Genderbending

Op 17 maart 2003 diende ik in het kader van mijn opleiding communicatiewetenschappen een presentatie te geven, samen met nog een aantal collega’s. Bob en Matthias denk ik, en Valentine en nog wat mensen. Enfin. Namen. Namen. Vrienden. Lang geleden. Hoe gaat het nog? Ook goed, merci.

Het onderwerp van onze studie was Genderbending in videoclips, een onderdeel/vooronderzoek/je ne sais quoi van de doctoraatsstudie van Sofie Van Bauwel. Enfin, de inhoud zat goed vonden we en de presentatie diende navenant te zijn. We dachten iets in de stijl van: we blazen de boel even omver. Er zaten klasgenoten te luisteren en ogen durven ook nog wel eens wat te willen.

We waren jong en we deden wat, we bedachten, ik flanste met wat nachtwerk toe de besproken videoclips aan elkaar en we begonnen onze presentatie ermee. Het omverblaaseffect diende toendertijd niet te worden onderschat. Het zal ons puntentotaal dan misschien niet drastisch omhoog hebben gehaald, slecht kan het ook niet zijn geweest.

Tijdens een opruimactie stootte ik op de drie delen waaruit het ding toen bestond. Mijn DVD-schrijver liet het op het slechte moment afweten en ik diende één en ander op drie CD’s te zetten om vervolgens aan elkaar te zetten op de laptop vanwaar de presentatie diende te worden gegeven. Of iets anders. Het was heroïsch en net op tijd enzo.

Zo. Teruggevonden, in de rapte aan elkaar gezet met wat haken en ogen. (Let op het geluid). Herinneringen. Geestig. Het valt me op dat ik 8 jaar na datum waarschijnlijk nog sneller zou snijden en dat de video waarschijnlijk op twee minuten zou gaan. Times. Times.

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.