Categories
Innovatie

Als de Fyra een startup was geweest

Er zal marktonderzoek geweest zijn. Naar de wenselijkheid van een snellere verbinding van Brussel naar Amsterdam. Naar concurrentie. Naar prijszetting. Er zullen vragen gesteld zijn en budgetten opgemaakt. Er zal een aanbesteding zijn uitgeschreven. Met regels. Gebeiteld.

De Fyra is een mislukking gebleken. Omstreden vanaf de start. Van voor de start misschien al. Wat als de Fyra een startup was geweest, zo bedacht ik me.

Dan zou er een trein van het oude slag geschilderd zijn. Twee misschien. Een snelle verbinding tussen Brussel en Amsterdam in de ochtend- en avondspits. Er zouden haltes zijn ingelast en haltes afgeschaft.

Er zouden vroegboekkortingen zijn geweest en lastminutes en dan zouden er abonnementen zijn gekomen. Voor mensen en voor bedrijven en sommige formules zouden behouden zijn en andere weer afgeschaft.

Er zouden stiltewagons zijn geweest voor snelle zakenmannen en WiFi zou eerst gratis zijn verschaft en dan weer betalend zijn gemaakt. Het Ryanairmodel en daarna Singapore Airlines.

De NMBS en de NS zijn geen startups. Dus zijn er treinen besteld. Meteen een hoop. De aanbesteding netjes afgerond. Testritten. Voor de veiligheid. De reizigers morden al maar de oogkleppen van het marktonderzoek waren al part of the game geworden.

De treinen reden en zouden rijden. Het enige wat nog kon gebeuren was posities redden en zwartepieten doorgeschoven.

Wat als de Fyra een startup was geweest? We zullen het nooit weten maar misschien was het beter geweest.

Categories
Maatschappij

Treinreizigers zijn egoïsten (en dat is helemaal hun recht)

Jos, je zou dat op uwe leeftijd toch moeten weten, dat je dat niet in dank gaat afgenomen gaat worden, treinreizigers egoïsten noemen. Omdat jij woensdag gaat staken en wij dat niet begrijpen.

Je hebt overigens gelijk op sommige punten. Als ik je mag geloven dat er overuren moeten worden geklopt omdat er personeelstekort is, dan moet daar iets aan gebeuren.

Dagelijks pendel ik in een overbezette trein naar Leuven en vorige week nam ik een IC-trein die werkelijk in elke gemeente stopte. De Brussels Airport Express werd het ding genoemd en ik moest danig lachen toen ik het hoorde.

Treinreizigers zijn dus egoïsten. Je zal wel eerder bedoeld hebben: zij die zagen over onze staking maar dat bekt en deelt wat minder als oneliner op een online krant die het van pageviews moet hebben. Je voelt dat juist aan. Reizigers zijn egoïsten.

Reizigers willen allemaal een zetel, een vriendelijke conducteur, een schone ook nog liefst, een trein die op tijd rijdt, voldoende bagageruimte, een lage instapdrempel, airco, gratis draadloos internet, minder dure tickets, nooit eens stakingen, geen afgelaste treinen enzovoort enzoverder. Niet op eender welke lijn, eerst en indien nodig alleen op die lijn die zij nemen.

Als je dat weet, maak daar dan gebruik van. Laat de conducteur op de trein omroepen: dames en heren, als ik vandaag wat minder goed gezind ben, het is mijn 6de weekenddienst op rij en ik was deze middag graag bij mijn kinderen geweest. Je zou begrip oogsten en succes op de sociale media. Laat de chauffeur voor vertrek even langs de coupés gaan met de boodschap dat het afgelasten van de vorige trein gevolg was van gebrekkig onderhoud.

