Die keer dat ik een kabeltje de bons gaf

Tot nu toe luisterde ik mijn podcasts steeds via de iPod classic. Steeds alles op zak, steeds alles ter beschikking. Maar opnieuw beluisteren, dat komt er niet van. Beluisteren is al een uitdaging op zich.

Dan besef ik op maandag om koffie o’clock dat er een nieuwe aflevering van TWiT moet zijn en dan is het van downloaden en syncen en trein missen. Dat mijn iPod niet van de jongsten is. Dat de classics niet zijn uitgerust met WiFi. Dat Apple nog steeds geen wireless sync heeft, ik kan daar niet goed bij. Ik. Wil. Geen. Draden.

Dan zit je op je computer en moet je weer syncen zodat het ding weet wat je al hebt beluisterd en wat niet en dat is een gedoe. Ik moet het niet meer weten. Kom maar terug als je het hebt uitgevogeld. Nee, ik koop geen iPhone.

Vanaf nu is er voor mij Google Listen. Google. Alweer. Cloud. Alweer. Geen kabeltjes meer. Op de PC beslissen dat ik een podcast wil gaan volgen en die later gewoon op mijn GSM terugvinden. Geen kabeltje. Alles over the air en via 3G als ik dat wil, over WiFi als het gaat. Afspelen vanaf google reader als ik daar zin in heb.

Het is nog labogerief en nog zelfs niet bèta. Maar voor mij werkt het. Hopelijk kan ik op die manier mijn back catalogue van beluisterde podcasts ook bijhouden en als ik wat interessants hoor, clippen en embedden. Straks.

Want de toekomst mag dan al om de hoek liggen wachten, niets verhindert ons een blokje verder te denken en te wensen.