan er niet echt in, de volgende dag kon ik beginnen. Daarna bleef ik langer dan gepland aan de slag als productieassistent en later janusje van alles bij de Zuiderkroon. Daarna even de retailmarketing in en de cultuurcommunicatie uit. Vandaag zoekende.

  • Ik kocht samen met mijn lief een appartement

Nog steeds ben ik zeer tevreden over die aankoop. Het was best een makkelijke beslissing, we waren op slag verliefd op dit huis. In diezelfde slag werd ik Borgerhoutenaar. Voor een West-Vlaming niet de meest voor de hand liggende keuze maar Borgerhout is niet wat je leest in de kranten.

  • Ik schreef, schrapte en schreef opnieuw

Op deze blog en al de voorgangers. Op andere domeinen. Voor de wijkblog. Voor andere mensen ook. Ik noem hen klanten maar ik ben vooralsnog geen zelfstandige. Een tijd geleden nam ik een besluit. Mijn blog is mijn blog is mijn blog. Dit ding zou dus tot in lengte van dagen moeten blijven staan. Over de rest hou ik jullie op de hoogte.

  • Ik ontdekte de wereld om me heen en vond mensen om mee te wandelen

Waar het fout liep met mijn vorige blogs heb ik rechtgezet. Op een eiland bloggen heeft dus geen zin, ook al schrijf je veel en noemen je lezers je leuk, er is geen bal aan achter een scherm te blijven zitten. Daarom deed ik van twunch en twike en twoooze en barcamp en breidde ik mijn vriendenkring uit met een pak gelijkgestemden.

  • Ik bleef leren

Nog steeds doe ik boeken open. Ik lees betere RSS-feeds dan ooit. Ik luister naar podcasts over de meest diverse onderwerpen. Ik weet dingen over pilaarheiligen en logisch positivisme en ook over deeltjesversnellers en over marketing en communicatie die de meeste mensen niet weten. In het volgende decennium moet ik daar wat mee gaan doen.