Facebook 2.0

Het moet ergens in 2007 geweest zijn dat ik mijn facebookaccount aanmaakte. Het was de tijd waarin je nog de vraag kreeg wat facebook is. Zoals je vandaag nog de vraag krijgt over twitter soms.

Het was de tijd waarin Facebook nog niet naar het Nederlands was vertaald. Het was de tijd waarin je een account aanmaakte en iedereen die je uitnodigde toevoegde. Anders was eenzaamheid je lot.

Het facebook van vandaag zou je er nauwelijks in herkennen. Er waren geeneens maffiabendes of boerderijen. Enfin, de user interfase zag eruit zoals op één van de eerste slides in deze overzichtspresentatie: (gevonden dankzij van Mr. Berre op twitter)

Omdat alleen maar alleen is, voegde ik mensen toe. Tot wel 800 mensen. Vrienden, familie, kennissen, vage kennissen, kennissen van kennissen enfin, iedereen behalve die ene Russische schone. Vreemd trouwens dat er niet echt veel spamaccounts zijn op facebook. Maar dat is een ander verhaal.

Na een eerste grote schoonmaak, zachte borstel een week of twee geleden, ben ik er opnieuw zwaar ingevlogen. Het is leuk hoor, die beevee waar je nog mee samen hebt gewerkt, maar die zit daar om reclame te maken voor zijn nieuwe show. Om van organisaties nog maar te spreken, die nog steeds aanmodderen met profielen.

De groffe borstel erdoor! Nog een paar keer in de komende dagen. Het criterium? Als ik u op straat tegenkom en je zegt me je naam (namen zijn niet mijn sterkste kant), kan ik je dan thuisbrengen en zou ik met jou een pint willen gaan drinken? Zou ik jou kunnen bellen zonder dat ik me daarvoor in bochten moet wringen?

Het is sterk mijn indruk dat ik niet meer de Jan van drie jaar geleden ben. Een aantal mensen horen bij dat verleden en zijn me dierbaar, een hoop anderen ben ik onderweg tegengekomen. Ik weet niet of ik straks een gespreksgeschiedenis met hen in mijn social inbox nodig heb. Zeker niet nu ik iedereen potentieel zal kunnen mailen.

Misschien ga ik nu zo drastisch tekeer dat ik daar spijt van krijg. Misschien loop ik mee in een trend. Misschien is defrienden al out. Misschien zal niemand het merken dat ik plots uit de tijdslijn ben verdwenen. Iets wat recent nog op experimentele wijze door Amedee werd bewezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.