Categories
Uncategorized

Betalen voor blogs, mijn ervaringen met flattr

Een maand geleden kondigde ik aan met flattr te beginnen, de dienst die toelaat microbetalingen voor blogs en andere digitale dingen te organiseren. Ik vertelde dat het een experiment zou zijn en dat ik de informatie zou delen. Eén, drie en zes maand zijn de voorlopige ijkpunten.

Vandaag bespreek ik hoe het voelt anderen te flattr’en, morgen deel ik met jullie wat flattr in dit laatje heeft gebracht en hoe het daar opnieuw uit zal verdwijnen.

Als gebruiker van flattr word je namelijk ook verondersteld zelf een duit in het zakje te doen. Goed gevonden als businessopstart vind ik dat. Sowieso zou ik het in het kader van het experiment wel hebben gedaan denk ik. In ieder geval, ik koos ervoor € 2 per maand te verdelen over de dingen die ik goed zou vinden. Ik moet daar niet flauw over doen, dat is het minimum. Goed gekozen, achteraf gezien.

De cijfers

In de voorbije maand flattr’de ik 9 artikels, te verdelen over San, Tim, Davy en Apache.be. Deze mensen verdienen elk 20 cent per geflattr’d artikel. Dat is niet veel maar eigenlijk nog veel te veel. Een krant zou stukken van mensen kosten aan dat prijsniveau. Er is wat goeie content out there waarvoor ik gerust wil bijdragen maar niet kan.

Het gevoel

Ja, het is waar wat die proffen mij vertelden. Ja het is waar wat socio- en psychologen beweren (en marketeers luisteren naar hen): als je ergens voor betaalt, beleef je het anders. Ja, ik lees veel. Ja, ik lees veel titels en eerste alinea’s en beslis dan of het een interessant artikel is, of ik meer wil. Meestal raap ik het nieuws en diagonaliseer ik de rest.

Bij artikels die ik flattr’de merkte ik na een tijd dat ik die gewoon echt aan het lezen was. Trager, met meer betrokkenheid bij de tekst. Pas na het lezen van het hele artikel flattr’de ik dan.

It is still the internet

Het mag gezegd dat ik het nieuwslaboratorium Apache een warm hart toedraag. Zoals dat met een medium gaat, vind ik niet alle bijdragen, misschien niet alle samenwerkingsverbanden even geslaagd. Ik heb me daar niet mee te moeien. Het weerhoudt me er wel van om een soort abonnement bij hen te betalen. Gelukkig gebruiken zij ook flattr en dan kies ik welke content ik wil belonen.

Ahum, Tim weet nu al wat er komt. Hun knoppen werken niet altijd. Niet in de rss-lezer en soms pas later op hun site. Ik heb mezelf efficiëntieregels opgelegd. De efficiëntieregel rond lezen luidt: enkel lezen in blokken ’s avonds en ’s morgens, geen andere media toegelaten.

Als er dus op dat moment een knop ontbreekt of de rss-knop werkt niet. Dan ga ik door. Kinderziekten kunnen, ik heb ze gesignaleerd, soms ben ik teruggegaan na de aanpassing. Ik betaal al met geld, ik wil niet nog eens betalen met tijd. Ook dat is het internet.

Wat ik vrees, wat ik hoop

Flattr ligt ver buiten de mainstream. Mensen zijn niet (langer) bereid te betalen voor content. Laat ons een kat een kat noemen, we hebben vooral onszelf geflattrd. Auteurs of hoe je het wil noemen onder elkaar. Op zich niets mis mee, er zijn theaters die al jaren zo draaien. Het is mijn hoop dat er meer kwaliteitscontent flattrbaar wordt in de toekomst.

Mijn vrees: dat het een populariteitswedstrijd wordt waarbij vooral crappy blogposts door een populaire flurk de inkomsten zullen binnenhalen. Genre mashable of zoiets of het lokale voorbeeld <censored>. Ik hoop alvast dat u mij niet voor mijn schoon ogen…

Maar dat is voor morgen.

1 reply on “Betalen voor blogs, mijn ervaringen met flattr”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.