Gewikt en gewogen: de sony ericsson xperia mini pro

Een androidtoestel van sony met een fysiek klavier kwam door onze voordeur vliegen. Op de bggd had ik me al lovend over de xperia mini pro uitgelaten. Maar spelen met een toestel in een leuk kader is nog wat anders dan zo’n toestel dagelijks ermee door het leven gaan. Althans dat dacht ik.
Voor ik een HTC-man werd was ik een Sony-man. Dat vertelde ik eerder maar ik breng het nog maar eens in herinnering. Kwestie van het volgende wat autobiografisch cachet te geven. Meer nog dan een Sony-man ben ik een klavierman. Als je zoveel schrijft op je GSM als ondergetekende wil je daar wel eens naar kijken. Maar dat betekent geenszins dat ik mij volledig door die geschiedenis heb laten leiden voor deze review.

Design
De xperia mini pro is klein. Echt klein. Negen bij vijf centimeter. Leg ‘m naast een iPhone (kwestie van een bekende meeteenheid te nemen) en je ziet het toestelletje niet liggen om zo maar eens breed te schrijven. De achterzijde is wat bol en de gemaakt uit een wat stugger plastic waardoor je het gevoel hebt toch iets in handen de houden. Het is cool en cute tegelijk. Niet geschikt voor überhetero’s voor wie size matters geen loze kreet is misschien.
Technisch
Technisch is de xperia een klein wondertje. Geen raket ofzo. Maar zoveel power in zo’n klein baasje, dat is wel een prestatie. Een qualcom processor met een kloksnelheid van 600 Mhz draait  Android 1.6 met een eigen Sony-UI. (Android 2.1 upgrade verwacht in Q4 van 2010)
Een 5 megapixel camera met flash zorgt voor de beelden die in al te fel zonlicht niet erg zichtbaar zijn op het scherm. Misschien ben ik daaraan wat gevoeliger geworden na dat super-AMOLED-scherm van die samsung van de voorbije weken. Het uitschuivende toetsenbord voelt degelijk aan. Alle toetsen op de goeie plek én een azerty-klavier voor de Belgen. Waar vind je dat?
Android en de Sony Ericsson UI
Moet ik nog zeggen wat ik leuk vind aan Android? Welaan dan. Het installeren van mijn gegevens op dit toestel duurt welgeteld zeven en een halve minuut. Twitter, facebook, gmail en google apps, contacten en google docs. Zonder één kabeltje. Zonder pc.
Naast een eigen UI legt Sony nog wat anders bovenop het Android besturingssysteem. Timescape is een fraai vormgegeven unified inbox voor sms, facebook en twitter. Goed gedaan maar ik heb toch steeds weer de neiging om terug te grijpen naar de applicaties die voor de specifieke communicatietools voorzien zijn. Ik kan me voorstellen dat het voor sommige mensen werkt.
De batterij
Een kleine telefoon, een degelijke processor en een uitschuifbaar toetsenbord. Waar loopt het dan fout? Juist ja, in de batterijduur. Op zich is 285 uur standby op GPRS niet eens zo slecht, het probleem is dat ik met zo’n toestel dan wel wil werken. Het heet niet voor niets pro.
Een voormiddagje treinen, een aantal opzoekingen op google, een blogpostje schrijven, inchecken op foursquare, een telefoontje of drie en een stuk of wat tweets brengen de batterijstand een stevige dreun toe (van het type halverwege de middag stilvallen). Het moet gezegd, je wil dat toestel niet in standby laten. Een klein toestel waar je steeds de charger mee moet slepen, dat is niet wat je noemt een efficiëntiewinst.
Oh ja, Sony, als je een toestel pro noemt, zou het dan mogelijk zijn om geen kinderachtige spelletjes mee te leveren? Doe mij een tetris of sudoku of mastermind of zeeslag ofzo maar geen california gold rush of roller coaster game. Geen slechte games hé maar ik wil een pro telefoon.
Samengevat
Tussen mij en dit toestel zit het snor. Het heeft een hoge cuteness-factor en technisch goeie papieren. De batterijduur en het feit dat het dingetje op een verouderde android-versie draait (beterschap op komst daar) zorgen voor puntenaftrek. De aanbevolen winkelprijs van € 279 maken het toestel very good value for money. Een 13,5 op 20

The bggd xperia

Dat ik nog nooit naar een Brussels Girl Geek Dinner was geweest, dat zou ik gemakkelijk op mijn lief kunnen afschuiven. Girl yes, geek no. Dat doe ik echter niet. Ik heb mezelf nog maar zelden uitgenodigd en de keren dat ik het deed vond ik geen girl geek zo ver om mijn naam naast de hare te zetten.

De milde weldoenster die mij op de 27ste editie binnenhaalde, verdient dan ook een medaille voor moed ende zelfopoffering. Hoera Sigrid. Hoera voor haar lief/vrouw!

Het geek-alibi voor een gezellig avondje heette Android. Wat Michaël te vertellen had over het besturingssysteem wist ik door de band genomen wel. Toch is het leuk om alles nog eens op een rijtje te hebben. Zijn uitleg over de mivb-applicatie die hij bouwde was interessant. Michaël heeft net als ik geen auto en dat schept al gauw een band.

De speelgoedjes die de mensen van Sony Ericsson te tonen hadden, waren mij nog onbekend. Enfin, de avond had ook iets primeurigs. Op het zuid (de regio van de stad Antwerpen met procentueel het hoogste aantal Porsche-bestuurders) met bubbels heel de avond en fotografen en hipsters en alles.

Ik heb het wel met Sony. Vroeger heb ik nog een Sony-telefoon gehad. Die is toen ik een i-mode gsm kreeg naar mijn lief verhuisd en nog jaren verder gebruikt. Ik spreek over een toestel van om en bij de 100 jaar oud. Dat ding doet het nog steeds. Met de batterijduur van een iPhone met de gps steeds op aan, maar toch, voor een eeuwling…

Die nieuwe sonydingetjes draaien dus Android. Een besturingssysteem waar ik zeer over te spreken ben. Eén toestel kwam er voor mij uitspringen. De Xperia X10 mini pro met een fysiek toetsenbord. Iets wat ik nog steeds als gemis ervaar op mijn Hero. Over de batterijduur werd wat schimmig gedaan en dat geeft te denken. De X10 (dus zonder mini pro), de iPhoneconcurrent, al is dat altijd tussen aanhalingstekens, van Sony is me wat te groot, de X10 mini zonder toetsenbord is me dan weer wat te klein. Als ik op zoek was, ik zou ze overwegen.

Een bggd, dat is vooral mensen (opnieuw) zien. Wat Karen en Stef te melden hadden over het beheren van kinderen: priceless. Babbeltje met Kristof, bijpraten met Anne, het wedervaren van Saskia in 2060, de lomofotografie en de ambities van Sara en het Europa van Lien. Een rondetafelgesprek over de gepresenteerde mobieltjes. En blijven plakken tot de laatste natuurlijk. Zo kennen we onszelf.

Nog een dikke merci aan Clo en Goedele voor de organisatie, Michael voor de presentatie en Sony voor het belmateriaal.

Last but not least: bij Sony doen ze van wedstrijd en je kan mits een kleine inspanning zo’n blits belmasjien bemachtigen. Schrijf je te gekke idee neer, promoot het, leg een linkje op de bggd-website. Hopen maar. Wedstrijdje hier. Link leggen hier.