Dan zou je begrip oogsten. Daar ben ik zeker van. De splitsing van de NMBS, is een kunstmatige constructie, een schijnbare opening van de markt waar de instapdrempel voor nieuwe bedrijven haast per definitie niet te nemen is. We kunnen dat jammer vinden maar treinen concurreren niet met andere treinen, ze concurreren alleen met opel en ford en renault ook nog.

Door potentiële medestanders zo te schofferen, krijg je alleen nog meer onbegrip. Ook al zit er een grond van waarheid in. Pendelaars en andere treinreizigers zijn egoïsten maar alleen omdat wij graag ter bestemming willen geraken op de comfortabelst mogelijke manier. Gebruik dat, veroordeel dat niet.

Flickr Foto van Gilderic

Categories
Maatschappij

Leve de kontenkus

Bij de NMBS hebben ze oude treinen soms. Ik ben daar niet tegen, als dat niet versleten is, moet je dat niet weggooien.

Sommige van die treinen hebben een nieuw likje verf gekregen. Vanbinnen en vanbuiten. Nieuwe linoleum op de vloer en nieuwe bagagerekken. Een grondige renovatie gelijk ze zeggen.

Nieuwe zetels ook. Netjes twee aan twee. Met een gesplitste rugleuning om de grens tussen de mens van de VDAB rechts van mij en mijn teritorium duidelijk af te bakenen. Vlamingen, minister Bourgeois heeft het nog gezegd, zijn gesteld op hun persoonlijke sfeer.

Wat wil namelijk het feit? In die oude treinen had je aan twee kanten twijfelaars. De indeling zat als volgt: anderhalve zetel links en tweeënhalve zetel rechts. De mens die dat bedacht heeft is een genie dat dringend in ere hersteld moet worden. Een standbeeld toe.

Omdat ik de kontenkus die onlosmakelijk met deze zetels verbonden is wel een aangenaam idee vind? Allerminst. Vlaming onder de Vlamingen als het erop aankomt, ikke. Nee. Die treinen hebben door die eigenaardige conceptie een capaciteit die per coupé 50 tot 100% hoger ligt.

Een trein vult zich namelijk met een bepaalde regelmaat. Niemand gaat zich ooit tegenover iemand zetten als er ergens anders nog een vrije coupé beschikbaar is. Ook al weet je dat vijfendertig seconden later daar toch iemand zal zitten, dat was op het perron wel duidelijk.

Eens iemand een buur heeft en een tegenligger begint het echte puzzelwerk. Met die nieuwe zetels gaat dat dus niet. Die lijnen zijn te duidelijk, het zijn geen twijfelaars. Dit is duidelijk bedoeld voor twee personen. Daar eindigt het.

Op die oude treinen had je dan het menselijke spel. Dan werd het pas interessant en het was zaak een goeie plaats te kiezen om dit te observeren. De zoo waar mensen die in het leven staan met een sociologische blik een kluif aan hebben. Wie kiest dat meisje uit? (de homo of het andere meisje) Zal die oude man naast…? (uiteraard zal hij dat, de snoeper).

Op die manier had, op den lange duur en als de trein het station al even verlaten had, iedereen die dat wilde, toch nog een zitplaats. Met twee op een zitplaats van anderhalf of met drie op een zitplaats van twee. Studenten en mensenvrezers op de gang.

Categories
Autohagiografie Communicatie

De Diaboloverbinding door de ogen van een treinadept

Sinds maandag reis ik met de Diabolotrein van Antwerpen naar Leuven. Enfin, ik weet niet of dat officieel de Diabolotrein is maar we komen over het Diabolotraject en dus noem ik ‘m maar zo. We komen langs de spoortunnel van de nationale luchthaven van dit land, daar komt het op neer.

Verandering, ik ben daar wel voor. Zo op geregelde tijdstippen en al zeker als het een verbetering betreft. Twee treinen per uur in plaats van één bijvoorbeeld. De trein als experience zoals mij die op de officiële diabolowebsite wordt aangekondigd. Hoewel ik het niet zag komen, het ding werd mij verkocht zoals geen enkele trein mij ooit is verkocht en ik ben een vaste klant.

