Te huur (voor het goede doel)

Een aantal beevees zetten in het kader van Broederlijk delen zichzelf te huur. Schrijvers geven schrijfworkshops, koks duiken in de potten en de mensen echter de Broederlijk delen campagne moeten gedacht hebben: daar hoort ook een internaut tussen.

Komt alom, ik sta ook te huur. Samen met maximaal acht mensen ga ik wandelen in Deurne en dingen vertellen over architect Renaat Braem, bekend van onder meer de politietoren in Antwerpen.
Een collega van mij heeft daar een boek over geschreven. Hét boek zeg maar. Met plannen en foto’s en essays over het leven en het werk van de auteur van ‘Het lelijkste land ter wereld’.
Enfin. Wie mij huurt, is zeker van zijn return on investment, je krijgt een rondleiding doorheen Deurne en het woonhuis van de architect. Mijn deeltijdse werkgever VIOE trakteert daarenboven op het boek.
We gaan verder op stap en ik zal vertellen en praatjes maken en af en toe kom ik dan historisch verantwoord uit de hoek. Een gidsbeurt, quoi.
Het openingsbod op een middagje op afspraak met mij is € 100. Dat is € 12,5 de man. Trek open die portefeuille, het is voor ’t goede doel. Bieden kan hierzo.

Love it or hate it: Renaat Braem

Net zoals ik u vertelde over mijn ervaringen bij het ontmoeten van de minister, zo vertelde ik mijn studenten marketingcommunicatie over de persconferentie rond Renaat Braem 1910 – 2010. Haast unaniem en synchroon gingen de neuzen de hoogte in: “die van de politietoren” hoorde ik door het te warme klaslokaal ruisen. Die van de politietoren inderdaad.

Noem mij gek maar ik hou van de architectuur van Braem. Zijn huis in Deurne, de sociale woningbouw op het Kiel, de modelwijk in Brussel. Nee, mij ga je niet horen beweren dat de politietoren het mooiste gebouw van de Antwerpse binnenstad is en ja, ik weet dat de Silvertoptorens in het verleden meer dan één mankement hebben vertoond.

Het zijn de theorieën en de attitude van Braem die mij aantrekken, naast zijn gebouwen. Zicht op groen voor iedere sociale woning op het Kiel. Open ruimtes met gebouwen op pootjes. Schoppend tegen schenen door het leven. Roepend van “het lelijkste land ter wereld” en dan door menig burger als foeilelijk beschouwde gebouwen neerzetten.

En vooruitstrevend. Te vooruitstrevend misschien. Bouwen met beton terwijl te technologie nog niet op punt staat, dat is vragen om problemen. Je moet het de bewoners van de genoemde Silvertopblokken maar eens vragen.

Het lijkt mij dat die mens verkeerd is begrepen. Ooit. Dat hij zijn ideeën beter had moeten verkopen. Dat hij misschien beter wat minder uitgesproken links had moeten zijn. Veel van zijn plannen zijn maar ten dele gerealiseerd. Geen geld meer of geen nood meer of weet ik veel wat.

Als ik het resultaat van de ruimtelijke ordening in België door de jaren heen aanschouw, denk ik wel eens dat we misschien wat laat zijn om Braem te erkennen. Wat jij?