Categorieën
Uncategorized

Netwerken

Hoewel ik deze middag voor de fotografe van Weekend Knack diende te verschijnen, trok ik deze voormiddag toch even van Antwerpen naar Leuven en terug. Elke laatste vrijdag is daar een Open Coffee / netwerkmoment.

Het was de eerste keer dat ik dat deed. Zo netwerken om te netwerken. Schuchter ben ik niet en als er een praatje te maken is en er is koffie of iets hartig te drinken, dan zal ik wel een woordje placeren tegen de mensen die er zijn.

Meestal heb je dan wat om over te beginnen. Zo van “die spreker, dat was toch interessant maar ik was het niet eens met zus of zo”. Een mening heb ik ook nog wel klaar als je wil of soms dan was je zelf de spreker en dan wordt het helemaal gemakkelijk.

Hier dus: geen onderwerp. Alleen netwerken. Gewoon bij ons in het Creativity Lab (check it out met kunstgras en al). Kon ik mijn kaartjes ook niet vergeten. Hoewel ik me dus geen natuurlijk netwerktalent acht en de mensen met nogal wat verschillende dingen bezig zijn, trok ik me aardig uit de slag vind ik.

Misschien dat het aardig helpt om breed belezen te zijn en interesse te hebben voor mensen in het algemeen. Zeg eens fotograaf, wat vind jij van de discussie dat instagram geen fotografie is en zeg eens improartieste ken jij Tom en Yann en Olivier want ik heb daar nog mee samengewerkt en juist ja, jullie zijn hier eens geweest voor een SOS idee en hoe loopt het project.

Misschien helpt het om dagelijks op twitter na te denken over X zoekt zus en ik weet dat Y dat en dan linken leggen en verbanden en dat heb ik al eens ergens anders gelezen maar waar ook alweer. Enfin. Veel en veel beter meegevallen dan ik dacht, dat netwerken om te netwerken. Veel beter.

Categorieën
Uncategorized

Wat mij tegenstaat aan LinkedIn

Vorig weekend was ik op het stichting marketing congres en ik heb -hou u vast- genetwerkt. Enfin. Mijn bescheiden variant daarvan. Ik heb met mensen gesproken voor wie ik potentieel iets kon betekenen. Ik heb mensen gesproken die iets kunnen betekenen voor mij. Ik heb mijn verhaal gedaan, ik heb naar verhalen geluisterd.

Ik heb gezegd dat ik niet zo’n kaartjesverdeler ben maar dat men mij gerust een kaartje mocht geven en dat ik hen dan wel zou weten te vinden. Bij mij zou het makkelijker zijn. Even googelen en je weet wie ik ben, zo vertelde ik.

Een aantal mensen voegde mij toe op LinkedIn. Dat is wat je doet met mensen met wie je genetwerkt hebt, zo neem ik aan. Zelf doe ik dat niet zo. Ik vind LinkedIn niet leuk. Een contact op LinkedIn is voor mij een entry in het dikke telefoonboek van mensen waar ik ooit contact mee heb gehad. Ik vergeet wie u bent. Dat ligt niet aan u. Dat is mijn schuld. Ik sta daarin niet alleen, zo vrees ik voor de professionele profielenboer.

Het is met LinkedIn een beetje zoals met het netwerken zelf, vrees ik. Je praat. Luistert. Kijkt. Ook over de schouder. Op zoek naar een oude bekende of een nieuwe kandidaat om de netwerkdans mee uit te voeren. Dat is geen negatief oordeel. Dat is een communicatiewet. Alles in procedures. Het is de verderzetting van het netwerken die belangrijk zou moeten zijn en die tool zit voor mij niet in Linkedin.

LinkedIn heeft een probleem. Iedereen op de site is een slechte acteur. Mannen en vrouwen in cardboard. Iedereen is succesvol. Iedereen maakt carrière. Bejubeld door ex-collega’s, aanbevolen door de stagementor, een goed woord van de baas die nog steeds achterstallig vakantiegeld moet. Werken. Druk. Alles.

Ja, er zijn groepen waar je wel eens wat kan betekenen voor iemand. Door je eigen ervaringen te delen of een tip te geven. Meestal komt de tip neer op: misschien moet je je die vraag wel eens door google halen en daar wat inspiratie rapen.

Ook op het congres was Muriel. We brachten het congres zij aan zij twitterend door. We kennen elkaar niet echt. We spraken elkaar wel eens via twitter maar als ze niet zat waar ik dacht dat ze zou zitten, ik had haar niet herkend. Wel had ik de indruk dat ik haar kende.

Het is dat wat LinkeIn mist. Je leert mensen kennen als hun beroep. Nu mag dat een groot onderdeel van je identiteit zijn, veel zeggen doet dat niet.

Net zoals het aantal connecties en aanbevelingen er op LinkedIn op enigerlei wijze toe doet. Wie zijn die mensen? Wat is je relatie ermee? Maar bovenal: wie ben jij echt, daar achter dat bordkarton. Jouw professionele merites zien er aardig uit maar heb je ook wel eens tegenslag en wat betekent dat wat jij doet voor de wereld en ben je daar wel gelukkig mee. Dat is wat mij dan interesseert.

Zolang LinkedIn mij dat niet kan vertellen, blijft het een gesloten telefoonboek waar ik nooit écht in ga kijken. Relationships matter, zo laat men mij weten. Heel zeker maar dat moet beter kunnen.