We kunnen daar kort over zijn: de diaboloverbinding is niet wat ze belooft te zijn. Dat ik 7 minuten langer onderweg ben, is nog het minste. Ik zit in met de NMBS en haar marketingdepartement. Of ze de vier pees wel kennen en dat de p van product de grootste pee is.

Het was immers niet zonder poeha dat de eerste trein reed. Er was -zoals dat dan heet- een heus event aan gekoppeld met gratis treinritten en animatie en vuurwerk en het was op het nieuws en het stond in de krant en alles erop en eraan. Dat was zondag nog.

De afgeschafte trein op maandagmorgen, daar konden de mannen van den ijzeren weg niet aan doen. Iemand had zich voor de trein gezet en daar was een opzettelijk ongeval van gekomen. Mijn test kwam pas op dinsdag.

Waar de trein naar Leuven vroeger van spoor 5 mocht vertrekken, was er nu sprake van spoor 5A. Dat is hetzelfde met één redelijk groot verschil. Waar er vroeger twee gekoppelde treinen naar Leuven reden, is dat nu naar één teruggebracht. Op die manier kunnen er namelijk twee halve treinen rijden en zoals elk klein kind je zal vertellen, komt dat op hetzelfde neer.

Echter. Live the experience. Dat had wat verwachtingen geschept. De gebruikelijke trein naar Leuven is op warme dagen best een experience zo zonder airco. Dus had ik verwacht dat er met de nieuwe lijn ook nieuwe treinen zouden komen of op zijn minst toch vernieuwde treinen. Dat bleek niet het geval.

Productgewijs is de evolutie dus als volgt: minder beschikbare plaatsen en ruimte op een trein die in plaats van Mechelen-Nekkerspoel en Haacht de stations van Mechelen en Brussel nationale luchthaven aandoet. Vooral die laatste blijkt nogal bagagehevig te zijn en de valiezen van twee oudere dames op weg naar het strand van Egypte krijg je niet weggelegd tussen, onder of boven de zitplaatsen.

Om maar te zeggen dat het wat voller is dan voorheen wegens drukkere stations. Met wat minder ruimte wegens verkorte samenstelling. En dan zijn het nog examens en zitten de meeste studenten op dit moment in afzondering in hun kamer of op hun kot alwaar ze slechts om de twee, drie dagen, samenvatting in de ene, schrijfgerief in de andere hand uit komen.

Airco was er niet op de treinen tussen Leuven en Antwerpen. Dat vind ik niet meer zo hedendaags maar niets wat een douche bij thuiskomst niet weg kan wassen maar wil je als Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen zo je visitekaartje afgeven aan buitenlandse toeristen? Wil je als stad Antwerpen geld gooien tegen buitenlandse citymarketing en vervolgens de toeristen laten aanrukken in overvolle en niet-luchtgekoelde treinstellen?

Pardon my French maar wat een kutmarketing. Live the experience my ass. De mensen die uit Nekkerspoel reizen vielen vorige week als ongepolijste natuursteenblokken uit de lucht dat de trein niet meer in hun station stopt, het product is slechter geworden voor de meeste reizigers en aan de toerist wordt een visitekaartje afgegeven dat eigenlijk niet representatief is voor wat de NMBS over het algemeen presteert.

Want begrijp me niet verkeerd. Ik ben voor treinen en zelfs een beetje voor de NMBS waarvan ik vind dat ze soms wat meer modder over zich heen krijgen dan ze eigenlijk verdienen maar dit, my dear friends, you handled it poorly.

Categories
Uncategorized

Den-in-in-bee-is

Elke morgen. Zonder uitzondering. All over twitter. Vertragingen op het spoor. Triestige verhalen. Maar net op tijd voor een vergadering. Net te laat. Fuck. Belangrijke mens dat ik ben. Onmisbaar voor de betere vergadering. De economie staat stil. Rampspoed. Beurscrash.

