Categories
Technologie

De Audi S1: een homemade bommetje

Het verkeer was stapvoets, die dag op de Antwerpse Singel. Het tijdstip was spits en ik vroeg me af waar die 231 paarden onder de motorkap zich onledig mee hielden. Kaarten? Een leuke babbel? Hoewel klein vond mijn wagentje van de week de nodige blikken.

Er waren werken en de weg ging van twee naar één rijstrook. Toen begon een auto te claxonneren. In mijn spiegel zag ik wijzen en kijken. Op de achterbank drie jonge mannen die hun uiterste best deden zoveel mogelijk van de auto in één blik te kunnen opnemen. Hierbij niet enkel door elkaar maar ook door het rijden van de chauffeur gehinderd.

Duimen gingen de hoogte in en werktassen werden bovengehaald. Daaruit werden dan weer t-shirts gehaald  Er werd gewezen van shirt naar auto en weer terug. Wijsvingers en duimen. Het vijftal slaagde er een paar honderd meter en ettelijke minuten later in om hun auto langs de S1 te krijgen.

De man achter het stuur had het raampje van zijn golf naar beneden gedraaid. “Meneer”, zo hief de chauffeur aan. Hij had duidelijk in de minuten tussen het bespeuren van de kar van begeerte en het langszij komen bedacht wat hij me zou vertellen. “Meneer, wat een machine”. Dat beaamde ik. Het koddige van een Audi A1, aangekleed met de nodige sportiviteit aangekleed en met een bom van een motor onder de kap.

“Wij hebben die gebouwd”, ging het verder. De t-shirts gingen weer de hoogte in. Het A1-logo nu duidelijk zichtbaar. Zij dachten dat ik met mijn auto reed en ik reed op dat moment ook met mijn auto want het was een week lang mijn auto maar ik reed niet met mijn eigen auto want ik moest die teruggeven. Zij hadden ‘m gebouwd en de auto was ook van hen maar ook niet echt.

Daar stonden wij. Het enige dat ik kon verzinnen was ‘ik wil een foto’. Dat wilde ik ook want zij en ik deelden op dat moment een ‘iets’. Een ‘iets’ dat bestond uit trots en delen en ik wou dat vastleggen. Omdat die mensen zo trots waren op wat ze hadden gemaakt en ik zo trots was dat ik er mee mocht rijden en zij waren blij omdat ik blij was enzo.

[fb_embed_post href=”https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152462933554774&set=pb.742079773.-2207520000.1410121470.&type=3&theater/” width=”550″/]

Het is maar een auto, ik weet het. De mijne was muisgrijs en ik had gewild dat hij geel was omdat hij dan nog meer zou schreeuwen. Ik had gewild dat dat scheuren de opwarming van de aarde niet in de hand had gewerkt maar daar, op dat moment, hoe vreemd ooit zei ik ‘dank u om hem te bouwen, hij is echt geweldig’.

Het licht sprong op groen. De banden piepten. Ik zag duimen.

1 reply on “De Audi S1: een homemade bommetje”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.