Categories
Technologie

Mijn eerste wearable: de Samsung Gear S

Er was een co-event van BMW en Samsung waar werd verteld dat je nu ook op je slimme horloge zou kunnen gaan zien in hoeverre je auto is opgeladen. Volgens de standaardafbeelding die door de PR-dienst wordt aangeleverd is dat 99%.

Je zal ook tegen de auto kunnen zeggen dat hij moet komen. Dat is nog een beetje alleen voor demonstratiedoeleinden maar het kan dus wel. Nu heb ik vorig jaar al de i3 getest en dus was er daar op het autosalon aan mijn kant geen ‘waw’ en ‘amai, dat scherm’ en ‘het is wel een opvallend design’ te horen. Been there, drove that. Het is op de i8 dat blijf ik hopen als een kind dat op 5 december een wortel in de schoen doet.

Of ik al eens zo’n horloge had geprobeerd, vroeg de vriendelijke mevrouw van Samsung die ik al eens eerder had ontmoet maar waarvan ik de naam opnieuw kwijt was geraakt. Nee, moest ik eerlijk antwoorden. Of ze er één mocht opsturen? Dat mocht. Of ik dan ook een Samsung S5 erbij wilde hebben? Zulks was het geval.

A photo posted by Jan Seurinck (@janseurinck) on

Toen deed ik wat er verwacht wordt: ik droeg de Samsung Gear S. De Samsung S5 kreeg een plaats in mijn handtas. Af en toe deed het horloge ‘ping’ en keek ik. Meestal betrof het hier een bericht of een mail. Ik droeg het horloge om te gaan hollen en dat vertelde me hoe ver ik was gegaan en wat mijn hart zoal had moeten pompen om mijn lijf zo ver te krijgen.

A photo posted by Jan Seurinck (@janseurinck) on

Heel warm kan ik niet zeggen dat ik ervan geworden ben. Van dat lopen wel maar niet van die Samsung Gear S. Daar zijn een paar redenen voor denk ik. Het ligt ten dele aan het ding. Ten dele aan mij.

Dat je bij zo’n horloge ook nog eens een passende telefoon moet kopen (een recent Samsung toestel) is daar het begin van. Dat de software daarna wordt opgesloten is een tweede.

Wie denkt de Gear S als fitnesstracker te gebruiken zal S-health van Samsung gebruiken. De integratie met veel andere fitnessapps is niet wat je noemt vriendelijk. Het doet vanalles met Nike+, dat wel. Misschien heeft het te maken met de move naar het Tizen operating system. De toekomst zal dat moeten uitwijzen.

Daarnaast zijn er hardware issues. Als je een betrouwbare hartslagmeter wil, dan moet je toch een band om je middel spannen. Als je stil zit, weet de Gear de pulse niet altijd correct te meten. Als je dan uit hollen gaat en je kan het heuveltje niet meteen van de afdaling onderscheiden, dan gaan er allerhande toeters en bellen bij mij af en niet over mijn conditie.

 Als fitnesstracker zou ik er dus niet meteen € 349 voor uittrekken. Als kantoordevice dan misschien? Op de Gear kan je mails lezen en SMS’en enzo. Dat is best doenbaar op zo’n klein scherm, ja. Alleen. Zonder Twitterapp. Zonder Whatsapp. Zonder Facabook. Alweer die verhuis naar Tizen denk ik.

 En dan komt het persoonlijk aspect. Voor mij is dat een notification device bij een notification device bij een werktoestel. Dat je ermee kan bellen (echt waar, niet zelf geprobeerd maar het kan als standalone device, schijnt) vind ik dan weer geweldig.

Het is met de smartwatches als met de eerste smartphones. Denk ik dan. Het is wennen. Om dingen met een ander toestel te doen. Om notificaties te lezen op je pols. Het is niet iets waarvan ik denk: dat zou ik nu echt moeten hebben. Nog niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.