Weet je waar ik op wacht? Op een marketingmens bij de spoorwegen met kloten aan zijn lijf. Die affiches ophangt en zegt: “weet je wat gasten? Pakt allemaal maar den auto, het zal beter gaan”. Een mens die roept: “lang leve de auto! Weg met de planeet!”. Of: “Naar het werk is veel gezelliger in je ukkie in een blikken doos”.

Soms moet ik al eens met een auto Brussel uit. Of Antwerpen. Net op die momenten waarop nog duizenden anderen dat willen. Ik heb altijd vertraging. Opletten! Getoeter! Haast! Op dat moment zou ik, relaxed, podcastje op het hoofd of collega om een klapke mee te doen, op een bitterkoud perron willen staan.

Vertraginkje van een paar minuten? Rustig maar.

(Foto: Diplomatic Traffic. Flickr cc door Bristley in Brussel)
Categories
Uncategorized

Over de NMBS, communicatie en het belang van het checken van (alle) bronnen

Het is met treinen en de NMBS zoals met God en de Katholieke kerk. Mensen die geloven in God, ach je kan er veel over vertellen maar de meesten zijn onschuldig. Mensen die echter zeggen te geloven in de Katholieke kerk -en dat zit in de geloofsbelijdenis- daar scheelt echt wat mee.

Serieus, schrijf ik vorige week nog een lofzang op treinen (ik zou het nog doen) en halen ze deze week een truc uit waarmee ze heel internetland op z’n kop zetten. Voor zij die die storm hebben gemist en kort samengevat: student bouwt applicatie om te zien wanneer er zoal treinen rijden, NMBS komt daarachter, stuurt een zeer onbeleefde brief in het advocatees gesteld en alles, applicatiebouwer vertelt dit, iedereen blogt en twittert met meer bitterheid dan ooit over de NMBS. Wil je eloquent overkomen, gebruik dan zeker de term cease en desist in verband met die brief, dat is wat alle hip kids doen.

Waarop ik denk:

volgens mij zit er nu een e-communicatie specialist bij de nmbs zijn kas driedubbel op te vreten en van “zie je wel” te roepenFri Jun 18 09:07:12 via TweetDeck

Het is toch waar zeker. Vorige zomer waren we op vakantie in Oostenrijk. Niet meteen hét land dat bij me opkomt als het gaat om digitale (of andere for that matter) vooruitstrevendheid. Toch geeft google maps je daar voor elke route die je kiest de mogelijkheden te voet (opgepast, in beta), per auto (opgepast voor het tijdsbestek dat een autorit kan vragen) of -en u raadt het natuurlijk al- de gegevens van de reisweg via openbaar vervoer. Dat is dus het ideale geval. Open data en iedereen kan ermee doen wat hij wil.

Wat de bloggers echter vergeten vermelden zijn (zij doen hun research immers net zo goed als volwaardige journalisten) is dat de NMBS een redelijk goed werkende mobiele website heeft die deur tot deur kan berekenen hoe je met het openbaar vervoer ergens kan geraken. Niet dat de NMBS ons daarop gewezen heeft en daardoor is het net zo’n slechte PR geworden. Gewoon even m.nmbs.be in de adresbalk tikken en je komt overal goed terecht. Maar niemand, echt niemand is mij dat deze week komen vertellen en ze hadden kunnen weten dat ik hier een stukje over zou plegen.

Om immers te zeggen dat de timetables van de openbare vervoersmaatschappijen van een dergelijke schoonheid en originaliteit zijn dat je er een auteursrecht op kan claimen, neen, zelfs ondergetekende dat vindt dat te ver gaan. Beste NMBS, jullie doen het helemaal niet slecht maar leer hieruit. Advocaten moeten in de rechtbank blijven en geen brieven sturen.