Categories
Technologie

De Samsung Galaxy SIII gereviewed met een digital native

Mijn Galaxy Nexus is gevallen en het raampje is stuk. Die ga ik laten herstellen. Om de pijn even te verzachten kreeg ik van de mensen van Samsung een Galaxy SIII te leen.

Omdat jullie mijn mening al beu gelezen zijn, duwde ik de GSM in de handen van een digital native. Enfin, het is te zeggen, de telefoon lag iets de dicht bij de rand van de tafel en ineens zag ik hem ermee rondlopen. Nood. Deugd. Een interview. Of zoiets.

Ik: J, dat is papa’s telefoon, leg die terug op tafel
J: Nee, papa, mijn telefoon

Inmiddels heeft de uk het ding ontgrendeld en even daarvoor had ik nog een foto genomen. Al die zever van ‘iOS is zo gemakkelijk, een kind kan ermee overweg’, het is misschien iets genetisch maar J heeft daar nooit veel problemen mee gehad, met Android.

J: Grote telefoon hè?
Ik: Dat is een grote telefoon J, 4,8 inch. Papa had vorig jaar een grotere telefoon, de Galaxy Note maar deze is ook groot.
J: Mooie telefoon hè?
Ik: Inderdaad, J, dat vindt papa ook, een helder scherm zonder de typische Samsungkleuren en ook het hardware design is goed gedaan. Zeker deze witte vind ik wel fijn, bestaat ook in het zwart en nog wat andere kleuren ook geloof ik.
J: Niet zwaar hè?
Ik: Inderdaad J, het is een heel dunne telefoon en niet zwaar. Groot verschil met de iPhone vind ik, die ondanks het kleinere formaat toch wat zwaarder en lomper is altijd.

De foto-app is inmiddels bovengetoverd. Het had net zo goed wat anders kunnen zijn, for the sake of a review echter: een godsgeschenk.

J: J foto trekken!
Ik: Neem maar een foto J, mooie foto nemen hè, dat die productmanager bij Samsung niet moet zagen van ‘waarom heb ik daar een 8MP ding ingeduwd, de mensen kunnen toch geen deftige foto’s nemen’.
J: J mooie foto trekken hè?
Ik: Doe maar J en als je op dit knopje drukt kan je J trekken. Als je hier drukt, kan je een filmpje maken in Full HD.
J: J niet filmpje maken!

Klik!

Ik: Ga je de telefoon terug op tafel leggen?
J: J niet telefoon tafel leggen!

Dat begrijp ik. Vandaag moet ik de telefoon ook afgeven aan een koerier en het moet gezegd dat ik het best een goed toestel heb gevonden. Zo snel als wat, aan de specs zal het niet gelegen hebben.

De multimediatoepassingen zijn, we zeggen dat gelijk het is, dik in orde. Met gezichtsherkenning in de foto-app en filmpjes en foto’s tegelijk maken. Met bellen door je telefoon tegen je kop te drukken. Met toeters en  bellen aan alle multimediakanten. Puik werk daar.

J: Oei!
Ik: Wat?!
J: Telefoon uitgedaan!
Ik: Toon eens?

Op dat moment begint de telefoon te spreken. Het is S-talk, de Samsung-versie van Siri die niet meteen had begrepen wat J nu eigenlijk wou vragen. Hilariteit alom natuurlijk.

J: Telefoon vertellen!
Ik: Inderdaad J, de telefoon kan ook een beetje vertellen. Zeg maar iets.
J: Gek hè?
Ik: Dat is gek. Het is meer een gimmick denkt papa, in de praktijk gaat niemand dat gebruiken of het moest in de auto zijn als je iemand wil bellen ofzo.

Ach ik begrijp dat, de S3, dat is de nummertjesmachine van Samsung. Uitgekomen vlak voor de iPhone5 en grote roerganger van de Galaxy-reeks. Dan wil je dat daar hogere nummertjes staan, Samsung zijnde, dan wil je op softwarevlak geen halve millimeter achterlopen op Apple.

Inmiddels is ook de attention span van J op zijn einde gelopen. Dat is jammer want ik wou hem nog vertellen over Touchwiz van Samsung, dat ik dat toch eigenlijk niet zo’n meerwaarde vind hebben voor Android (Jellybean trouwens tegenwoordig), dat HTC dat met zijn Sense toch beter doet. Dat de pure Android van Google eigenlijk ook al veel bevat. Dat kan ik echter niet meer vertellen.

De trekhelikopter de volledige aandacht gekregen. De S3 is op de kindertafel geland. Wie ben ik?

