2 november iets voor 9

Het was 2 november en het weer was redelijk. Mijn coworkingspace plande ik via een omweg te bereiken. Er zou gestopt worden aan de winkel met de naam die nog stamt uit de tijd dat Apple de psychologische leiding nog niet had. Het was iets voor 9.

Er stond volk aan de winkel maar de rolluiken waren dicht. Ik stapte af en vroeg of zij ook… dat deden ze. Toen besefte ik het. Ik was afgestapt. Ik had mijn fiets op slot gedaan. Ik had enkele SMS’en uitgewisseld met Davy. Ik had gevraagd of zij ook… Ze hadden gekeken toen ik mijn Windows Phone uithaalde die ik gebruik tot mijn Nexus hersteld is. Er was toenadering maar geen gat in de groep om mij tussen te wringen. Er waren één, twee, drie, vier, vijf iPhones.

Toen drong het tot me door. Ik had het gedaan. Zonder het te weten. Het was vrijdag 2 november 2012. Het was nog steeds iets voor 9 en ik stond op de kasseien van het theaterplein te wachten voor de winkel met producten die gedesigned worden in California. Ik stond in de rij. De Rij.

Ik vroeg wanneer de winkel open zou gaan. Om tien uur. Het kwam hard en gedecideerd. Om de tocht voor de blijde intrede glorieuzer te maken vermoed ik. Ik heb mijn sleutel opgediept. Ik heb mijn fiets losgemaakt. Ik ben koffie gaan drinken.

Toen ik iets na 10 terugkeerde waren alle iPad mini’s uitverkocht. 32GB, 3G. Dat zou ik zeggen. Dat wist ik, tien na tien in de ochtend. Dat die pas over twee weken komen en ik dus niet een uur maar twee weken en een uur te vroeg voor een gesloten deur stond.Voorbestellen wilde ik niet. Instant gratification mijnheer.

De winkelbediende maande me aan de website in de gaten te houden. Twee weken en één uur.

1 Comment

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.