Categories
Technologie

Avonturen van een elektrorijder: de BMW i3 editie

Voor de garage van BMW staan drie laadpalen. Twee zijn bezet. BMW i3’s keurig in het gelid, opladend. Ik krijg de grijze. Zonder range extender. Een lege batterij zal stilstaan betekenen en op de SOS-knop duwen.

Er wordt een uitleg gegeven. Over het opladen bij het remmen als je het gaspedaal loslaat. Over de achterwielaandrijving. Over hoe ik op moet laden en hoe te navigeren in het uitgebreide navigatie- en entertainmentsysteem.

132 kilometer te gaan voor de batterij op is, laat het systeem weten als ik in één keer uit een vrij krappe plek weet te rijden. De autorijexamentest keren in een smalle straat moet met deze auto een lachertje zijn.

Als ik thuis kom, heb ik de mogelijkheden om batterij te sparen én de comfortstand getest. Er is heel hard opgetrokken (170 pk en 250 Nm koppel, meteen leverbaar op de achteras). Er is zacht geremd, hard geremd, er zijn bochten genomen met de intentie het verschil op achterwielaandrijving te rijden te testen. Er staan nog 87 kilometer op de teller. Drie minder dan te verwachten viel op basis van de vertrekstand.

De volgende ochtend komt echter de schrik. Het is een koude nacht geweest. Dan weet je dat er wat minder batterij te verstoken zal zijn. 68 kilometer is wel schrikken. Het is trekking van IKANDA bij Flanders DC en dus moet ik er kost wat kost zijn. 64 kilometer naar Leuven vertelt de GPS me. Eco Pro + modus ingeschakeld, de airco valt stil, de snelheid is beperkt tot 90 km/u. Mechelen is mijn reddingsboei als het nodig is.

Met 170pk voor een auto die voor de ene helft uit batterij- met onderstel en voor de andere uit carbon bestaat, is het knap lastig om je aan 90km/u te verplaatsen maar mijn zelfbeheersing wordt beloond. Na vijf kilometer onderweg te zijn, heb ik een kilometer meer marge op de teller. Uiteindelijk zal ik 11 kilometer overhouden.

Om de hoek van Flanders DC is een laadpaal, daar laat ik de auto voor de dag achter. Voor ik naar huis rij, maak ik een ommetje door de outskirts van Leuven met collega Kendy. Zij heeft nog nooit elektrisch gereden en is aangenaam verrast door de manier van rijden.

Batibouw loop op zijn einde. Voor het bouwproject zou het misschien interessant zijn om eens te gaan kijken. De BMW heeft nog 54 kilometer beschikbaar. Zal ik een Cambio reserveren? Uiteraard niet. Dat doen we gewoon elektrisch?

Je kan de auto aan een gewoon stopcontact laden. Neemt ongeveer 8,5 uur. Alleen: wij wonen vier hoog en voor de deur is in de verste verte geen parkeerplaats beschikbaar. Dat betekent een zoektocht naar een laadpaal opzetten. De GPS geeft aan dat ik er één kan vinden in de Zwaluwstraat. Hartje Antwerpen.

BMW werkt samen met Blue Corner voor de laadpalen. Dat is geen cadeau. Er zijn er gewoon te weinig. Dat is een kwestie van tijd misschien. Het is ook een beetje een autoei en een laadpaalkip probleem. Een massale introductie van snellaadpalen op ‘gewone’ tankstops zou veel doen maar dat lijkt me nog niet voor morgen gezien de kost en de potentiële return on investment.

De Zwaluwstraat is een zijstraat van de Groenplaats. Mijn auto past net tussen de gevels. Ik waag het erop. Ik stel me voor dat ik ergens een insprong moet zoeken waar mijn auto dan net in zal gaan passen. Stapvoets rij ik door de straat. Geen. Laadpaal. Te. Zien. Dan valt mijn euro. Zwaluwstraat is natuurlijk het adres van een laadpaal in de megaparking onder de groenplaats. Een keren in een straat en stapvoets door een smalle straat later sta ik op te laden.

Als ik op zaterdag de BMW ga ophalen, krijg ik 154 kilometer voorspeld. Dat ligt 6 kilometer onder de range die in het boekje staat. Het systeem past zich aan volgens de rijstijl van de bestuurder tijdens vorige ritten.

Op en neer naar dendelhaize. Op en neer naar Brussel. Helemaal geen probleem. Als ik na 110 kilometer rijden voor de deur parkeer, kan ik nog 47 kilometer verder. Dan merk ik hoe gewoon elektrisch rijden is. Als je maar niet steeds ligt na te denken dat het niet hetzelfde is als wat je gewoon bent.

Stel nu dat je zo iemand bent die zijn neus er niet voor ophaalt om met de trein naar zee te gaan. Dat je pakweg in Antwerpen woont en werkt, dan is zo’n BMW i3 als week-in-week-uit auto niet eens zo verkeerd.

Stel dat je dat combineert met een cambio-abonnement voor als je eens naar het containerpark moet, of je huurt voor die gelegenheden iets, € 35500 is je investering. Of € 603,85 (inclusief ‘tankkaart’ als leasingwagen). Belastingtechnisch is dat ook interessant.  Ik zou dat gewoon kunnen worden, als er maar wat meer laadpalen waren.

4 replies on “Avonturen van een elektrorijder: de BMW i3 editie”

Als ik uw verslag lees Jan, dan krijg ik zowat het gevoel dat ik bij mijn Smartphone heb: steeds op zoek naar een stekker.

Niettemin ben ik er ook van overtuigd dat we aan het begin staan van een mobiliteitsrevolutie die zich niet zal beperken tot electrische motoren. We zullen o.a. zeer snel evolueren naar de zelfsturende en gedeelde auto. Deze zal binnen nu en 10 jaar m.i. zelfs het openbaar vervoer (trein, bus, etc.) beginnen vervangen. (Of moet ik worden zeggen…)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.