Categories
Technologie

Een saai bericht over een week offline

Zeg eens Jan: hoe was het, zo een week offline? Geen afkickverschijnselen gehad? Heb je substitutieverslavingen aangenomen? Ben je onder de voet geweest? Nee. Eigenlijk niet. Blijkbaar was mijn stille vrees voor een verslaving overroepen. Het is meer een gewoonte denk ik.

Of ik dan niets bijgeleerd heb? Toch wel. Misschien moet ik die dingen maar eens wat meer afzetten. Het is niet zozeer dat ik alles gelezen wil hebben, het is met wat ik wil zeggen en tonen op een dag dat ik het moeilijk heb. Dat is nogal veel, zo blijkt uit de vaststellingen van de eerste dagen: kijk iets leuk, snel een instagrammeke doen? Kijk daar, een quote in het boek dat ik aan het lezen ben, tweetje? Niet dan.

Misschien moet ik wat vaker nadenken zonder dat er een blogpost moet zijn waarin beschreven wordt wat ik van een onderwerp vind waarna een betoog dat mijn gelijk als nooit tevoren laat weerklinken. Misschien moet ik al eens meer iets inslikken.

Misschien heeft Tijs wel gelijk als hij zegt dat ik soms te luid ben. Niet zozeer door wat ik zeg maar door de frequentie waarmee ik dat doe.

Misschien kunnen sommige dingen wel wachten. Dat wist ik niet meer. Overschatting van het ik. De mailbox van het werk is inmiddels tien dagen gesloten. Het is vakantie. Volgende week zie ik wel weer. Niet dat het me niet kan interesseren, verre van maar soms moet een mens zichzelf tegen zichzelf beschermen.

Nu. Ik ben terug. Vooral hier. En graag ook. Daar niet van.

Categories
Autohagiografie

Geheelonthouder

Het is sterker dan mezelf. Soms. Even een tweet. Interessant artikel lezen en delen. Eens kijken hoe de zaken draaien op een Facebookpagina. Had ik nog een mail? Snel nog even…

Persoonlijk en werk lopen in elkaar over bij mij. Ik ben me daarvan bewust. Niets tegen. Soms moet je eens zeggen. Gedaan. Even. Een week. Dat is 5,41 keer zo lang als de vorige keer.

Dat doe ik de komende 7 dagen. Van dinsdag 8 augustus tot en met 14 augustus. Digitale retraite. Niet een beetje. Dat werkt niet. Niet bij mij. Ineens het stopcontact er volledig uit. Geen internet voor mij. Geen telefoon. Geen fax. Televisie en lezen op de Kindle mogen wel. Lean back media.

Mijn collega’s zeggen dat ik het nooit vol zal houden. Misschien hebben ze gelijk. Misschien lees je hier binnen drie dagen een blogpost over onweerstaanbare drang en ontoerekeningsvatbaarheid in de nabijheid van communicatiemedia. Het is niet de bedoeling.

Als het dringend is, stuur je maar een kaartje.

Categories
Uncategorized

Samsung Wave, de mainstream telefoon van de toekomst

De laatste wee weken mocht ik van Samsung (via de mannen van de reclame) de nieuwe Wave uitproberen. Volgens mij is dit de mainstream telefoon van de toekomst. Dat is echter niet altijd een compliment. Ik verduidelijk mezelf.

De hardware die je met de Wave in handen krijgt is geweldig en tegelijk handelbaar. Binnenin de 10,9mm smalle metaalbehuizing zit een 1Ghz processor en 512 MB Ram. Vijf. Honderd. En. Twaalf! En een ruim 3,3 Inch Super AMOLED-scherm dat leesbaar blijft in de zon en alles.

Ondanks de geringe dikte heeft het toestel een deftige batterijduur. (lees: ik heb er eens 30 uur mee gedaan) Met een 5 megapixel camera met LED-flash kan je je point-and-shoot al eens thuislaten. Er zit een GPS-ontvanger in. WiFi en 3G radio doen meer dan behoorlijk hun werk. Alles behoorlijk snappy en snel. Het is wat snel is wat het probleem is.

Samsung heeft een nieuw en eigen OS gebouwd. Bada heeft op de keper beschouwd dezelfde look and feel van Android en iPhone OS. Helaas zonder de functionaliteit en de usability van de voorgaande.

Bada heeft native een behoorlijk aantal applicaties aan boord en draait zoals Android ook widgets. De Samsung Apps market biedt op vandaag echter weinig meer. Het klopt dat je maar één twitterclient gebruikt maar als de native applicatie geen bit.ly integratie biedt en geen twitpic of mobypicture dan heb je voor het geek-publiek wel een probleem. Het lijkt me sterk dat er snel een seesmic of tweetdeck voor Bada komt.

