Categorieën
Maatschappij

Over geldtransfers

Brussels minister van begroting Guy Vanhengel:

De grootste transfer is die van de 350.000 pendelaars die hun loon verdienen in Brussel en hun personenbelasting betalen in Vlaanderen of Wallonië. Dat is goed voor een transfer van 3 miljard euro naar Vlaanderen en Wallonië

Categorieën
Uncategorized

Web valley

Onze regio wil een topregio in Europa zijn en we zijn daartoe niet goed bezig. Kom, kom, zal u zeggen, de Vlaamse regering draait toch gelijk een versgesmeerde betonmolen? Het zijn de federale politici die… Het is niet omdat je er in slaagt een nieuwe straat aan te leggen met gekregen geld dat je ineens goed bezig bent.

Soms heb ik het gevoel dat we het spel hier naar de kloten aan het helpen zijn en soms heb ik het gevoel dat we iets moeten doen. Het volk en alles. Eens zeggen dat het op onze zenuwen werkt en dat ze moeten stoppen met te zeggen wat wij belangrijk zouden moeten vinden.

Dat we vóór alle auto’s in Duitsland, alle computers in China en de software in India worden gebouwd moeten zeggen: beste politici kijk eens hier: dit is het talent dat jullie kunnen gebruiken om die topregio die jullie zo graag willen te worden. Het is met ons te doen of kiest u een ander volk*.

Daarom ben ik blij dat sommigen -noemen wij hen de voorhoede?- ook werkelijk iets doen. Gelijk een vzw oprichten en zelf aan een kar gaan trekken. Gent als motor van de webnijverheid. Ik weet niet of dat de juiste weg is zo één stad vooruit maar ik heb daar respect voor en Gent heeft nogal een traditie.

We kunnen cynisch doen, daar zijn wij goed in, en zeggen dat er in Gent eerder sprake is van een berg en niet van een vallei. Kijk mensen, die mannen en vrouwen moeten dat niet doen hé en het is niet omdat het een vzw is dat ze dat uit menslievendheid doen maar kijk, someone will have to do the dirty work.

Eigenlijk zou ik liever een Schelde Web Valley hebben maar kijk, ze zijn er daar nu al aan begonnen. Doet er iemand iets in Antwerpen? Kunnen we later aansturen op een fusie die moet resulteren in een win-win-situatie en lang vergaderen over welke doelstellingen we prioritair achten. En of we de website wel op Fork mogen laten draaien omdat dat toch een Gents systeem is en Drupal is Antwerps en heeft wereldwijd toch meer uitstraling.

Ik zeg ook maar wat.

* In Brechts versie is er sprake van een regering maar de kans is groot, wanneer u dit leest, dat er er wel ergens een regering in dit land ontbreekt

Categorieën
Maatschappij

Ik heb getwijfeld over Vlaanderen
Waar zijn wij mee bezig
Niet in mijn naam

Er is heibel ontstaan, zo hoor ik overal, rond een artikel dat in Le Soir werd gepubliceerd. Bart De Wever is verontwaardigd omdat in het kader van een opiniestuk over de Vlaamse wooncode en de regelgeving inzake Wonen in eigen streek werd verwezen naar etnische zuiveringen. Dat alles middels een niet heel subtiele foto van een Nigeriaans massagraf.

De reactie van De Wever is voorspelbaar, de reactie van de Vlaamse media ook. Korte situatieschets, Bart De Wever gebeld, Béatrice Delvaux gebeld. We hebben een rel. Eentje met een communautair sausje, dat werkt altijd makkelijk qua tegenstellingen.

Waar er echter in heel veel verschillende talen (niet alle) over wordt gezwegen is de grond van de zaak. Het uit 1998 daterende decreet dat het Wonen in Vlaanderen moet regelen. Daarin staat dat huurders van sociale woningen Nederlands moeten spreken of bereid moeten zijn dat te leren.

Uiteraard was zulks niet genoeg. Want hoeveel procent van de bevolking woont er in een sociale woning? Mensen met “gewone” huizen kan je niets opleggen. De francofone olievlek breidde zich uit en zou binnenkort de gehele Brusselse rand hebben overspoeld. Dus moest er drastischer opgetreden.

Wonen in eigen streek zou de oplossing zijn. Via wat wetgeschrijf zou één en ander een halt worden toegeroepen. Een band met de nieuwe woonplek zou noodzakelijk zijn, anders kon je dat droomhuis wel op je buik schrijven. De gebieden waar de maatregel van kracht zou worden werden op maat van de Brusselse rand geschreven.

Dat betekent dus concreet dat ik geen huis in de gemeenten die onder de maatregel vallen, zou kunnen kopen. Omdat ik daar geen familie heb, omdat ik er nooit heb gewoond en geen vrienden heb. een situatie die zeer vergelijkbaar is met de manier waarop ik vijf jaar geleden in Borgerhout strandde.

Is dat soort regels niet een heel provinciale manier van werken? Is dat niet wat kortzichtig?

Ja hoor, maar nog is het niet genoeg. Ook bouwpromotoren doen mee en omdat gemeenten nu eenmaal bouwvergunningen uitschrijven en bouwmaatschappijen leven van bouwen, laten ze de lijsten van potentiële kopers nakijken. Franstalige kopers komen er de facto niet meer in. Ongelofelijk vind ik dat.

Wraakroepend, provinciaal, laagbijdegronds. Die immohandelaren, ik heb het altijd wat vreemd gevonden. Nu ook nog wetgevende macht. Niet in mijn naam.