Gewikt en gewogen: de sony ericsson xperia mini pro

Een androidtoestel van sony met een fysiek klavier kwam door onze voordeur vliegen. Op de bggd had ik me al lovend over de xperia mini pro uitgelaten. Maar spelen met een toestel in een leuk kader is nog wat anders dan zo’n toestel dagelijks ermee door het leven gaan. Althans dat dacht ik.
Voor ik een HTC-man werd was ik een Sony-man. Dat vertelde ik eerder maar ik breng het nog maar eens in herinnering. Kwestie van het volgende wat autobiografisch cachet te geven. Meer nog dan een Sony-man ben ik een klavierman. Als je zoveel schrijft op je GSM als ondergetekende wil je daar wel eens naar kijken. Maar dat betekent geenszins dat ik mij volledig door die geschiedenis heb laten leiden voor deze review.

Design
De xperia mini pro is klein. Echt klein. Negen bij vijf centimeter. Leg ‘m naast een iPhone (kwestie van een bekende meeteenheid te nemen) en je ziet het toestelletje niet liggen om zo maar eens breed te schrijven. De achterzijde is wat bol en de gemaakt uit een wat stugger plastic waardoor je het gevoel hebt toch iets in handen de houden. Het is cool en cute tegelijk. Niet geschikt voor überhetero’s voor wie size matters geen loze kreet is misschien.
Technisch
Technisch is de xperia een klein wondertje. Geen raket ofzo. Maar zoveel power in zo’n klein baasje, dat is wel een prestatie. Een qualcom processor met een kloksnelheid van 600 Mhz draait  Android 1.6 met een eigen Sony-UI. (Android 2.1 upgrade verwacht in Q4 van 2010)
Een 5 megapixel camera met flash zorgt voor de beelden die in al te fel zonlicht niet erg zichtbaar zijn op het scherm. Misschien ben ik daaraan wat gevoeliger geworden na dat super-AMOLED-scherm van die samsung van de voorbije weken. Het uitschuivende toetsenbord voelt degelijk aan. Alle toetsen op de goeie plek én een azerty-klavier voor de Belgen. Waar vind je dat?
Android en de Sony Ericsson UI
Moet ik nog zeggen wat ik leuk vind aan Android? Welaan dan. Het installeren van mijn gegevens op dit toestel duurt welgeteld zeven en een halve minuut. Twitter, facebook, gmail en google apps, contacten en google docs. Zonder één kabeltje. Zonder pc.
Naast een eigen UI legt Sony nog wat anders bovenop het Android besturingssysteem. Timescape is een fraai vormgegeven unified inbox voor sms, facebook en twitter. Goed gedaan maar ik heb toch steeds weer de neiging om terug te grijpen naar de applicaties die voor de specifieke communicatietools voorzien zijn. Ik kan me voorstellen dat het voor sommige mensen werkt.
De batterij
Een kleine telefoon, een degelijke processor en een uitschuifbaar toetsenbord. Waar loopt het dan fout? Juist ja, in de batterijduur. Op zich is 285 uur standby op GPRS niet eens zo slecht, het probleem is dat ik met zo’n toestel dan wel wil werken. Het heet niet voor niets pro.
Een voormiddagje treinen, een aantal opzoekingen op google, een blogpostje schrijven, inchecken op foursquare, een telefoontje of drie en een stuk of wat tweets brengen de batterijstand een stevige dreun toe (van het type halverwege de middag stilvallen). Het moet gezegd, je wil dat toestel niet in standby laten. Een klein toestel waar je steeds de charger mee moet slepen, dat is niet wat je noemt een efficiëntiewinst.
Oh ja, Sony, als je een toestel pro noemt, zou het dan mogelijk zijn om geen kinderachtige spelletjes mee te leveren? Doe mij een tetris of sudoku of mastermind of zeeslag ofzo maar geen california gold rush of roller coaster game. Geen slechte games hé maar ik wil een pro telefoon.
Samengevat
Tussen mij en dit toestel zit het snor. Het heeft een hoge cuteness-factor en technisch goeie papieren. De batterijduur en het feit dat het dingetje op een verouderde android-versie draait (beterschap op komst daar) zorgen voor puntenaftrek. De aanbevolen winkelprijs van € 279 maken het toestel very good value for money. Een 13,5 op 20