Samsung mag dan al developers betalen om voor Bada te ontwikkelen, om de inhaalrace met Android en iPhone en Nokia for that matter nog maar in te zetten zal er serieus gewerkt moeten worden. Niet alleen naar functionaliteit maar ook qua marketing. Een officiële tetrisversie is leuk maar € 4 is behoorlijk prijzig voor een telefoonapp.
Niet dat dat een noodzakelijk probleem hoeft te zijn. Een échte appphone is de Wave voor mij niet. Maar een gewone telefoon is het evenmin. Daarvoor is hij hardwarematig veel en veel te goed. Vandaar mijn uitdrukking dat de Wave te telefoon van de toekomst is. Snelheid wordt een comodity op telefoontoestellen, net zoals het op PC’s vandaag het geval is.
Voor wie steeds mee wil zijn met de laatste technologieën (Augmented reality, locationbased services en andere cloudgebaseerde technologieën) zal dus beter af zijn met een iPhone of Android-toestel. Wie op een normale manier gebruikmaakt van een telefoon en al eens wil facebooken maar niet wil wachten: dit is jouw telefoon en je zal er een hele poos van kunnen genieten.
Categories
Uncategorized

Belijzer

Eigenlijk vind ik dat leuk, producten analyseren en dan een review schrijven. Als ik een fabrikant was, ik zou al de producten die ik op de markt zou brengen zelf testen. Ik zou vragen aan mensen die ik niet ken om mijn product te testen. Leden van mijn beoogde doelgroep maar ook enkele lukrake slachtoffers die ik dan van een mooie titel zou voorzien.

Ik ben in de overtuiging dat elke fabrikant dat zou moeten doen. You’ve got to know the product baby. Kennis. Uitgangspunt van elke rechtgeaarde marketeer, communicatieverantwoordelijke, sales rep… employee quoi.

Dit alles om te zeggen dat ik nog eens een product ga reviewen. Het gaat hier over de Nokia 2630. De Nokia wat zal u zich afvragen? De Nokia 2630 zeg ik u. Hét toestel voor de ambtenaar met een A-statuut. Het ziet er zo uit:

Als werknemer van de Vlaamse overheid kreeg ik, net als nog heel wat collega’s dit toestel in handen gestopt tijdens één van mijn eerste werkdagen. Kwestie dat mijn collega’s mij ook buiten mijn werkuren kunnen bereiken ;-).

Misschien ben ik verwend maar ik ben hier wel de reviewer hé, dus sta mij even toe van jetje te geven. Geen enkele manager bij Nokia heeft volgens mij ooit met dit toestel gewerkt. Het symbian OS, daar kan ik kort over zijn, dat is niet gemaakt om iets in terug te vinden. De ingebakken processor is van dien aard dat ik soms denk dat ik zelf sneller kan rekenen. De camera is niet gemaakt om foto’s mee te nemen en last but not least: het telefoongedeelte is niet gemaakt om mee te bellen.

Het kan aan mij liggen maar de mensen begrijpen niet als ik wat tegen hen zeg. Zeker niet als er wat achtergrondlawaai is. Met mijn andere telefoon heb ik dat niet. Net zoals het feit dat ik ook de beller vaak niet kan verstaan. Flarden, dat wel, als je je net in een anechoische ruimte bevindt of in een isoleercel.

Ik begrijp dat de Vlaamse Overheid niet met geld hoeft te gooien als het op GSM’s aankomt maar ik vind ook dat een bedrijf als Nokia dit soort telefoons niet zou mogen maken.

Nee serieus, mensen van Nokia, leg mij dat eens uit. Mensen kopen een merk. Als ze daar tevreden over zijn, overwegen ze bij een volgende aankoop opnieuw je merk. Met een goeie verkoper of een actie of een pakket kan je die misschien upgraden naar een beter toestel waar je meer marge op haalt.

Het is ook maar mijn mening. Maar aan de Albert II Laan kan je volgens mij nog wel wat mensen vinden die deze mening onderschrijven.

Categories
Uncategorized

Niet beschikbaar…

Hier zou normaal gestaan hebben dat ik deze telefoon had besteld. Ik zou lyrisch geworden zijn over zijn OLED-scherm, ik zou verteld hebben over de 1GHZ processor, ik zou uitgeweid hebben over de kleuren van de trackball en de kwaliteit van de camera. Maar het zal voor een andere keer zijn. Voorlopig moet ik nog even voort met mijn HTC4350.

Het is eigenlijk niets om over te klagen maar toch… In tegenstelling tot eerdere berichten wordt het deze. Of ook weer niet. Kiezen, het is niet mijn beste kant.