Categorieën
Maatschappij

二號線 Line 2

Treinobservaties. In dit geval metro-observaties. Het blijft intrigerend. Als je door de lijst gaat, kan je niet anders dan denken: wie is deze mens, wat doet hij, waarheen is zij op weg?

Categorieën
Maatschappij

Leve de kontenkus

Bij de NMBS hebben ze oude treinen soms. Ik ben daar niet tegen, als dat niet versleten is, moet je dat niet weggooien.

Sommige van die treinen hebben een nieuw likje verf gekregen. Vanbinnen en vanbuiten. Nieuwe linoleum op de vloer en nieuwe bagagerekken. Een grondige renovatie gelijk ze zeggen.

Nieuwe zetels ook. Netjes twee aan twee. Met een gesplitste rugleuning om de grens tussen de mens van de VDAB rechts van mij en mijn teritorium duidelijk af te bakenen. Vlamingen, minister Bourgeois heeft het nog gezegd, zijn gesteld op hun persoonlijke sfeer.

Wat wil namelijk het feit? In die oude treinen had je aan twee kanten twijfelaars. De indeling zat als volgt: anderhalve zetel links en tweeënhalve zetel rechts. De mens die dat bedacht heeft is een genie dat dringend in ere hersteld moet worden. Een standbeeld toe.

Omdat ik de kontenkus die onlosmakelijk met deze zetels verbonden is wel een aangenaam idee vind? Allerminst. Vlaming onder de Vlamingen als het erop aankomt, ikke. Nee. Die treinen hebben door die eigenaardige conceptie een capaciteit die per coupé 50 tot 100% hoger ligt.

Een trein vult zich namelijk met een bepaalde regelmaat. Niemand gaat zich ooit tegenover iemand zetten als er ergens anders nog een vrije coupé beschikbaar is. Ook al weet je dat vijfendertig seconden later daar toch iemand zal zitten, dat was op het perron wel duidelijk.

Eens iemand een buur heeft en een tegenligger begint het echte puzzelwerk. Met die nieuwe zetels gaat dat dus niet. Die lijnen zijn te duidelijk, het zijn geen twijfelaars. Dit is duidelijk bedoeld voor twee personen. Daar eindigt het.

Op die oude treinen had je dan het menselijke spel. Dan werd het pas interessant en het was zaak een goeie plaats te kiezen om dit te observeren. De zoo waar mensen die in het leven staan met een sociologische blik een kluif aan hebben. Wie kiest dat meisje uit? (de homo of het andere meisje) Zal die oude man naast…? (uiteraard zal hij dat, de snoeper).

Op die manier had, op den lange duur en als de trein het station al even verlaten had, iedereen die dat wilde, toch nog een zitplaats. Met twee op een zitplaats van anderhalf of met drie op een zitplaats van twee. Studenten en mensenvrezers op de gang.

Categorieën
Uncategorized

Business concepten gesprokkeld in Wenen

Een mobiliteitsprobleem van een stad los je niet eenvoudig op. Interessant was het om te zien dat IKEA in Wenen een bepaalde buslijn voor haar rekening neemt. De keten is er uiteraard gebaat bij dat mensen eenvoudig van de binnenstad tot een afgelegen winkelcentrum komen. Een buslijn is een goed middel daarvoor. Ik ben er van overtuigd dat er zo tal van publiek/private samenwerkingen mogelijk moeten zijn om problemen van een stad op te lossen.

via » Business concepten gesprokkeld in Wenen – MouseOver – Inspiratiebron voor innovatieve business ideeën.

Categorieën
Uncategorized

Op de trein

Mijn nieuwe job betekent ook pendelen. Drie keer per week over en weer naar Brussel. Antwerpen Centraal naar Brussel Noord. Een ideaal moment om podcasts te luisteren, wat mailtjes te beantwoorden, twitter even te checken, mensen te observeren.

Het valt me op dat er nog steeds mannen zijn die (al dan niet verplicht) in pak en das naar Brussel trekken. Je stelt je voor: een man in een pak, krijtstreep optioneel, gesteven hemd met bijhorende das, een trenchcoat om het geheel stijlvol te verpakken voor de wintermaanden. Aktentas aan de voeten.

Verkeerd! Mannen die in pak gaan werken hebben geen smaak. Of ze hebben vrouwen zonder smaak. In elk geval, ze zien er niet uit. Mannen met pakken en dassen dragen geen trenchcoats en aktentassen. Ze dragen jassen van The North Face of Craft. Ze bedienen zich van gesponsorde rugzakken van hun werkgever of -o gruwel- Kipling.

Er zijn van die dingen die ik niet kan begrijpen.